Vreselijk geschrokken op Oudjaarsavond

Zo zit je op oudjaarsavond rustig op de bank ik hou van Holland te kijken, en zo wordt je opgeschrikt door een lamp die uit de vensterbank valt (doordat de honden vonden dat er nog iets eetbaars onder de vogelkooi van Karel lag).
Karel schrikt, en vladdert wat door zijn kooi met het nodige kabaal. De troep wordt netjes opgeruimd en Karel blijft ondertussen maar vertellen dat hij het er niet mee eens is dat hij zo ruw gestoord wordt 's avonds.
Als iedereen na een paar minuten weer op de bank zit en de rust weer gekeerd is, vind Karel het nodig om kabaal te blijven maken, dus wij zeggen tegenelkaar: jeetje hij is wel erg boos..
Het geluid wat hij maakt is niet hard ofzo, maar hij is duidelijk aan het mopperen.
Na wat te drinken in gedaan te hebben is het nog steeds niet rustig in zijn kooi. Net op het moment waarop ik tegen mijn man zeg: Het lijkt wel of Karel vast zit, zien we dat hij zich "opgehangen" heeft, maar nog net met de pootjes bij de stok kan. dus het lijkt of hij gewoon op zijn stok zit, maar niks is minder waar.
Ik spring over de rugleuning van de bank En trek zijn kooi open. Wat blijkt: Karel is verstrikt geraakt in de sisaltouwtjes van zijn speelgoed. Hoe hij het gedaan heeft en hoe het precies gezeten heeft weet ik niet, maar het was net of hij de draadjes om zijn nek had zitten. Tijd van lospeuteren had ik al niet meer, want zodra ik hem in mijn handen hield (hij zat toen nog vast) gingen zijn oogjes dicht en werd het angstvallig stil.....
Snel het sisal doorgetrokken en Karel uit zijn kooi gehaald en daar lag hij: op zijn zij met de oogjes dicht in mijn hand. Alleen als ik hem aanraakte piepte hij nog iets. ZO heb ik hem een minuut of 5 vastgehouden, er van overtuigd dat hij dood zou gaan. Om hem zo veel mogelijk rust te geven en zo min mogelijk lichaamswarmte van mij (de kachel brandde volop in de kamer) heb ik hem met pijn in mijn hart terug gelegd in zijn kooi.

Ondertussen was het 24 uur geweest en de kinderen waren al naar buiten om vuurwerk af te steken. Met een rotgevoel ben ik ook naar buiten gegaan, maar na het vuurwerk weer snel terug naar binnen. Karel lag nog steeds zoals ik hem had naar gelegd, maar leefde nog wel. Tot 3 uur heb ik bijhem gezeten, maar er kwam geen verandering en ben uiteindelijk naar bed gegaan. Om 7 uur was ik weer wakker en ben gelijk gaan kijken. Op het moment dat het licht in de kamer aan ging, gingen ook de oogjes van Karel open, maar hij lag nog steeds op zijn zij. Heel voorzichtig heeft hij een druppel water van mijn vinger gedronken. Later die morgen probeerde Karel omhoog te komen in zijn kooi, en heb ik hem op de onderste stok gezet, met zijn waterfontein bij hem in de buurt. Hier maakte hij dankbaar gebruik van. Eten wilde hij nog niet, alleen maar slapen. Later die dag is hij aan zijn trosgierst begonnen. Nieuwjaarsdag heeft hij de hele dag geslapen. ' S avonds begon hij weer een beetjeactief te worden.
Sinds vanmorgen (zondag 2 januarie) kan ik pas zeggen dat hij weer helemaal de oude is. Hij vliegt weer, zit weer graag bij iedereen op het hoofd en eet samen met mij het fruit op.

Hoe Karel vast gezeten heeft weten we niet. Het speeltje heb ik uit zijn kooi gehaald en weggegooid.
Het is een wonder dat hij nog leeft. Ik had zelf de moed al opgegeven. Voor mij is Karel nu al de HELD van 2011.....

<a href=" http://javascript :Grootformaat();">