Blauwvoorhoofdamazone

Blauwvoorhoofdamazone

De blauwvoorhoofdamazone (Amazona Aestiva), is een Zuid-Amerikaanse soort van Amazone papegaai en een van de meest voorkomende Amazone papegaaien in gevangenschap gehouden als huisdier of metgezel papegaai. Zijn gemeenschappelijke naam is afgeleid van de kenmerkende blauwe markering op zijn kop net boven zijn bek.

Beschrijving:
De Blauwvoorhoofdamazone is vooral een groene papegaai ongeveer 38 cm (15 in) lang.
Ze hebben blauwe veren op het voorhoofd boven de snavel en geel op het gezicht en de kroon.
Verdeling van blauw en geel varieert sterk tussen individuen.
In tegenstelling tot de meeste andere Amazona papegaaien is zijn bek is meestal zwart.
Er is geen openlijk seksueel dimorfisme. Jonge exemplaren van papegaaien zijn saaier en hebben donkere irissen.

Taxonomie:
De Blauwvoorhoofdamazone was een van de vele soorten die oorspronkelijk beschreven zijn door Linnaeus in zijn 18e-eeuwse werk, Systema Naturae.
De specifieke epitheton is de vrouwelijke vorm van de Latijnse bijvoeglijk naamwoord aestivus, "van de zomer".
Twee ondersoorten worden erkend:
- A. a. Aestiva (nominaat) is te vinden in het oosten van Brazilië. De voorrand van de vleugel ("schouder") is rood.
- A. a. xanthopteryx komt uit het noorden en oosten van Bolivia en de aangrenzende delen van Brazilië, Paraguay en het noorden van Argentinië. De "schouder" is geheel of gedeeltelijk geel. Over het algemeen hebben ze meer geel op hun hoofd dan de nominaat.

De xanthopteryx wordt vaak behandeld als een aparte soort, maar de twee ondersoorten kruisen vrij waar ze in contact komen. Daarnaast zijn er grote individuele verschillen in zowel gezichts-patroon en de hoeveelheid geel / rood naar de "schouder". Er zijn er zelfs met in wezen geen geel aan het hoofd en helemaal groene "schouder". Deze komen voor in het noordwesten van Argentinië.

<-- Amazona aestiva xanthopteryx

Verspreiding en habitat:
Het bereik van de Blauwvoorhoofdamazone strekt zich uit over Oost-en Noord-Bolivia, Oost-Brazilië, Paraguay en het noorden van Argentinië. Ze worden gevonden in bossen (hoewel het algemeen uitgestrekte vochtige bossen, zoals de Amazone voorkomt), bossen, savanne en palmbossen. Een kleine wilde broedpopulatie is ook aanwezig in de groene regio's van Stuttgart in Duitsland.

Broeden:
De Blauwvoorhoofdamazones nesten in de boom holten. De ovale eieren zijn wit en zijn ongeveer 38 x 30 mm.
Het zijn gewoonlijk drie tot vijf per broedsel. Het vrouwtje broedt de eieren ongeveer 27 dagen en de jongen verlaten het nest ongeveer 60 dagen na het uitkomen.

Avicultuur:
De Blauwvoorhoofdamazone wordt algemeen gezien als een huisdier, zowel in Zuid-Amerika en andere delen van de wereld. Hun mogenlijkheid om te praten varieert sterk van individu tot individu, maar sommige spreken bijna even goed als de Geelkopamazone groep (Yellow-naped, Panama, Geel-bekroonde, dubbel geel-headeds). Ze lijken een neiging voor zingen te hebben. Ze vereisen interactie, maar ze kunnen ook uren achter elkaar met speelgoed spelen.
Huisdieren hebben veel speelgoed, zitstokken, en klimmen kamer. Net als bij sommige andere vogels, in geen geval mogen Blauwvoorhoofdamazones avocado eten.
Sommige individuen, met name mannen, kunnen agressief zijn in het voorjaar, de paartijd.

Een uiterst zeldzame rode (of chocolade framboos) mutatie van de soort in gevangenschap verscheen in 2004, gefokt door de psittaculturist, Howard Voren. De mutatie resulteert in dat de gele veren zijn vervangen door dat van een rood / roze tint en greens met een chocolade-bruin, met de diepte en intensiteit van de kleur varieert per locatie op het lichaam.

Status:
De status van deze soort wordt geëvalueerd als minst Concern door BirdLife International.
Hoewel ze veelvuldig voorkomen in hun hele berijk, is er sprake van een afname van de bevolking, en deze soort wordt sterk verhandeld: Sinds 1981, toen ze werden vermeld op Bijlage II van CITES, 413.505 in het wild gevangen individuen zijn opgenomen in de internationale handel (UNEP-WCMC CITES Trade Database, januari 2005). Helaas worden ze beschouwd als een gewas plaag in delen van de oorspronkelijke habitats.

Paradoxaal genoeg kan illegale handel hebben bijgedragen aan uitbreidingen van het assortiment van dit papegaaien: Ze komen steeds vaker voor in Rio de Janeiro, wat niet tot de oorspronkelijke habitats behoord. Dit zou toe te schrijven zijn aan het ontsnappen van gevangen individuen.