Agapornis Cana

Grijskopdwergpapegaai

De grijskopdwergpapegaai of grijskopagapornis (Agapornis canus) is een papegaai uit het geslacht van de dwergpapegaaien. De vogel is endemisch op Madagaskar en geïntroduceerd op de Comoren, Mauritius en Tanzania.

Kenmerken

Grijskopdwergpapegaaien zijn seksueel dimorf, wat betekent dat het mannetje en het vrouwtje verschillend zijn in uiterlijk. Het mannetje heeft een grijze kop, waarvan ook de naam grijskopdwergpapegaai, borst en keel, een donkergroene rug en vleugels en een appelgroene stuit en onderdelen. Het vrouwtje verschilt van het mannetje door de afwezigheid van grijze kleuring, zij is geheel groen. Grijskopdwergpapegaaien worden zo'n 13 centimeter lang en wegen dan ongeveer 30 tot 36 gram.

Als volièrevogel

Ze hebben de neiging om nerveus en snel bang zijn in een volière.
Grijskopdwergpapegaaien zijn schuwe vogels en daarom moeilijk in gevangenschap te houden. Omdat ze in de vrije natuur in kreupelbossen leven en ze zich graag terugtrekken wanneer ze schrikken, kan men deze papegaaien slechts houden in een goed beplante volière.

De kweek

Grijskopdwergpapegaaien werden voor het eerst geïmporteerd voor de Europese avicultuur in de tweede helft van de negentiende eeuw. Sinds dat de invoer mocht waren ze in grote getale beschikbaar en werd er weinig energie gestoken in de fokkerij. Ze geven de voorkeur om te broeden in het najaar. Omdat ze slecht tegen koud weer kunnen, is het broeden in ons klimaat over het algemeen niet succesvol.

Ze broeden in nestkasten, waarvan ze alleen de bodem bedekken voor het nest. Daar ze in de vrije natuur nooit in kolonies broeden, wordt ditzelfde gehandhaafd in volières.
Een sucsesvolle kweek is vrij zeldzaam in gevangenschap, slechts een paar fokkers is het gelukt een of twee generaties te fokken.

Voer

Grijskopdwergpapegaaien geven de voorkeur aan vink en kanariezaad over de zonnebloem / saffloer mixen die de meeste andere agapornissen eten.

Cites

Grijskopdwergpapegaai op de IUCN Red List of Threatened Species