Alle tips zijn welkom!!

De 37 jarige Kobus woont sinds vrijdag bij ons en ik heb toch het idee dat hij zich wel al enigszins thuis voelt. Het lijkt voor ons een stuk onwenniger te zijn dan voor Kobus. Wij zijn dan ook nog helemaal geen papagaaien gewend. (Mijn man heeft wel valkparkieten gehad, maar dat is toch anders) Via dit forum had ik ook de tip gekregen om de site koppiekrauw te lezen en inderdaad, gisteravond heb ik de hele tijd erg interesante stof zitten lezen. Wel zijn tips, die meer gericht zijn op het houden van een wat oudere papagaai meer dan welkom!! Zo heb ik het idee dat zijn snavel en nagels wel heel erg lang zijn. Ik zal vanavond eens proberen om hier een duidelijke foto van te maken en dan ben ik erg benieuwd naar jullie mening. Wat eten betreft heb ik het idee dat hij weinig gewend is. Zo heb ik hem gisteren geprobeerd allerlei lekkere snoepjes aan te bieden, maar dit laat hij vrijwel gelijk vallen. (komkommer, tomaat, paprika wilde hij niet hebben, van een appelpartje slechts een paar hapjes en een korstje brood) Ja, gebrande doppinda's, daar is hij dol op. Maar ik heb begrepen dat dit helemaal niet goed is, dus dit wil ik afbouwen en een alternatief vinden van iets lekkers wat ook de kinderen kunnen geven. Verder lees ik over douchen met een plantenspuit. Zijn borst is kaal en ik denk dat een plantenspuit douchje met aloe vera erg lekker zou kunnen zijn. Ik ben alleen bang dat hij volledig is de stress schiet van het water. Hoe zou ik dit het beste aan kunnen pakken? Ik weet dat grijze roodstaarten erg intelligent zijn. Kobus is nog nooit zijn hok uit geweest en heeft waarschijnlijk ook nog nooit bij iemand op de hand gezeten. Zou hij dit nog wel kunnen aanleren op zijn leeftijd? En is het kortwieken van de vleugels dan niet verstandiger?Gisteren heb ik wel voor het eerst mijn hand in de kooi gedaan om de gevallen stukjes groente en fruit weg te halen. Gewoon verstand op oneindig gezet, niet laten merken dat ik zijn snavel er toch wel heel erg scherp uit vind zien en de spullen van de grond gepakt en gelijk vitaminen druppels over zijn voer gedruppeld omdat ik dat was vergeten. Hij keek wel, maar deed niets. En zou hij ook nog woorden erbij kunnen leren praten? Ik zou niet weten wat hij allemaal al kan zeggen, want tot nu toe komt er steeds een woordje bij. Ook kan hij hard lachen. Hilarisch is dat! Gisteravond lag het hele gezin, inclusief Kobus, in een deuk! Graag hoor ik van jullie waar ik allemaal rekening mee moet houden, want nogmaals, wij vangen Kobus met liefde op maar we moeten echt vanaf 0 alles leren! Oh, en voordat ik het vergeet te vragen, heeft iemand voor mij een naam en adres van een goede vogelarts in Rotterdam of omgeving? Dit voor het geval het een keer nodig mocht zijn.

Een hoop vragen, en er zullen er vast meer volgen

Groetjes Mireille:)