onze edelman

Wij hebben 2 jaar geleden een edelman gekocht van 1 jaar.
Lief dier, maar zeer brutaal.
Nergens bang van.
De vorige eigenaar nam hem altijd mee naar buiten op zijn schouder.
Ik vond dat best eng, want hij was niet gekortwiekt.

Ik heb hem daarom wel laten kortwieken.
Dus de vogel mee met boodschappen doen enz.
Leuke reakties.
S'avond zat hij altijd bij mij op schoot te knuffelen.
Helemaal mijn vogel.

Met onze vorige grijze roodstaart kon ik niets worden.
Dus was ik erg blij met hem.

Maar de tijd verstreek en Coco ging steeds meer bij mijn man zitten.
Coco zat dan bij mijn man in zijn nek kusjes te geven en rare geluiden te maken.
Hij kwam steeds minder bij mij. pfff
Nu zijn we een jaar verder en ik kan er niet meer in de buurt komen als manlief thuis is.
Als ik alleen met Coco ben is er niets aan de hand.
Maar samen op de bank zitten met Coco erbij is al gevaarlijk.
Hij valt mij soms zomaar aan.
Hij is mij al een paar keer in mijn gezicht gevlogen.
Flinke wonden geeft dat.

Manlief is van hem en daar mag ik niet eens naar kijken!

Maar ja, het is zo'n lief gezicht als die 2 aan het knuffelen zijn.
Misschien wordt het tijd voor een popje voor onze Coco.
Want ik blijf het een gewel(da)dige vogel vinden.:)