Werkt je wachtwoord niet meer? Druk dan op wachtwoord vergeten.
Ervaar je technische problemen? help@papegaaienforum.nl
ik heb vroeger aga's gehad, 2 stuks, hadden een mooie ruime kooi maar waren helaas niet zo goed tam en schreeuwden behoorlijk.
ik ben nu op zoek naar een andere leuke tamme vogel van niet te groot formaat.
de forpus vind ik als dwergpapegaaitje erg mooi om te zien, hoe is het karakter van deze vogeltjes?
worden ze bijv. makkelijker tam dan een aga? zijn ze rustiger, minder schreeuwen, minder bijterig?
en dan de catharina; ik lees dat dit hele sociale rustige lieve vogels zijn.
klinkt op zich ideaal, maar toch ook een beetje saai.....
ik ben op zoek naar een goed tam te maken gezellige vogel met een rustig karakter, geen schreeuwer, geen (snelle) bijter, wel speels en sociaal.
welke van deze vogels komt hier het meest mee overeen?
is er een andere vogelsoort die ik over het hoofd zie en die hier goed aan zou kunnen voldoen?
erik
een muis parkiet................ ara nobilis............... bont boertje............... caique.
dit is ook wel de moeite om eens te bekijken.
een nobilis is leer gierig kan praten en speelt/sloopt.................en is een kleine leuke vogel.
erik
de andere vogels weet ik niet,,,,,,,,,,,behalve de caique is ook leer gierig en speels kan niet praten of als je veel geluk hebt..................maar wil wel altijd bij je zitten(let op als je dat wilt/niet wilt en dramt altijd zijn zin door)
Een aga kan anders heel goed en makkelijk tam worden. Zeker als je een jonge aga hebt en als die alleen is, is het nog makkelijker. Zeker een jonge aga uit de huiskamer, want die zijn vaak al tam als ze zelfstandig worden.
een forpus en een catharina zijn een wereld van verschil
lees je maar eens goed in over de karakters
ze maken beide niet erg veel geluid
denk als ik het zo lees dat je dan voor de forpus moet gaan,wel heel jong anders kan die lastiger tam te krijgen zijn
kan mij misschien vertellen wat je zelf de verschillen in karakter vind als je een forpus met een catharina vergelijkt?
ik ben een hoop research aan het doen maar vind het lastig om de verschillen tussen beide vogels te beoordelen.
de forpus heeft over het algemeen wat meer pit,is ook vaak erg territoriaal in de kooi
een catharina is wat zachtaardiger en rustiger in gedrag,maar vind ik zeker geen saaie vogel en weer heel anders dan een grasparkiet
zelf vind ik een catharina leuker en vaak wat makkelijker,ook wat makkelijker tam te maken
Ik heb zelf een forpus. Absoluut geen schreeuwer en als hij eentoning geluid produceert dan is het zeker geen irritant oorverdovend geluid.
hij is er sociaal, in het begin wat minder, maar heb hem veel naar andere mensen meegenomen zodat hij sociaal werd. Hij is dikke vriendjes met mijn konijn en is echt een klein clowntje en kent vele trucjes. Zeker een vogeltje met pit en niet schuw. Hij kent ook wat woordjes. Zelf denk ik wel dat forpussen meer vingerbijtertjes zijn dan de catharina, maar heb zelf nooit een catharina gehad.
Maar dit ligt ook weer aan het karakter van je forpus en opvoeding denk ik.
het is een druk vogeltje dat heel veel aandacht vraagt maar als je er tijd voor hebt dan is het echt een geweldig soort.
even een vraag:
ik kan bij een kweker twee jonge, onverwante forpussen krijgen die net zelfstandig zijn, week of 7 oud geloof ik.
de kweker geeft aan ze regelmatig in handen te hebben ter controle, maar dat ze niet echt tam zijn.
zijn de vogels evengoed nog wel tam te krijgen dan? en geld dat ook als ik er 2 tegelijk aanschaf?
(ik vind het zo sneu om er eerst eentje alleen te moeten zetten).
is dit goed te doen of is het toch verstandiger om verder te kijken naar hand opfok? hier vind ik dan vaak weer het nadeel aan zitten dat de vogels zo jong bij de ouders weggehaald zijn.
ps- de kweker heeft ook nog jongen welke wel al uitgevlogen zijn en gedeeltelijk zelfstandig eten.
misschien is dat een optie? ik zou de jongen dan bijv. 2x per dag pap bij kunnen voeren van nutribird. (van een lepeltje, ga niet aan de gang met spuitjes).
Die van mij was ook net uitgevlogen, maar mocht niet meer van de ouders terug komen, dus moest toen ook nog een beetje bijgevoerd worden. Hij nam het echt niet van lepeltje dus heb het toen wel met een spuitje moeten doen en dat vond hij ook niet leuk. maar heb dit maar een week hoeven doen toen at hij al zelfstandig (dit deed hij eigenlijk gelijk al, maar moest wel in de gaten houden dat hij niet alleen de lekkere dingen uit zijn eten haalde, anders kreeg hij nog niet genoeg binnen. Hij heeft er denk ik een week over gedaan voordat hij me volkomen vertrouwde. Heb hem overal mee naartoe genomen. De douche, als ik in de slaapkamer bezig was, of in de keuken (tenzij ik aan het koken was, want ze kunnen zo je pan invliegen) en als ik even bij iemand op bezoek ging nam ik hem mee in een klein bakje. Hij was echt in no-time tam.
Heb sinds twee weken een ander forpusje bij die een halfjaar is en totaal niet tam was. Maar toch nu al kan ik hem op een stokje laten opstappen. Ik denk ook omdat hij ziet dat mijn eerste gewoon bij me komt en met me speelt.
Dus een net uitgevlogen zelfstandige vogel is denk ik ook heel snel tam te krijgen en heb je niet het gedoe met bijvoeren, waarmee ik zelf toen toch elke keer bang was dat hij niet genoeg binnen kreeg of misschien te veel. Daarom heb ik voor mijn tweede forpus bewust een oudere gekozen.
twee vogels tegelijk zal denk wat meer werk kosten, maar zeker niet onmogelijk.
kijk dat klinkt hoopgevend!
ik ben alleen bang dat wanneer ik 2 vogels in 1x aanschaf, ze erg naar elkaar toe zullen trekken en minder tam zullen zijn.
ik vin het voor de vogels wel fijn om met z'n 2en te verhuizen, alleen is ook maar alleen natuurlijk, maar ben wel bang dat ze daardoor minder tam zullen worden.
overdag ben ik tenslotte gewoon aan het werk, dus overdag en snachts hebben ze elkaar, ik heb alleen savonds tijd voor ze (m.u.v. het weekend).
zou het dan niet verstandiger zijn om er eentje aan te schaffen en wanneer die goed tam is een tweede aan te schaffen?
(doe ik eigenlijk liever niet, schaf er het liefst twee te gelijk aan, maar als het beter zou zijn voor het tam maken is dat wel het overwegen waard).
Ja het beste is gewoon twee tegelijk te kopen die al bij elkaar zitten, want de vraag is namelijk dat als je later er nog 1 bij neemt of ze elkaar wel accepteren, want doen ze dit niet dan kunnen ze elkaar echt doden.
Zelf heb ik een tussenschot in kooi, dan zijn ze wel bij elkaar maar kunnen niet elkaar pijnigen, ze kunnen goed met elkaar om, maar durf het risico niet te nemen wanneer ik even we ben. Maar hier kunnen ze bijna de hele dag eruit dus kunnen ze spelen met elkaar als ze willen.
Omdat jij veel werkt is het toch inderdaad het beste om er gelijk twee te nemen. Ze zullen wel meer naar elkaar toetrekken maar dat is ook heel leuk om te zien.
Mijn schoonmoeder heeft sinds een week of twee ook twee forpusjes genomen (die waren ook al een half jaar) en ze doen echt alles samen. Eten, elkaar schoonmaken, slapen spelen.
Erg leuk om ze samen te zien keuvelen. In het begin fladderden ze veel rond als ze met hand in kooi ging, maar nu zijn ze al aardig rustig en wennen ze eraan.
Ik denk als je echt elke avond rustig met je hand in de kooi gaat, dat ze dan ook snel wennen. Vooral als ze nog zo jong zijn.
Doe eerst wat trosgierst in een kooi, als ze weten wat het is dan kan je zo een lange stengel in je hand houden en zullen ze van het puntje eten, maak hem na een 1 of twee weken iets korter zodat ze iets dichter bij je hand moeten en zo steeds weer wat korter.
En elke keer als je ze iets lekkers geeft jammie jammie of iets dergelijks zeggen, dan weten ze op een gegeven moment dat als je dat zegt ze iets lekkers kunnen verwachten.