Update Nico

Tijd om eens een update over Nico te pennen! Ook heb ik wat nieuwe foto's geplaatst in een nieuw fotoalbum: 'Nico'.
Nico is nu 9 maanden. Sinds ik hem heb (hij was toen 13 weken) heeft hij heel veel geleerd en ik van hem.
De laatste maand of zo heeft hij steeds meer behoefte om interactief te spelen: hij vraagt me of ik met hem wil spelen! Dit doet hij vooral s'ochtends wanneer de doek van z'n kooi gaat en hij eruit mag en s'avonds weer na zijn eten.

Vanaf de kooi klimt hij s'ochtends op de bank en holt roepend naar me toe om te spelen. Da's dan meestal eerst een 'snavelgevecht': ik zeg 'ik ga je pakken hoor' en pak dan z'n snavel, kop of pootje. Vooral z'n pootje pakken vind hij prachtig, hij 'lacht' dan echt van plezier, pakt ook z'n eigen pootje vast en gaat ook heel hard hollen. En altijd doet hij heel zacht met z'n snavel. Wanneer hij zo speelt is hij supersnel - het lijkt wel of er 2 verschillende motorieken aanwezig zijn, z'n normale trage en een supersnelle.

Ik kreeg een goeie indicatie van hoe slim hij is: ik had m'n hand achter een kussen gedaan en maakte krabbel geluiden achter het kussen. De 1e keer ging hij op de plaats af waar het geluid vandaan kwam middenin het kussen, maar de 2e keer liep hij direct naar waar m'n hand achter 't kussen ging om er ook achter te kijken, hij had me meteen door.

Hij heeft nu ook kaatsen geleerd en vind 't prachtig: als hij op z'n standaard zit gooi ik een balletje naar hem toe wat hij direct woest terug gooit met supersnelheid. Dit doe ik ook op de grond met hem en holt hij achter de bal aan om 'm terug te gooien.

Hij oefent zijn stem nog steeds (sorry Frans, ben er nog niet aan toegekomen om het op te nemen/filmen :-)) . Behalve zijn favoriet 'kiekeboe' wat hij duidelijk zegt, bestaat het meeste oefenen nog uit vele geluiden van iets wat klinkt als hard gekerm, flipperkasten, onderzeeers, ruimteschepen, schor oehhhh roepen, klinkers oefenen en meer, tot 'kom maar' en 'kijk 's' wat er dan tussen zit met een heel klein zacht stemmetje. Het echte praten gaat nog wel komen denk ik en in de tussentijd is het lachen als je hem hoort oefenen!

Na s'avonds weer samen spelen is het kroelen geblazen. Ik ga zijn hele kop over, maar vooral op z'n wangetjes rondom z'n snavel en onder zijn snavel vindt hij heerlijk: hij zakt dan steeds verder in elkaar, kop naar achteren en snavel naar het plafond terwijl hij me helemaal verheerlijkt aankijkt tot z'n oogjes dichtvallen.
Eén ding is zeker: Nico hoort er helemaal bij!