Hoe maken jullie de kooi schoon?

Vaak hoor ik op het forum of de chat:” ik ga effe de kooi schoonmaken ! “ En daar wil ik het nou eens over hebben. De kooi schoonmaken is bij mij nooit “effe” maar minimaal een halve dag!
Gisteren was het weer zover: de kooi van Donna en Kobus was aan de beurt. Ze zitten met z’n tweetjes in een kooi van 1 mtr bij 1.30 mtr ongeveer. Onderin de kooi zitten 2 lades waarin je de bodembedekking kunt doen. Daar bovenop hoort een rooster maar dat gebruik ik al een poosje niet want Donna vindt het heerlijk om door het kattengrit te schaatsen.
Ik begon met een emmertje sop. Milieu vriendelijke citronella zooi. Het ruikt lekker fris en kan bij huisdieren geen kwaad. Het schijnt ook nog de vliegen op afstand te houden. Zodra ik de kooideur open doe komt Donna eraan om er met het poetsdoekje vandoor te gaan. Ik zie aan haar ogen dat ze van plan is mij te bijten en laat het doekje dus maar los. Op naar doekje 2. Ik begin boven in de kooi aan de binnenkant. Elke spijl krijgt een veeg van doekje 2 zodat elk stofje verdwijnt. Na een half uur ben ik beneden aangekomen en moet mijn rug gewokkeld de kooi in. Als ik zo sta te poetsen wordt er ineens aan mijn haar getrokken. Ik probeer mijn hoofd nog een kwartslag te draaien en kijk Kobus recht aan. Hij heeft een pluk haar in zijn snavel. Op het moment dat ik “verdomme”wil zeggen laat Kobus zijn nieuwe kunstje zien en horen. Zijn linker pootje gaat omhoog en maakt een zwaai beweging ondertussen “Hoooiiii” roepend. Ik kan dus niet meer boos worden want dan zwaait hij nooit meer. Omdat het kunstje best wel ver s is ontwokkel ik mijzelf en duik de kelderkast in om een paar zonnebloempitjes te pakken. Want dat heeft hij natuurlijk wel verdient. Omdat niet alleen Kobus een hele grote vogel is vraag ik aan Donna wat de eendjes doen. Een luid gekwaak vult de kamer terwijl Kobus schreeuwd: “zo, nu is het klaar !”
Ik wokkel mezelf weer in de kooi om het laatste beetje gaaien poep uit het lastigste hoekje te peuteren als ik een klodder nattigheid in mijn nek voel. Voorzichtig glij ik er met mijn vinger doorheen om te voelen wat het is. Kiwi met knoflook, appel, peer en wortel. Donna is alvast de voerbakjes aan het legen. Ik klim weer uit de kooi om met een natte lap de klodder uit mijn haar en nek te halen. Kreunend kruip ik de kooi weer in. Inmiddels heeft Donna doekje 1 laten vallen en komt geruisloos op doekje 2 af. Haar blik zegt mij genoeg. Op naar doekje 3. Als ik voor de zoveelste keer klem sta in de kooi hoor ik een raar geluid uit de kelderkast komen. Ik ontvouw mezelf en loop nog steeds een beetje krom richting geluid. Ik heb vergeten de deur goed dicht te doen en 3 katten zitten te genieten van een verse zak hondenbrokken. Met een pittig “kssst kssst kssst” vliegen de drie musketiers alle kanten op om op een afstandje naar mijn gemopper te luisteren. Kobus maakt weer duidelijk dat het nu klaar is. Dit keer vergeet ik niet de deur dicht te doen en kan verder met de kooi. Eindelijk ben ik beneden aangekomen en kunnen de lades er 1 voor 1 uigetrokken worden. Als lade 1 uit de kooi is komt Wuf, hond 2, me helpen. Hij snuffelt de hele bodem af naar een opgedroogd stukje brood. Als hij het gevonden heeft loopt hij zo trots als een pauw richting Kees, hond 1, om te laten zien wat hij wel niet heeft ! Waarop Kees mij met een scheef koppie aankijkt terwijl zijn ogen vragen:”en ik nou ?” Ik sta weer op en loop naar het aanrecht om een stukje brood af te snijden voor Kees. Inmiddels heeft Wuf zijn stukje allang op en begint het gegrom. Okay dan: alle twee een even groot stuk brood, en nou is het klaar ! Kobus is het met mij eens.
Zowaar zonder tegenslag kan ik de beide lades legen in de groene container. Als de eerste lade schoon gespoeld is en weer droog giet ik er een laagje kattengrit in. Ik schuif de lade weer netjes terug ik de kooi en neem lade 2 mee naar buiten. Deze krijgt dezelfde behandeling. Als ik de achterdeur open doe komt mij eens een vreselijke poeplucht tegemoet. En meteen zie ik de dader wegschieten onder de bank. 1 van de katten vond die schone la met kattengrit mooi en schoon genoeg om er lekker in te gaan zitten kakken. Ik zet lade 2 terug in de kooi en trek lade 1 weer naar buiten. Natuurlijk let ik weer niet op en blijkt de kattendrol hoger te zijn dan het kiertje waardoor de lade naar buiten komt met als gevolg dat de onderste spijlen van de kooi onder de stront zitten.
Om hier echt goed bij te kunnen moet ik op de grond gaan liggen met mijn kop half onder de kooi. Gelijk een automonteur haal ik de poep met doekje 3 weg.
Eindelijk kan lade 2 weer terug op z’n plek. Inmiddels is het al 17:15 uur en moet ik als een speer richting dorp want er is niks te eten in huis.
Als ik een half uur later bij de kassa van de supermarkt sta vraagt een mevrouw achter mij of het lekker was op het strand. Een beetje kribbig vraag ik haar “Hoezo?” en met een brede glimlach verteld ze mij dat er een beetje meeuwenpoep in mijn haar zit.

Hetty