Lieve Tom

Ik had je pas vier maanden.Je was net drie maanden toen je bij ons kwam.
Supertam en superlief,je wilde niets liever dan lekker bij het vrouwtje zitten .
Beetje spelen maar vooral veel knuffelen.
Je sliep wel veel ,maar ja ,we dachten dat dat was omdat je nog jong was.
In de tweede maand waed je wat stiller,we hadden verder geen reden om aan te nemen dat je ziek was,hadden we dat maar wel gedaan,
Een paar weken later wel ,je had het een beetje benauwd,dus direct naar de vogelarts,antibiotica meegekregen.
Een week later was op sterven na dood.De vogelarts dacht nu aan aspergillose een schimmelinfectie op de longen.Andere medicatie gehad.Je knapte weer wat op en af en toe leek het echt goed te gaan. NA een week of 6 ,begon je zelfs weer een beetje te brabbelen.En toen ging het heel erg mis.Ondanks de medicijnen en veel zorg,Kreeg je het zo moeilijk met ademen,het ging niet meer,je wilde zelfs geen pap meer eten.
Toen heeft je baasje het moeilijke besluit gemaakt dat het tijd was om je uit je lijden te verlossen,ik heb een afspraak gemaakt bij de dierenarts en om half acht sávonds hebben we je in laten slapen...
Wat een verdriet......
Lieve kleine Tommy,Ik mis je zo vreselijk.

Je vrouwtje Inge