Ik weet het niet meer (Valkparkiet)

Marissie · 2014-01-07T20:49:00Z

Hoi iedereen, tijd geleden dat ik hier ben geweest, maar ik moet mijn verhaal echt kwijt. Sinds dik een jaar heeft Sem, valkparkiet van bijna 3, waterige ontlasting. Het zit overal. Op de grond, op mijn muur, op mijn kast, zo op de kooi dat ik het er niet meer af krijg. Het is gewoon oprecht vies. Ik ben meerder kinderen naar Kindermans in Vlaardingen geweest, en daar kwamen elke keren megabacterie uit. Elke keer medicijnen geven. En steeds na 4 dagen ging hij over zijn nek. Zijn krop werd groter, en een dag later ging hij over zijn nek. Toen bij het dierenziekenhuis hier in de buurt, ook daar zagen ze dat, en weer andere medicijnen, hetzelfde verhaal. Het werd maar niet beter. Vorige week werd ik het zat. Ik belde Utrecht. Anderhalf uur in de trein, bus en ik kwam vorige week vrijdag bij Utrecht aan. Daar werd gist in zijn ontlasting gevonden, en er werd gelijk verteld 'geen megabacterie, hij is daar te actief voor. Een andere mogelijkheid is dat zijn darmen,lever en nieren verdrukt worden. ' Kreeg eerst medicijnen voor de gist, en andere bacteriën die er in zijn gevonden. Die medicijnen heb ik dus braaf gegeven aan hem. Eergisteren leek zijn krop wel groter te zijn geworden, maar je weet het niet helemaal zeker dan. Zeker niet nadat je hem elke dag ziet. Gisteren belde ik Utrecht weer, want ik wist het zeker, krop was groter geworden. Ook is hij gewoon rustiger, en zichzelf niet. Ze zouden mij vandaag terug bellen. Nou oke, vandaag werd ik terug gebeld. De co assistent zei dat het rustige waarschijnlijk door de stress kwam. 2 keer per dag vast gehouden worden, 2 verschillende spuiten is ook niet niks. Maar dat zijn krop groter is geworden, komt zeker weten niet door de medicijnen, dus ik moest langskomen. Ik heb gezegd dat ik het zou overleggen met mijn ouders, want thuis is het vreselijk druk, wou kijken of we eventueel met de auto konden. En stiekem hoopte ik gewoon dat het beter ging. Maar net ging hij over zijn nek. Alles wat er in zijn krop zat, is er weer uit gekomen. Morgen ga ik bellen dat ik weer een afspraak 'wil' maken. Weer anderhalf uur met de trein en bus om naar Utrecht te gaan. Is het niet gewoon echt teveel voor hem? Ik moet wel met hem, want dit is ook niets. Maar ik vind het zo moeilijk omdat ik niet weet of hij pijn heeft. Ze kunnen niet vertellen 'mijn buik doet pijn'. Of hoe hij zich in het algemeen voelt. Hij woont samen met mijn Jardine, waar het goed mee gaat, en voor zover ik zie gaat het goed met haar. Ik weet het even niet meer. Het is echt duur. Ik heb zoveel over voor hem, maar juist omdat ze niet kunnen zeggen of ze pijn hebben. Iemand tips? Wat moet ik vragen? Iemand een idee of hij eventueel pijn kan hebben? Het ''liefste'' nog ervaringen. Groetjes, Mariska