Mijn verhaal even kwijt

Hallo allemaal,

Ik ben angela nieuw hier op het forum ik wil effe mijn verhaal kwijt over onze coco .
Het begon allemaal 4 jaar geleden mijn partner wou al zolang een papegaai ik had zoiets van wat moet je daarmee ben een enorme dieren liefhebster maar had niet echt wat met vogels vooral niet van die grote vond het eng om ze vast te houden maar mijn partner daarin tegen een enorme vogel liefhebber.
Na een tijdje heb ik er mee ingestemd om een papegaai te kopen hij wou graag een jonge papegaai zo gezegd zo gedaan we kochten coco 8 weken oud mijn partner was in de wolken en was de hele dag met coco bezig het voeren van pap vond hij geweldig en coco was er gek op.
Ik moest er niet zoveel van hebben vond het maar engenbeesten maar ja op een gegeven moment ga je er aan wennen en sluit je hem in je hart we kochten een jaar later chico erbij we wilden er graag een maatje bij voor coco .
Maar we begrepen coco niet echt coco kon niet goed klimmen beter gezegd helemaal niet daarin tegen was chico een geweldige klimmer maar chico was niet tam terwijl coco heel tam was en aanhankelijk naar mijn partner toe we hebben tal van dingen geprobeerd om er achter te komen waarom coco niet leek op een papegaai hij viel dagelijks van zijn stok zat altijd vast en begon dan verschrikkelijk te krijsen zodat je hem kwam helpen de kooi was altijd open dag en nacht maar we moesten hem helpen om in en uit zijn kooi te komen maar ja dat was coco een echt zorgen kindje we kwamen er niet uit hebben zelf mensen geraadpleeg omdat coco ook niks anders at dan alleen maar pitten en we wisten dat dat niet goed was.
Maar ja ik de persoon die niet van vogels hield ben heel veel van coco gaan houden het werd me vriend hij kwam ook graag naar mij toe om te kroelen als hij vast zat hij riep dan en dan maakte ik hem los en hij gaf zich dan gewoon over .
Anderhalve week geleden sloeg het noodlot toe we kwamen thuis en er klopte iets niet met coco ik belde de dieren arts het was al laat in de avond tegen twaalven de arts zei kijk het aan en bel dan terug ik was boos mijn partner in alle staten het leek net of een vogel niks betekende voor die arts hij zei het is goed mogelijk dat hij vanacht sterft we moesten afwachten tot de ochtend de arts kwam niet uit zijn bed voor een vogel dat hij hij niet letterlijk gezegd maar uit zijn woorden begreep ik dat .
Mijn partner is de nacht wakker gebleven en hem in de gaten gehouden ik kon niet slapen maar durfde ook niet te gaan kijken ik werd 6.30 wakker en mijn gevoel zei kijk naar coco en ik keek en zag dat het helemaal mis was mijn partner was in slaap gevallen ik heb de telefoon gepakt heb de arts gebeld en gezegd dat ik onmiddelijk langs kwam en dat het me niks kon schelen als het niet kom ik stond er op de arts zei oke kom maar ik heb coco gepakt mijn vriend wakker gemaak en gezegd nu aankleden we kwamen bij de arts aan die zei ja sorry we weten niet veel van vogles af dan moet je naar utrecht daar zijn ze gespeciliseerd maar of hij dat haal weet ik niet dus dan moet je hem hier in laten slapen mijn partner zei ik wil dat ik zei weet je wat we nemen de gok we rijden naar utrecht misschien kunnen ze nog wat doen ja je blijft toch hopen en voor je beest doe je alles ook al is het het laatste wat je voor hem kan doen als je maar geprobeert heb en niet zomaar opgeef.
We zijn naar utrecht gereden coco werd steeds slapper .
We dachten dat hij het niet zo redden .
Aan gekomen in utrecht wat een fijne mensen ze hebben gerend voor onze coco naar de behandel kamer we hoefden geen minuut te wachten 6 artsen erbij ze gingen hem helpen ik dacht dat het wel goed kwam maar na een half uur wachten kwam er een arts naar ons toe sorry maar we zijn al twintig min aan het reanimeren maar zijn hoofd wil niet meer mijn partner zei stop maar mijn wereld stortte in ja de wereld van iemand die niets van vogels moest weten maar ik ben van hem gaan houden heb hem in mijn hart gesloten zag me eigen al als een oud vrouwtje met onze coco zitten maar het heeft niet zo mogen wezen hij is 4 jaar oud geworden.
Het doet nog zon zeer en je begrijpt nie van waarom en hoe daarom hebben we sectie laten verrichten de artsen hebben ons dat gevraagd omdat het ook een besmettelijke papagaaien ziekte kon wezen enja we hebben er nog 1.
Nu anderhalve week later weten we waaraan coco is overleden en vallen alle puzzel stukjes in elkaar onze coco bleek pdd te hebben een maagziekte waardoor ze eten niet verteert werd en ook niet werd opgenomen.
Ze noemen het ook wel de ara wegkwijnziekte de papagaaien kunnen het langere tijd hebben zonder verschijnselen te hebben ze eten perfect maar hij kwijnt langzaam vanbinnen weg .
Ze kunnen door de ziekte ook neurologische problemen krijgen en daardoor niet goed kunnen klimmen van de stok vallen dus dat zijn onze puzzelstukje we weten nu dat coco al langer ziek is geweest coco heeft nooit kunnne klimmen viel regelmatig van zijn stok af we hebben nu een verklaring voor zijn overlijden en het zorgenkindje we houden onze andere papegaai nu goed in het oog want et is besmettelijk maar ze zijn er nog niet uit hoe de ziekte komt ze noemen het nu voorlopig een virus maar meer weten ze niet .
Vandaag hebben we coco opgehaald en een plekje gegeven in onze tuin .
Ik zal coco nooit vergeten ik mis hem en zijn gekrijs
Het doet nog zoveel zeer vanbinnen mijn tranen zijn moeilijk te bedwingen .
Sorry voor dit lange verhaal maar ik moest het kwijt .
Coco :grijze-roodstaart-p altijd in mijn gedachten en hart .

.Groetjes