Werkt je wachtwoord niet meer? Druk dan op wachtwoord vergeten.
Ervaar je technische problemen? help@papegaaienforum.nl
Hi,
Ik ben nieuw op het forum, en heb een dringende vraag...
Ik heb mijn agapornis Tweety een 17tal jaar... eerder dit jaar kreeg ie last van epilepsieaanvallen, ongeveer 1/week. De laatste dagen heeft ie zowat constant aanvallen, hij kan niet langer op zijn stok zitten en valt ook om als hij gewoon op de grond zit. Z'n oogjes gaan bijna niet meer open, en hij antwoordt ook niet meer als ik z'n naam noem.
Heeft iemand hier ervaring mee? Ziet hij af? Moet ik hem laten inslapen??
Hij zit nu in mijn handen, of onder mijn trui, en nestelt zich zo diep mogelijk.
Dank jullie voor je hulp.
Marleen
Marleen,
We zijn inmiddels een paar uur verder, ik ben bang dat ik te laat ben.
Jij heb je lieverd 17 jaar gehad, en nu mag hij gaan denk ik, wanneer ik je beschrijving zo lees is het diertje aan het sterven.
Laat je ons nog iets weten?
Sterkte, Ellen en Raffy.
Hey Ellen & Raffy,
Ik ben daarnet naar de faculteit Dierengeneeskunde van de Gentse Universiteit geweest (zijn heel goed met vogels) en heb hem er onmiddellijk laten inslapen... T doet me echt pijn, maar ik voel me niet schuldig. Hij heeft, zoals je zegt, een lang en gelukkig leven gehad, en het had helemaal geen zin om hem nog langer op die manier te laten voortleven, hij zou wellicht de ochtend niet meer gehaald hebben denk ik.
🙁
Toch bedankt voor je bericht,
Groetjes,
Marleen
wat rot sterkte...
maar 17jaar is een hele mooie leeftijd
Veel sterkte, epilepsie is heel vervelend om te zien......
een prachtige leefttijd maar wel een groot verdriet
sterkte met je verlies van zo'n dierbaar vogeltje.
In laten slapen is een hele moedige stap
Sterkte met het verlies van je lieve vriendje... 🙁
Dank je wel allemaal...
de traantjes komen nu en dan opzetten - k ga hem straks in een doosje leggen en begraven - melig hé, maar 17 jaar is niet niets, hij was zo verschrikkelijk aanhankelijk en lief: dutjes met zijn kopje achter mijn oorlelletjes gedrukt, superzacht geknabbel aan mijn ogen of mijn oren, staan trillen van blijheid telkens als hij mij zag, hij begon iedere dag kabaal te maken van zodra ik op een 15m van huis afkom (alhoewel hij me niet kon zien afkomen), en hij was toch zo jaloers op mijn man... (hij was dan ook de eerste)
onvoorwaardelijke liefde kreeg ik van dat kleine beestje... heb nog een fotootje toegevoegd...
M
Hoe dieper de liefde , hoe moeilijker het afscheid.
Heel veel sterkte en ik hoop dat je in de toekomst weer zo'n fijne band met een nieuwe liefde gaat opbouwen,
mvg Frank
ach wat zielig,
heel veel sterkte
Je hebt er heel goed aan gedaan om hem in te laten slapen. Heel veel sterkte met je verdriet.
Koko en Duckie
:geelvoorhoofd-amazo
Heel veel stekte met het verlies van je lieve Tweety.
Moest ook even slikken omdat wij ook zo'n lief vogeltje op leeftijd hebben.
Sterkte John, Irina en Sweety
