Werkt je wachtwoord niet meer? Druk dan op wachtwoord vergeten.
Ervaar je technische problemen? help@papegaaienforum.nl
Heej allemaal,
Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen! Ik heb een parkiet gekocht een week geleden.
De eerste paar dagen was ie heel stil en zat ie maar op een stokje te zitten zonder ook maar een kik te geven.. nu dacht ik dat dit na kwam omdat ie nieuw is en bangig was.
Ik heb m nu een week en af en toe tsjilpt ie, vooral als ik geluidjes op youtube laat horen van zijn soortgenoten. Dan gaat ie tekeer!
Maar verder is ie doodstil!
Ik probeer tegen m te praten en lief voor m te zijn, maar hij lijkt gewoon heel bang. Hij toont geen intresse als ik hem aandacht geef, terwijl ik overal lees dat je je parkiet wel veel aandacht moet geven omdat het een sociaal dier is.
Hij zit gewoon uren dooodstil op dezelfde plek! En dit al dagen.
Sochtends is ie wat energieker en hij eet wel goed.
Ik ben eigenlijk ten einde raad en hoop dat jullie weten wat ik kan doen?
mvg
hoe is 't nu?
Dag Sab
ik zat effe te lezen op het forum en zag jouw vraag. Heb je daar nog ene reactie op gehad? ik ben benieuwd hoe het nu gaat met je parkietje. Is hij inmiddels al wat levendiger en hoe is dat gegaan?
groetjes
hee eefjeb,
ik heb helemaal geen reactie gehad op mijn bericht!
maar ik heb het probleem ondertussen al wel opgelost gelukkig.
Ik heb er na een paar weken een vriendje bij genomen
en heb m nooit zo gelukkig gezien!
Het gaat nu al een aantal maanden super goed, en de vogels
zijn gewoon dol op elkaar!
bedankt voor je reactie iig.
xxx:)
Wat fijn!
ik denk dat dit inderdaad de oplossing was. Zelf heb ik een parkietje waarvan het maatje vorige week overleden is.. Ik wilde vandaag een 2e parkiet erbij halen, maar durfde het uiteindelijk niet aan omdat ik bang was dat het niet zou klikken. en wat dan? Maar meestal gaat het wel goed, geloof ik. Nu moet ik weer wachten tot er een volgende kandidaat langs komt (ik wil wel een popje, liefst eentje die al wat tam is). Hoop dat ie daardoor gelukkiger wordt!!
Veel plezier met je pietjes!
E
ja dat is inderdaad erg lastig, je weet nooit hoe het loopt!
Ik heb die van mij per toeval gekregen, ik wilde er al een bij nemen,
en toen bleek dus dat een kennis van mij net een nieuwe parkiet bij
zijn parkietje had gedaan, maar dat klikte totaal niet! Het oude parkietje
pestte die andere de hele tijd en pikte naar m. Toen heb ik m genomen
omdat die van mij ook erg rustig was en ik dacht dat ze wel bij elkaar pasten.
Het was wel even spannend, maar vanaf het begin vonden ze elkaar al zo leuk! Wat jammer trouwens van je parkietje, hopelijk vind je een leuk nieuw
vriendje voor je andere!:grijze-roodstaart-p :oranjekuif-kaketoe:
Waar ik nieuwsgierig naar ben is hoe jij ze aan elkaar hebt laten wennen. Je leest vaak dat je ze eerst gescheiden van elkaar moet laten wennen, maar in mijn woning kan dat niet: ze horen elkaar toch wel en gaan dan natuurlijk naar elkaar roepen. Heb jij ze eerst in aparte kooien gezet en na een tijdje bij elkaar? of meteen gewoon bij elkaar gezet..?
En zijn die van jou tam?
Groetjes,
nou, ik heb dus ook geen ruimte om ze apart van elkaar eerst te houden.
Ik heb ze dus gelijk bij elkaar gezet en het ging gelijk goed.
Eerst schrokken ze zich rot natuurlijk, en keken even de kat (parkiet:P)
uit de boom, maar ik zag aan het koppie van de nieuwe dat hij mijn parkietje
gelijk leuk vond. (echt!) toen liep hij heeeel langzaam naar dr toe omdat
hij dr niet bang wilde maken (zooo lief!) en sindsdien zijn ze onafscheidelijk.
Het kan dus wel maar het kan ook heel anders lopen. Maar in het ergste
geval haal je de ene toch weer uit de kooi?
De mijne zijn helaas niet tam, en ik weet eerlijk gezegd ook niet
hoe ik ze tam krijg. Ik heb het geprobeerd door mijn hand in de kooi
te steken zodat ze er aan konden wennen maar ze waren zó bang
dat ik het zielig vond en ben ermee gestopt. Zijn die van jou wel tam?
Zo ja, hoe heb je dat gedaan, tips?
xxx
Mijn overleden parkietje was niet echt tam, maar wel aanhankelijk, zodat hij soms aan m'n haren of wenkbrauwen knabbelde. Hij was al volwassen toen ik 'm kreeg. De andere, die ik nog heb, was nog wel jong, maar kreeg ik via de Dierenambulance, dus weet niet wat hij al meegemaakt had. Hij was in ieder geval erg schrikkerig en volgde zijn maatje. Nu hij alleen is, probeer ik 'm wel wat meer aan mij te laten wennen, maar dat lukt eigenlijk niet. Daar heb ik te weinig tijd voor..
ben nog steeds op zoek naar een popje, maar er worden veel meer mannetjes aangeboden. Dat kan ook best, maar die zullen niet echt met elkaar gaan kroelen, denk ik (als iemand andere ervaringen heeft, hoor ik 't graag!)
Ik zoek 't liefst een vogeltje dat een nieuw tehuis zoekt en ook alleen is. Kopen van de dierenwinkel of fokker gaat beetje tegen m'n gevoel in..
Ik hoop dat ik snel een maatje/vrouwtje vind. Ik word ook zo verdrietig als hij alleen op z'n stokkie zit...
