wat te doen met Djiggy?

Ik begrijp je bezorgdheid, als ik jou was zou ik toch een echte vogelarts bezoeken.
op dit forum vind je adressen van specialisten

hou je ons op de hoogte?

oihoi

Als je voor de zekerheid een oud dekbed onder de kooi legt,zodat hij zacht valt
En een trappetje aan de kooi naar de grond,zodat hij naar beneden kan lopen

Succes

Ps,onze Bengel vliegt bijna nooit,en als die fladdert,komt hij ook raar terecht,terwijl Binkie wel goed fladdert

Hoi Snukkie,

Ik zou ook vast en zeker een vogelarts raaplegen. Je weet nooit wat ie mankeert. Misschien heeft de vogelarts wel een heel simpel middeltje om dit op te lossen.
Leg inderdaad iets als een dekbed onder in de kooi, dan breekt dit zijn val . ( ach wat zielig eigenlijk).

En ook belangrijk, hang de stok waar hij op zit lager en ook de schommel e.d waar hij op zit.

We horen graag wat de vogelarts heeft te melden.
Succes met Djiggy.

Re:

Hallo Snukkie,

Ik heb een Grijze Roodstaart van 2 jaar en zij moest ook al een keer naar de vogelarts, omdat elke keer als ze van iets schrok fladderde ze door de kamer. (ondanks dat ze geknipt is)
Regelmatig kwam ze op haar borstbeentje terecht of knalde ze keihard tegen iets aan.
De wond moest gehecht worden en ze is toen ook 2 weken bij de vogelarts gebleven, zodat het goed kon genezen en dat hij kon kijken waarom ze zo angstig was.
Bleek dat in die twee weken dat ze daar is gebleven ze het gedrag na een paar dagen al niet meer vertoonde. Ze is daar ook bij andere papegaaien neer gezet en het ging hartstikke goed.
Toen we haar weer mee naar huis mochten nemen begon het gedrag vrijwel meteen weer.
De vogelarts vertelde dat het een combinatie van dingen was. Het bleek dat de speelboom, waar ze overdag vertoefd, uitzicht had op een soort van kattensnelweg.
En doordat wij elke keer zo heftig reageerden op haar gefladder we het gedrag alleen maar versterkten en dat ze het ook ging doen op andere plekken als een aandachttrekker, want elke keer kwamen we meteen naar haar toe uit bezorgdheid.
Ik kan natuurlijk niet met zekerheid zeggen dat het met jouw papegaaitje een soortgelijke situatie is, maar ik wil je wel aanraadden om inderdaad naar een vogelarts te gaan, hem daar eventueel een tijdje te laten, ter observatie.
Misschien kan je zo herleidden waar het gedrag precies vandaan komt.
Met onze Sasja gaat het nu hartstikke goed, we hebben natuurlijk haar speelboom verplaatst en geleerd om niet meteen te reageren als ze nog wel wegvliegt, (wat steeds minder vaak gebeurt) uiteindelijk komt ze dan vanzelf naar ons toe en vraagt op een betere manier aandacht en dat belonen we dan ook.

Ik hoop dat het snel beter gaat met je gaaitje en dat jullie straks ten volle van elkaar kunnen genieten.

Groetjes 🙂

Hoi!

Mijn grijsje heeft/had hetzelfde.

Ik vond het ook heel erg ziellig om te zien en schrok er zelf ook van, wat Oscar weer door had natuurlijk.

Wat er op neer kwam was simpelweg zijn vleugels, ze waren te kort gewiekt.

Nu de vleugels weer wat langer zijn is de landing veel beter, hij heeft er echter wel een afwijking aan over gehouden op zijn borstkastje, hier zitten de botjes niet meer zoals het moet dus bij elke landing hou ik me hart vast helaas...

Betreft je kooi, hij staat nu dus opener dan normaal? Heeft hij nog wel een lekker plekje/hoekje om zich terug te trekken? Die van mij staat in het hoekje en gaat adan altijd lekker in een hoekje zitten als hij rust wil... misschien helpt het om iets tegen de kooi aan te zetten om het wat te beschutten

Maargoed elke gaai is anders 🙂

Ik hoor ook graag wat de VA ervan heeft te zeggen... succes/sterkte ermee maar het komt vast goed!

hallo Allemaal,

het is een tijdje geleden, maar ik moet zeggen dat het een stuk beter gaat met Djiggy..
we hebben haar een tijdje in de kooi laten zitten en het deurtje op een kiertje gezet.
ze is vrolijk, ze babbelt en krijgt ook langzaamaan wat meer vertrouwen in ons en in de omgeving.
als ze van de kooi afspringt gaat het allemaal niet meer zo hard, en ze komt al een heel stuk verder met fladderen.

bedankt voor jullie reacties.

Djiggy

[Hallo Ik lees net je verhaal over Djiggy
ik weet niet of ik wat voor je kan betekenen maar bij ons op het dorp zit een dieren arts zei heeft zelf een papegaaiuit een een of andere opvangcentrum gehaald die echt zo gestrest als de pietten was, en ook bang zij heeft hem homeophatich behandeld en zie hij gaat nu voor op de fiets mee de kinderen naar school brengen mischien een optie
Ik zal telefoon en adres opschrijven probeer eens kontact met haar op te nemen
dierenkliniek-Yerseke
Molenlaan 24
4401CC Yerseke
TEL;0113-572756
www.dierenkliniek-yerseke.nl
succes hoopelijk hoor ik nog eens wat van jullie groetjes Els

eleden een grijze roodstaart van ongeveer 10 weken aangeschaft.
daarvoor hebben we 17 jaar een supertamme agapornis gehad.
In het begin ging eigenlijk alles goed.
we hebben djiggy met de hand gevoerd en uiteindelijk ging ze in haar grote kooi.
ze altijd wel een beetje angstig geweest.
maar nu wordt het wel heel erg.
Ze is gekortwiekt, al een hele tijd gelden, maar ze blijft vallen en af en toe gaat dat best hard.
ze heeft al 2 keer een stuk van haar snavel af gehad en haar borstkastje is in het begin ook al open geweest.
toen heeft de dierenarts ons aangeraden om haar in de kooi te laten zitten en dat is ook weer mooi genezen.
maar ze blijft maar vallen, recht naar beneden, ze fladdert totaal niet en komt met een plof op de grond terect.
dat wekt bij ons een uiteraard een erge schrikreactie op, wat het ook allemaal niet bevordert.
aan een kant zijn haar veren van de vleugels voor een groot gedeelte afgebroken door het vallen, aan de andere kant groeien ze wel vrij normaal.
we hebben al diverse keren contact opgenomen met de dierenarts, de kweker en ik heb alle boekjes doorgespit die er te vinden zijn over dit gedrag, maar tevergeefs.
ze heeft absoluut goede voeding, genoeg speeltjes, ze verveelt zich niet, is vrolijk kletst erop los, maar ze is gigantisch bang.
ik ben super gek op Djiggy en gun haar gewoon een fijn leven.
zij wordt steeds banger, wij steeds voorzichtiger (ik weet dat het fout is, maar ze schrikt echt heel snel) en dat is uiteraard niet de oplossing.
ik wil haar voor geen goud missen, ben af en toe bang dat het haar gezondheid is, maar ze is zoo vrolijk.
heeft er iemand, maar dan ook iemand een tip voor ons zodat we djiggy een leuk en vrij leven kunnen bezorgen, zodat we haar kunnen knuffelen en kunstjes kunnen leren.

alvast bedankt
daphne

p.s we hebben de kooi pasgeleden verzet. ze stond in een hoek met 2 muren, maar dan schrikt ze als er iemand aankomt.nu staat ze zonder muren om haar heen terwijl we in de erste instantie het advies geven haar in ieder geval veilig te plaatsen met een muur.
wat moet ik doen.
help!

hoi Els,

bedankt voor je reactie.
ik ga zeker een kijkje nemen, als het zo opgelost kan worden zou dat natuurlijk helemaal geweldig zijn!
in ieder geval heel erg bedankt en ik hou jullie op de hoogte.

groetjes
daphne