Op je schouder zitten

:enaccord2::enaccord2::enaccord2::enaccord2:

:p0: die is goed, maar wel pijnlijk

xgunterx;313298 wrote: Alleen niet naar een HD-docu over een woestijnvos kijken die met volle snelheid komt aanlopen terwijl je met de gaai op de schouder op twee meter van tv staat. Zo heeft mijn witkuif in pure paniek even haar snavel in mijn oor gezet. Niet ernstig, maar toch hard genoeg om effe auw te roepen. :p

Wat hier dus gezegd wordt:

hoe tam en lief je vogel ook is , er kan altijd iets gebeuren waardoor de vogel wel bijt.
Dus nooit zeggen dat doet mijn vogel niet , want hij kan het wel en doet het ook als de situatie daarnaar is,

mvg Frank

Hi,

De ara's zitten bij mij ook gewoon op mijn schouders. Diesel gaat dan vaak mijn gezicht verzorgen en Harley begint het nu ook te doen. Met hem moeten we wel nog wat voorzichtig zijn. En ja ik weet dat het een keer fout kan gaan.....

Ik word gecontroleerd op ruipuntjes, en mijn oren worden bijgewerkt.....

Ik durf het na al die grapjes bijna niet meer te zeggen, maar:..
mijn edels mogen niet veel op mijn schouder zitten!
Niet ivm dominantie enof ooglapjes, maar gewoon omdat ik ze daar niet aan wil wennen en ik wil ze daar niet aan laten wennen, omdat ik daar geen overzicht heb op ze.
Als ik bijv buiten ze met ze wandel, heb ik ze liever daar zitten waar ik ze kan zien zodat ik in geval van kan anticiperen.

Dat ben ik wel met je eens. Buiten zit Bodhi altijd in het tuig en in principe op mijn arm. Behalve als de situatie nieuw is, of hij vind het te druk. Dan kruipt hij in mijn nek en drukt zich tegen mij aan. Puur om steun te zoeken. Heeft hij dan in de gaten dat er niks engs aan is, komt hij onder mijn haar uit en daalt af naar mij arm..

Ook dat is een prima reden Lejah ,dus gewoon erg goed dat je dat argument aandraagt.
Het zou erg jammer zijn als men niet zou durven om goede argumenten te deponeren.

Mvg Frank

Oja hoor ben blij dat je het eerlijk zegt hoor.
Waarom zou je het niet moeten zeggen.
Ik vraag er toch naar:)

Ons grijsje van 12 heeft bij zijn vorige eigenaar geleerd om op de schouder te zitten en ging dan van alles met hem doen.
Je merkt dan ook, dat hij zich daar fijn voelt en meestal doe ik dat even als ik thee ga zetten, dan gaat hij de clown uithangen en gekke geluidjes maken in mn oor enzo.
Verder laat ik hem zo veel mogelijk op mn arm, maar wanneer ik hem naar zn kooi breng, gaat hij ook wel eens op mn schouder mee.
In principe houdt ik er niet zo van, gewoon omdat je oor het dichtste bij zit en het makkelijkste vast pakt wanneer hij bv schrikt.
Wanneer hij gewoon rustig is en thuis, dan mag het wel eens, gewoon omdat hij het fijn vind.
Onze witkuif is het niet gewend en dat laat ik dus ook zo.
Bij spannende situaties (bangerik 1e klas) wil hij wel omhoog kruipen, maar dat laat ik dan juist niet toe.
Samen gaan we dan kijken dat hij nergens bang voor hoeft te zijn en even later vind hij het niet meer eng.
Onze BBtje is super snel en klimt of springt direct mn nek in, om daar tegen me te tsjilpen en zich te gaan poetsen en te verstoppen onder mn haar.
Alleen zodra ze in mn oor gaat bijten, moet ze er van af.
Bij haar kwam het eigenlijk meer, zodat ik met drie gaaien tegelijk naar boven of beneden kon lopen, in elke hand 1 en de kleinste in mn nek.
Met onze nieuwste aanwinst, een edel man van anderhalf, zal ik het zeker niet doen.
Niet omdat hij dominant is, want dat zie ik inderdaad bij geen enkele van mn gaaien, maar omdat hij speels, jong en brutaal is.
Zijn snavel wordt gebruikt om alles te onderzoeken en je af en toe eens lekker uit te dagen, dus dat heb ik liever niet bij mijn gezicht.
Hij pakt gerust mn oor of oog, gewoon uit speelzigheid, dus ben ik daar voorzichtig mee.

Zo is het maar net, wat ze gewend zijn.

Bedenk wel, bij een schrikreactie kan een papegaai niet denken: "hmmm, laat ik dat maar niet doen, dat doet het baasje auw."
Wanneer hij denkt te vallen of wat dan ook, pakt hij hetgeen wat het dichtste bij zit, dat is vaak je jas of sjaal, maar soms ook je oor.
Daar kunnen ze niks aan doen, hoe lief ze ook zijn, dat is natuurlijk instinct.