Bijtgedrag

Ik heb een Amazone gaai zo'n 35 jaar. Heel lief maar soms loopt hij ook met kleine pupillen en zijn veertjes in zijn nekje omhoog. Ik moet dan ook uitkijken want ik weet dat hij dan baldadig is en als hij me dan kan pakken geeft hij ook een beet en gaat er vandoor om verderop kusgeluidjes te maken. Ik weet dat als hij soms zijn zin niet krijgt of het duurt te lang dat hij dan humeurig wordt en me dan ook bijt. Geduld kent hij niet. Het is niet hard maar met zijn snavel geeft hij wel dingen te kennen.
Mijn man is altijd de klos. Op sommige plaatsen in huis vindt mijn gaai dat hij daar de baas is en jaagt mijn man over de drempel door hem in zijn tenen proberen te bijten. Het is de schuld van mijn man want die springt alle kanten op en maakt dat hij weg komt. Mijn gaai staat dan vol trots bij de drempel en verstopt zich in de buurt en wacht op mijn man in geval dat hij weer terug komt. Het is verdediging van zijn plekje.
Ik laat niet alles toe en zeg dan ook dat het niet lief is wat hij doet. Uiteindelijk begrijpt hij dat wel en wordt het bijten wel zachter maar toch wil hij er iets mee zeggen. Bijvoorbeeld als hij op mijn schouder zit en ik loop linksaf en hij wil rechts geeft hij een zacht beetje in mijn wang. Ook dan zeg ik dat ik dat niet lief vindt.
Als ik nou zijn kant op ga dan wil hij altijd wel ergens naar toe, dat geeft hij te kennen om die kant uit te hangen.
Voor jou denk ik dat hij vindt dat zijn kooi van hem is en aan het uit proberen is hoever hij kan gaan. Nogmaals het is een vogel eigenschap om de rangorde te vinden.
Laat niet zien dat je bang bent om je hand snel terug te trekken maar zorg wel dat je al op tijd rustig je hand weg hebt en anders zeggen dat hij dat niet moet doen.
Wel als hij echt heel gemeen doet dan zeg ik niets en loop bij hem vandaan en laat hem in zijn sop gaarkoken. Er zijn grenzen en vooral na zo'n lange tijd dat ik hem heb moet hij wel weten wat lief is en niet. Misschien heb je iets aan mijn verhaal. Sukses met je gaai.

Dank je wel voor je reactie. Ik heb daar zeker wat aan. Soms is het lastig de keuze te maken wat ik het beste kan doen. Mijn zin doordrijven of haar maar even laten. Ik kan me namelijk ook wel voorstellen dat ze een keer een dagje sacherijnig is. Zijn wij immers ook. En dan willen we ook wel rust. Vandaag wel een succesje met haar geboekt. Ik deed de kooi open en ze wijkte voor me en "gromde" en als ik dan toch mijn hand naar haar toe zou steken, zou ze bijten. Nu heb ik haar anders benaderd. Heel rustig en vrolijk (zo van er is niks aan de hand) en heb iets gezegd als "nou, nou, grommen is toch niet voor gaaitjes, dat is voor honden". Blijkbaar werkte die manier van benaderen vandaag want binnen een minuut was ze opgestapt en kon ik haar lekker meenemen naar een andere kamer om daar samen te "spelen" en haar er lekker uit te laten. Natuurlijk helemaal gecomplimenteerd met hoe knap ze was en zo. Ze is wispelturig dus of dit de volgende keer ook zo werkt, weet ik niet, maar het is het proberen waard. Vandaag was immers ook erg goed en leuk!

Fijn, zo'n gewellige dag samen. Idd communicatie (woordjes en een lieve stem) zal zeker helpen tussen jullie. Ook jouw gedrag (druk of ontspannen) zal hij gauw herkennen. Een hond zou gauw zorgen dat hij uit de weg gaat maar je gaai geeft aan of het hem zindt of niet. Er zit een flink karaktertje in. Veel plezier!