Werkt je wachtwoord niet meer? Druk dan op wachtwoord vergeten.
Ervaar je technische problemen? help@papegaaienforum.nl
hallo allemaal,
zoals jullie kunnen lezen in het kennismaak forum, heb ik dus nu een maand een agapornis roseicollis, deze is gekocht in een dierenwinkel die mij vertelde dat hij 9 weken oud was, hij was al gekortwiekt, en naar verluid handtam (hij zou niet bijten).
ook werd mij aangeraden om hem iedere dag een tijdje in de hand te nemen zodat hij handtam zou blijven, en zo uiteindelijk ook tam zou worden, zo gezegd zo gedaan, na de eerste 3 dagen te kunnen wennen (gek genoeg zat hij na 1 uur in z'n kooi al vrolijk in iedereens bijzijn te eten en drinken, de eerste dag heb ik hem in 2 uur 5 keer zien drinken waar ik bijstond), ben ik met hem aan de slag gegaan, ik las inderdaad op internet ook het een en ander over met hem in een hoekje gaan zitten en hem zo te leren opstappen, dus dat ben ik ook langzaam aan gaan proberen. maar zoals algemeen bekend is het met deze methode in het begin een flink gejaag om hem uit zn kooi te krijgen, ook merkte ik dat als ik hem dan in mijn hand hield, hij ook niet echt tekenen van vooruitgang vertoonde wat betreft het bang zijn, en dat zodra hij de kans kreeg, hij in je nek kroop om maar aan je handen te ontkomen, als hij tenslotte in je nek zit kan hij een hoop kanten op om aan je handen te ontkomen want jij kan er niet goed bij. zo ook als ik met hem in een hoekje ging zitten en hem probeerde te laten opstappen, het verste wat ik ben gekomen was dat ik hem 2 of 3 keer van vinger naar vinger kon laten stappen maar al die keren zat ie al naar mn schouders te kijken en met zn vleugels wijd klaar om te vertrekken, erg gefocused was ie dus niet. het hele schouders gebeuren is duidelijk dus een grote afleiding in het tam maken, en na 2 weken leek hij nog steeds even bang voor mijn handen, als niet nog banger dan voorheen, ook merkte ik dat met iedere dag dat ik hem beetpakte, hij juist steeds iets meer ging proberen zachtjes te bijten.
nu weet ik wel dat aga'tjes toch ook wel van een beetje drama kunnen houden wat betreft aanstelleritis, maar toch voelt toch echt alsof het beetpakken meer slecht dan goed heeft gedaan, daar ben ik dus ook per direct mee gestopt, ook in overleg met die dierenwinkel weer, en meer overgestapt op de methode van koppiekrauw. maar ook daarmee lijkt het maar niet te willen lukken, ik heb hem nu wel zover dat iedere keer dat hij ziet dat ik met een stukje trosgierst aankom, ik hem wel al zie kijken alsof hij het wilt hebben, maar dan ook alleen als ik het tussen duim en vijsvinger hou, open hand moet hij he-le-maal niks van weten, een week geleden was hij uit zijn kooi ontsnapt door een stomme fout van mij (ik had de deur open laten staan in de veronderstelling dat hij nog te bang voor mij was om eruit te komen, maar toen ik me weer omdraaide zat hij tiomfantelijk bovenop zijn kooi te gillen) en dus probeerde ik meteen om hem langzaam te laten opstappen, maar toen begon hij toch ineens flink fel van zich af te bijten, dus ik hem tóch nog maar 1 keer heel losjes in 2 handen gesloten(wat hij overigens wel toeliet zonder strijd)m en hem terug in zijn kooitje gedaan.
sindsdien ben ik dus eigenlijk alleen nog maar bezig met de methode van koppiekrauw, maar inmiddels is hij al bijna een week niet uit zn kooi geweest en dat merk ik wel dat ie dat mist, hij zit heel vaak op zn stokje met zn vleugels te fladderen, en ik begin het zielig te vinden...
om een heeeeeel lang verhaal kort te maken, wat is nou voor mij het beste om nu verder te gaan, met of zonder oppakken, binnen of buiten de kooi houden totdat ie aan mijn handen gewend is, en hoe kom ik in godsnaam van de afleiding van mijn schouders af, als ie op m'n schouders gaat zitten omdat ie lekker bij me zit is een ding, maar uit angst is iets anders.
ik ben heel erg benieuwd naar wat jullie hierover te zeggen hebben:P en oja, on a lighter note, ik merkte afgelopen week wel dat hij mijn fluitjes na gaat doen, vooral als hij mijn aandacht wil, omdat hij weet dat het mijn fluitje is... hij fluit me zo ook iedere ochtend heel effectief wakker :top:
Hallo daufy,
wat een intro maak je...
welkom hoop dat dit een beetje helpt..
De vogel heb je bij een dierenzaak weg waar hij al gekortwiekt is.
In zo'n zaak komen dagelijks veel mensen. De vogel heeft waarschijnlijk daar een kooi,
die op één of andere manier open is, en vogelliefhebbers komen langs.
Vele malen zal hij geaaid zijn en/of opgepakt. Vaak ook op een verkeerde manier.
Zal nu misschien betekenen dat handen voor hem beangstigend zijn geworden.
De kooi moet eigenlijk een veilige plek voor je vogel te zijn.
Je hand in deze kooi brengen om hem met flink gejaag eruit te halen werkt dus niet zoals je merkt.
Beter zou zijn kooideurtje gewoon open zetten en wacht maar tot hij eruit komt.
Normaal zal hij omhoog klimmen. Een plek waar je een verse wilgentak zou kunnen plaatsen.
Alleen in de kooi eten en water. En plaats er maar een nestkast in waarin hij kan slapen.
Voor eten zal de vogel weer terug moeten in de kooi.
Traktatie als beloning. Vind uit wat de vogel onweerstaanbaar lekker vind.
Als het vogelvoer zonnebloempitten bevat, en dit ook iedere keer gauw uit het bakje verdwenen is,
dan zorg ervoor dat je de volgende keer een parkietenmengsel neemt zonder zonnebloempitten en koop
ook een zak met alleen zonnebloempitten. Teveel zonnebloempitten is te vet. Enkele pitten als beloning kan altijd.
Voortaan geen trosgierst als beloning maar ....
Van handen heeft de vogel een soort afkeer dus dan maar klein schaaltje gebruiken. Deze in hand houden.
Wil dat nu niet dan daar later mee beginnen.
Als het nog moeilijk is de vogel terug te krijgen in de kooi, kan helpen voerbakje uit de kooi pakken terwijl de vogel
kijkt een paar zonnebloempitten erin stoppen en deze terugplaatsen in de kooi.
Trosgierst wordt veelal geteeld in landen waar men niet zoveel regels heeft aangaande landbouwgif en
soms is de versheid niet zo vers meer als het wel zou moeten zijn.
Kruipen in je nek is ook een warm plekje van je lichaam. Misschien ook je haren gebruikend.
De vogel doet je fluitje al na. Hou vol komt vast goed.
Blijf rustig in je bewegingen naar de vogel toe en zorg dat er meer vertrouwen kan komen.
Maak je vinger eens nat als hij je hier zachtjes in bijt... laat hem niet doorbijten in dat geval
misschien hand draaien zodat vogel evenwicht weer herstellen moet en zeg kalm nee, niet bijten als het gebeurd.
Hou wel in de gaten vogels kroelen elkaar snavel gebruikend. Echt doorbijten voel je wel.
Bedankt voor je reactie, ik kan er wel degelijk bruikbare informatie uit halen, op dit moment vind hij trosgierst sowieso onweerstaanbaar, daar probeer ik hem nu ook langzaam mee te laten wennen aan mijn hand in de kooi, wat ny sinds vanmiddag wel ietsje beter gaat, op het moment dat mn hand de kooi in gaat leant hij er al naartoe om het te pakken dus dat is opzich goed, het zonnebloem pitten idee heb ik ook aan gedacht want inderdaad die vreet hij als eerste uit zn bakje, alleen ik heb het hem eens proberen te geven uit de hand, en nu word het lachen, ik bied de zonnebloempit aan tussen duim en wijsvinger, heel losjes en zo ver mogelijk uitstekend en vantevoren duidelijk laten zien, maar het enige wat ie deed was venijnig naar mn vinger happen,en het rare is, is ik zon heel klein bolletje trosgierst op dezelfde manier aanbied eet hij het wel, zonder enig vertoon van agressie, maar ik zat ook al te kijken of ik misschien een klein voerstokje kan maken ofzo iets. En begrijp ik hieruit goed dat ik inderdaad beter buiten de kooi kan beginnen met trainen? Alleen denk ik niet dat het langzame laten wennen aan mijn hand in de kooi veel kwaad kan aangezien hij er wel vooruitgang in boekt, maar dat ik die 2 dan combineer
Probeer ook eens hoe het gaat als je de zonnebloempit los op de palm van je hand legt.
mijn manier...
Hooguit dat ik deurtje opendoe van de kooi, en de vogel op m'n open handpalm kan stappen om zo uit de kooi te komen.
Kooi moet bij mij een veilige plek wezen, waar de vogel slaapt, eet en met rust gelaten word.
Je vogel wil graag z'n traktatie, middel om te trainen.
Je kunt nieuw voer geven moment dat je hem graag weer in de kooi wilt.
ik heb hem vandaag dus zover gekregen om een paar zonnebloempitjes tussen mn duim en wijsvinger uit te eten, dus dat gaat de goede kant op, ook heeft hij een klein bolletje trosgierst van mijn vlakke vingertoppen gegeten die ik net ver genoeg de kooi in hield dat niet mijn hele hand erin was, dit gaat dus opzich goed, bedankt voor de tip voor de zonnebloempitten, hij vindt ze inderdaad erg lekker, hij moest alleen ff doorhebben dat het de bedoeling was dat hij hem aanpakt ipv defensief te worden, ik heb z'n kooi een tijd open gehad maar vandaag had hij denk ik geen zin om naar buiten te komen, helaas, morgen weer proberen.
wat ik ook heb gemerkt vandaag is dat hij het eten sneller van me aanpakt als ik ermee van een afstandje aankom dat hij het van ver al ziet... het lijkt erop dat het een maand heeft geduurd maar hij begint nu toch een beetje werkbaar te worden:P (even afkloppen)
vandaag echter wel een ongelukje gehad met nori, de 6 maanden oude hond van een vriend heeft in al zijn nieuwsgierige enthousiasme de kooi van het tafeltje afgestoten, nori is er met verbazingwekkend weinig schrik vanaf gekomen, 5 minuten later zat hij weer vrolijk te fluiten en spelen, en hij is ook niet getraumatiseerd door de hond zelf... en desondanks alsnog deze vooruitgang geboekt vandaag, tot nu toe dus alsnog de beste trainingsdag die ik gehad heb met nori:top:
Wat in de winkel ook vaak gebeurd als de gewiekte vogel eens van de kooi fladdert, om bv de verkoper te volgen,
dan is er al gauw iemand die hem weer oppakt en terugzet. Hoe lang dat geduurd heeft weet je niet, maar zijn dan wel eerste ervaringen.
Er komt een moment dat de vogel begrijpt dat het bij jou anders gaat.
Wil hij er niet uit zichzelf eruit gaan dan 'zonnebloempitten' gebruiken ....
Leg één of twee op kleine afstand buiten de kooi ...