ara nemen deel 2

Lastig dit, alhoewel, uit mijn eigen ervaring dan; ik heb nooit angst gehad voor welke snavel dan ook, en ik weet dat papegaaien angst aanvoelen. Dat zie ik ook regelmatig bij vrienden hier gebeuren; vooral de Moluk is dan zo'n gemenerd om hierop in te spelen.
Ik heb eigenlijk nooit gehoord, maar correct me if i'm wrong, dat een ara echt doorbijt. Ja, bij zelfverdediging en gevaar.

Maar kan het zo zijn dat als je een ara van kleins af aan neemt, je hem door en door leert kennen en je geen angst voor hem hebt/krijgt.
Ik bedoel, je zal af en toe een knauw krijgen (spelenderwijs of uit jaloezie), maar niet dat je hechtingen moet gaan halen. Zodra de ara dit gedrag gaat vertonen, zul je consequent moet zijn en hem/haar leren dat dit niet de bedoeling is.

Ara's hebben inderdaad imposante snavels waarmee ze keihard kunnen bijten maar ze kunnen hun bijtkracht heel goed doseren. Er zijn genoeg ara's die met hun snavel aan een hand blijven hangen zonder de eigenaar van de hand pijn te doen....

Als een ara geen angst voor mensen heeft is het inderdaad het optreden van de mens die bepaald of hij wel of niet zal bijten. Overtuig jezelf daarom voordat je een vogel benaderd met je hand dat hij niet bang is. Wees daarna resoluut en maak duidelijk wat je wil. Toevallig was ik van de week bij een vriend met een geelvleugel die eigenlijk niet bij mij op wilde stappen. Maar door resoluut mijn hand langs zijn borst naar zijn poten te schuiven stapt hij automatisch op. Ik had van tevoren in mijn hoofd hoe ik het wilde hebben en de vogel voelde aan dat ik hem geen andere opties zou geven. Hij probeerde het wel maar hij kwam er snel achter dat ik mijn gedrag niet aanpaste als hij beet....

Dit geld trouwens voor alle dieren. Ze voelen gewoon aan hoe ver je ze laat gaan. Honden, katten, papegaaien ze hebben perfect door of je twijfelt of niet. Laatst was ik bij iemand met een prachtige kat (Els van dit forum) Deze kat lag in zo'n huisje op een krabpaal. Els zei dat hij alle vreemden zou krabben die hem probeerden te aaien in zijn huisje. Ik stak mijn hand erin en er gebeurde niets. Ik ben er van overtuigd dat de kat voelde en zag dat ik totaal niet bang was om gekrabd te worden.

Een goede manier om aan een snavel van een ara te wennen is om de vogel te zien opgroeien. Zoek een goede kweker waarbij je meerdere malen langs mag komen tijdens het opgroeien van de vogel. Je kan dan jouw toekomstige vogel zien ontwikkelen en je went ook aan de snavel die in het begin nog klein en veel minder krachtig is. Op deze manier raak je met de snavel vertrouwt.

Hallo,

Een goede manier om aan een snavel van een ara te wennen is om de vogel te zien opgroeien. Zoek een goede kweker waarbij je meerdere malen langs mag komen tijdens het opgroeien van de vogel. Je kan dan jouw toekomstige vogel zien ontwikkelen en je went ook aan de snavel die in het begin nog klein en veel minder krachtig is. Op deze manier raak je met de snavel vertrouwt.

Goed advies :thumb:

Zo zo Arien jij hebt de poes van Els geaait 😮 :redface:

Ubernoob;321478 wrote: Ara's hebben inderdaad imposante snavels waarmee ze keihard kunnen bijten maar ze kunnen hun bijtkracht heel goed doseren. Er zijn genoeg ara's die met hun snavel aan een hand blijven hangen zonder de eigenaar van de hand pijn te doen....

Als een ara geen angst voor mensen heeft is het inderdaad het optreden van de mens die bepaald of hij wel of niet zal bijten. Overtuig jezelf daarom voordat je een vogel benaderd met je hand dat hij niet bang is. Wees daarna resoluut en maak duidelijk wat je wil. Toevallig was ik van de week bij een vriend met een geelvleugel die eigenlijk niet bij mij op wilde stappen. Maar door resoluut mijn hand langs zijn borst naar zijn poten te schuiven stapt hij automatisch op. Ik had van tevoren in mijn hoofd hoe ik het wilde hebben en de vogel voelde aan dat ik hem geen andere opties zou geven. Hij probeerde het wel maar hij kwam er snel achter dat ik mijn gedrag niet aanpaste als hij beet....

Dit geld trouwens voor alle dieren. Ze voelen gewoon aan hoe ver je ze laat gaan. Honden, katten, papegaaien ze hebben perfect door of je twijfelt of niet. Laatst was ik bij iemand met een prachtige kat (Els van dit forum) Deze kat lag in zo'n huisje op een krabpaal. Els zei dat hij alle vreemden zou krabben die hem probeerden te aaien in zijn huisje. Ik stak mijn hand erin en er gebeurde niets. Ik ben er van overtuigd dat de kat voelde en zag dat ik totaal niet bang was om gekrabd te worden.

Een goede manier om aan een snavel van een ara te wennen is om de vogel te zien opgroeien. Zoek een goede kweker waarbij je meerdere malen langs mag komen tijdens het opgroeien van de vogel. Je kan dan jouw toekomstige vogel zien ontwikkelen en je went ook aan de snavel die in het begin nog klein en veel minder krachtig is. Op deze manier raak je met de snavel vertrouwt.

Goede dag.

Met dat opgroeien ben ik het inderdaad wel eens. Ik heb een behoorlijk imposante hond van pup af aan en veel mensen met kleine honden vooral lopen liever even om en zo.. Ik heb nooit 1 angst gehad voor hem. Voor katten en honden ben ik nooit bang. OOk al zou een krat me krabben of ik weet dat een kat snel krabt boeit me dat niet en zou ik ook gewoon proberen te aaien bijvoorbeeld.

Met een papegaai zal ik inderdaad vertrouwen winnen in de papegaai zelf. Ik gok inderdaad wel dat op het moment dat je hem zelf van jongs af aan opvoed dat je hem leert kennen en weet aan zijn taalgebruik hoe hij zich voelt en in wat voor soort bui hij is. Dit is dan ook voor mij op het moment wel de reden dat ik denk dat het handiger is om een jonge ara te nemen omdat deze wat ik heb begrepen deze sowieso geen bijtgedrag hebben. Dat ze verzoeningsgedrag vertonen puur als een instinctief overlevingsmeganisme. Wel zal ik als ik een jonge ara neem 1 nemen die zo lang mogelijk bij de moedervogel is gehouden en niet teveel met de hand is groot gebracht. Ook hier lees ik over dat de kans op probleem gedrag een heel stuk groter is als de ara volledig met de hand is groot gebracht, ook omdat ze zich sneller aan 1 persoon hechten en zelfs TE sterk hechten en uit jaloezie dan wangedrag laten zien.

Ik vind het wel erg fijn om te horen dat jullie zo positief zijn over de ara en over het bijtgedrag dat het eigenlijk NOOIT voorkomt dat een ara zo hard zal bijten dat het echt tot hechtingen komt.

Op het moment heb ik het boek gelezen: opvoeding van papegaaien geschreven door Greg glendell. Ik moet zeggen een leuk en goed duidelijk boek om te lezen. Ze bespreken diverse aspecten van de vogel. Niet alleen de huisvogel maar ook hoe hun gedrag in de natuur is.

Zo staat er het volgende en dat vind ik zeer mooi om te lezen: ik citeer " papegaaien herkennen veel groepsgenoten als individuen en elke vogel kan honderden andere vogels onderscheiden. Veel van het repertroir wordt gebruikt om agressie binnen de groep te minimaliseren. Hoewel er altijd vogels binnen de groep zijn die zelfverzekerder zijn dan andere, hebben papegaaien geen pikorde zoals men bij gedomesticeerde kippen ziet. Ze gebruiken hun taal om te reageren op wat er om hen heen gebeurt en om hun bedoelingen jegens elkaar duidelijk te maken. De roepen en houdingen van hun taal verminderen de agressie binnen de groep zodat ernstige gevechten zelden voorkomen in het wild."

Ik denk dan ook dat mocht ik wel besluiten een ara te nemen ik HEEL goed ga inlezen in de lichaamshoudingen van de ara. Wat je aan de ogen kunt zien, aan de veren of ze strak staan of juist bol, of ze je recht aan kijken of wegdraaien. Zo heb ik ook begrepen dat een papegaai niet alleen uit baldadigheid of agressie kan bijten, maar ook als hij in een opwindende staat komt als je bijvoorbeeld samen aan het ravotten bent. Dus dit spreekt me dan wel weer aan, dat je moet zorgen dat je zelf altijd rustig blijft en dit ook overbrengt en als je ziet dat de papegaai te opgwonden wordt je een paar minuten rust neemt en bijvoorbeeld de papegaai als hij wel wat harder gaat met zijn snavel hem even een paar minuten tot rust laat komen.

Wat vinden jullie van de dingen die ik uit dit boek heb gehaald? Klopt dit een beetje in jullie ogen? Of hebben jullie een andere mening?
Wat dat betreft lijkt het toch ook wel op honden.

dijkkamp;321480 wrote:
Goed advies :thumb:

Is ook min of meer wat ik zei :newcoffee:

Astrid74;321491 wrote: Is ook min of meer wat ik zei :newcoffee:

Klopt!!! Maar goed hoe meer dezelfde meningen hoe beter denk ik zo 🙂 alhoewel een andere ervaring ook niet slecht is om mee te nemen

gr

Hallo!

djago;321462 wrote: Goede dag all!

De laatste dagen ben ik hard bezig geweest met nog meer informatie vergaren. Ik heb een goed boek bij de bibliotheek gehaald specifiek over papegaaien ( van grijze roodstaart, tot ara tot dwergpapegaaien en zelfs Concures ( http://rjbakker.wordpress.com/category/conures/ ) . Ik zelf had over de laatste nog NOOIT gehoord maar qua omschrijving klinkt het wel als een geweldige papegaai. In het boek stonden goede omschrijvingen van de karakters van de verschillende soorten. . Ene dus wat brutaler dan de ander, de ene “arroganter” de ander weer nerveus.. En moet zeggen dat toen ik dit boek helemaal goed had doorgelezen dat mijn eerste gedachte is van mmm ik weet niet of überhaupt welke ara dan ook wat voor mij is. Maar ook stond er bij dat een congo grijze roostaart een erg nerveuze vogel was.
De tijd die ik in de vogel kan steken is geen probleem, aanschaf van goede spullen ook niet, de opvoeding op zich ook niet denk ik MAAR ik zal in het begin mezelf moeten overtuigen niet bang te zijn en vooral worden voor de snavel.. Ik had namelijk mijn gedachte gezet op de groenvleugel en die snavel wordt toch wel erg groot! Nu las ik wel in dit boek dan dat ze juist door goede communicatie onderling willen voorkomen dat er fysieke problemen komen dus het zo min mogelijk proberen te bijten. Alleen is mijn angst dat als ze gaan puberen of volwassen worden dat zodra ze toch gaan uitdagen met bijten e.d. dat ik de kans heb dat ik terug deins en wat wantrouwen krijg en “angst” en ja de kans is dan groot dat ze dit uiteraard afschaffen en dat de band dan slechter wordt en de papegaai meer in mijn ogen wangedrag laat zien, terwijl dit puur mijn fout is.

Wat is jullie mening hier over? Denken jullie dat dit een goede insteek is en dat ik moet luisteren naar dit gevoel? Of denken jullie dat ik te angstig ben en dat als ik voldoende aandacht, prikkels en ook leiding geef het echte bijten buitenwegen blijf, maar dat het meer puberen is in schreeuwen, wat bijten ( maar niet doorbijten alsof het een walnoot is) en dit soort dingen??
Dat er een papegaai komt dat is zeker. Dat hoeft niet vandaag, deze week of deze maand en zelfs niet dit jaar. Maar ik hoop dat jullie mij kunnen begeleiden tot een goede beslissing.
Mijn zwak ligt eigenlijk bij een wat grotere ara. Omdat dit gewoon imposant, mooi en vaak onwijs lieve maar ook intelligente vogels zijn. MAAR aan de andere kant wil ik niet een fout maken door bepaalde dingen te onderschatten. Een grijze roodstaart daarin tegen vind ik ook geweldig. Maar begrijp ik van dat ze vaak toch wel eenkennig zijn ( niet allemaal natuurlijk) en hiernaast wat sneller nerveus zijn als bijvoorbeeld een ara..

Dus ja lastig haha

En ik probeer zo open en eerlijk mogelijk te zijn in hoe ik denk ik hoop dat jullie daardoor wat kunnen met dit.. ook al is een antwoord niet wat ik eigenlijk wil horen 😉

Hallo!
ik heb zelf geen ara, wel een grijze roodstaart.
daarom kan ik wel vertellen hoe mijn grijze roodstaart in elkaar zit.
Een grijze roodstaart KAN eenkennig zijn indedaad, maar als je hem regelmatig kennis laat maken met nieuwe mensen dan gaat hij zich daar natuurlijk vanzelf goed mee om, dat merk ik met Loco ook.
Loco is totaal niet nerveus en altijd lekker vrolijk eigenlijk.
en wat betreft dat je het mischien "eng" vind en de snavel groot enzo, begin je toch met een minder grote?
wat dat betreft zou een grijze roodstaart een prima keus zijn toch?
Ik kan je adviseren bij Lorre en Co langs te gaan in wijhe, deze papegaaienspecialist is goed met advies en je kan kijken of het klikt met een speciafieke papegaai welke je leuk vind, ze hebben er allerlei vogels en ze weten vast wat goed bij je past!

Mvg Joël