Ter herrinnering aan Max

Max was ons liefde in huis. Altijd vrolijk gekwetter en dus geen geschreeuw. Ze was enorm eigenwijs en beet ons met regelmaat. Ach ja... erg ondeugend hoor!! Vooral de poepjes in het huis kon de pret niet drukken. Ze vond de telefoon erg leuk. Aldus we even weg waren het antwoordapparaat inspraken! haha. Jammer dat ze niet kon vertellen dat ze ziek was en wij het niet snel genog doorhadden.Ze heeft nog eitjes gelegd en was erg bere trots op!!! Maar helaas het vogeltje had honger en was erg ziek en daar kwamen we te laat achter. Ze is een week lang in het ziekenhuis geweest en sterkte weer iets aan. Maar helaas er kwam een moment dat we de knoop door moesten hakken. snik en heel veel verdriettttttttttt!!!!!!!!!!!!!!!!! Ze is in de tuin begraven met veel pijn en moeite. In een theedoosje wat ze zo leuk vond! Tja iedere dag is ze in onze gedachten en de huiskamer staat vol foto s. We missen haar enorm en we zullen haar nooit vergeten. Echt we hadden nooit gedacht dat we zoveel verdriet zouden hebben om zo n klein bijterig eigenwijs maar ook schattig vogeltje. Ze heette dan wel Max, haar bijnaam was cosie en vraag me niet waarom. Er is geen tweede zoals haar en tja..... niemand is vervangbaar snik. Het is erg stil in huis.

snik