Het kan ook anders

Mooi man

Je durft wel:rolleyes:ik hoop dat hij niet schrikt en dan toch wegvliegt.Maar goed je zal wel weten wat je doet:)
Leuk filmpje.

Henk Draaijer;347813 wrote: Mooi man

Dankje, Al ben ikzelf niet zo tevreden met de beeldkwaliteit.
Maar nu kan ik nog de schuld geven aan de nieuwe camera:p

tam;347814 wrote: Je durft wel:rolleyes:ik hoop dat hij niet schrikt en dan toch wegvliegt.Maar goed je zal wel weten wat je doet:)
Leuk filmpje.

Aggy schrikt niet zo snel, en kent haar weg al heel goed in de buurt:). Snel verloren vliegen zal ze niet, maar ook ik heb wel altijd mijn voorzorgen genomen voor als ze het ooit eens moest proberen: een affiche klaar om te printen op mijn computer, gierst en Agapornisgeluiden op mijn iPod om haar te lokken.

Af en toe gaat ze eens langs de buren maar ze is meestal na 5 minuutjes al terug bij ons in de tuin. Het langste dat ze weg was was 3 uur, toen was ik wel even ongerust.
Bij mijn andere Agapornis moet ik dit niet proberen, die zou sowieso wegvliegen.

Het is een beetje de kwestie van "Ken je vogel".:)

arnevw;347808 wrote: Sommige onder jullie weten misschien al dat Aggy een probleemvogel is, een maand geleden ongeveer begon ze zichzelf weer te plukken.
Niets hielp, tot ik besloot om haar los door de tuin te laten vliegen, zodat ze zo haar energie zou kwijt geraken.

Bij het vliegen in de tuin is er geen tuigje of flightsuit gebruikt. De vleugels van Aggy zijn ook niet gekortwiekt.
Ze heeft dus altijd de mogelijkheid om weg te vliegen, maar dit doet ze niet.

Weer maar eens een mooi voorbeeld van de sterke band tussen mens en vogel. 😉

PS Dit is niet de eerste keer dat ik dit met Aggy doe.

Geweldig! Ik zou het nooit doen/durven, maar dat doet er niet toe.. heerlijk om te zien!

Geweldig!! Is mijn droom eigenlijk ook wel...en ik denk dat vele papegaaienliefhebbers dat wel als een droom zien, 'je vogel echt vrijheid bieden'. Ik ben niet zeker of ze bij mij zouden blijven, kortwieken doe ik ook niet aangezien ze nog steeds in hoge bomen zouden kunnen klimmen... Ik heb nu een flightsuits en ik vindt het geweldig ze vrijheid te bieden!! 🙂

Agapornizotje;347836 wrote: Geweldig!! Is mijn droom eigenlijk ook wel...en ik denk dat vele papegaaienliefhebbers dat wel als een droom zien, 'je vogel echt vrijheid bieden'. Ik ben niet zeker of ze bij mij zouden blijven, kortwieken doe ik ook niet aangezien ze nog steeds in hoge bomen zouden kunnen klimmen... Ik heb nu een flightsuits en ik vindt het geweldig ze vrijheid te bieden!! 🙂

Misschien kan je op een dag als je het volledige vertrouwen hebt in je vogels, hun flightsuit uit laten 🙂

Pas wel op voor de poes en evt roofvogels

Ja dat is wel waar, misschien is onze tuin op dat gebied wel een beetje risicovol: We hebben al verschillende keren bezoek gehad van een sperwer en we wonen in een kattenbuurt.
Hoewel dat de katten meer bang hebben van Aggy dan Aggy van de katten:p.
We zijn altijd wel bij haar in de buurt, en als ze uit het zicht is, dan communiceren we via haar geschreeuw, zo kunnnen we weten hoe dicht ze in de buurt is.

Hier zijn nog een paar foto's van diezelfde dag buiten:

Hoe krijg je haar eigenlijk terug? Vangen of fluit je ofzo als ze moet komen?

Aggy is eigenlijk een heel speciaal vogeltje met een geheel eigen "gebruiksaanwijzing". Als ik haar roep, roept ze terug, maar ze komt niet.
Opstappen doet ze zeer weinig, dus dat is niet altijd een optie. De beste manier die ik gevonden heb (werkt 90% van de tijd) is oogcontact maken en vervolgens haar negeren door bijvoorbeeld je rug naar haar toe te draaien. Daarna moet je enkele seconden wachten en ze zit op je hoofd of schouder,nu heb je weer volledige controle over haar.

Zo gaat dat bij ons.:)

wat ontzettend gaaf dat je dit kan je met je vogeltje!
ik heb ook wel zo'n beetje een apart vogeltje!
bij mij stapt ze wel op maar niet op mijn vinger
alleen op mijn arm!
ik zou het ook heel graag willen om haar buiten te laten!
hoe ben jij ermee begonnen?
heb je eerst iets geoefend?

levi;347865 wrote: wat ontzettend gaaf dat je dit kan je met je vogeltje!
ik heb ook wel zo'n beetje een apart vogeltje!
bij mij stapt ze wel op maar niet op mijn vinger
alleen op mijn arm!
ik zou het ook heel graag willen om haar buiten te laten!
hoe ben jij ermee begonnen?
heb je eerst iets geoefend?

Aggy, is een handopfok vogeltje, en dus handtam.
Aggy haar kooi staat buiten: ze heeft een volière voor buiten, die in verbinding staat met een kweekkooi (binnen).

We zijn er eigenlijk per ongeluk mee begonnen: Als we de volière opendeden, kwam ze al op mijn arm zitten, ook al was ik nog niet helemaal in de volière.

Dat deed ze dan een tijdje, tot ze ooit op mijn arm zat met de volieredeur open. Plotseling schrikt ze en toen begon ze in de tuin rondjes te vliegen tot we haar konden pakken.
(Toen had ze een deel van de tuin al verkend)

Vervolgens kon ik haar gewoon mee op de arm nemen buiten zonder dat ze wegvloog, later als ze wat meer vertrouwd was met onze tuin begon ze de tuin van onze naaste buren te inspecteren, en zo is dat gegaan bij ons.

Wat super leuk om hem zo buiten te zien. Vooral die foto's in de boom, dan krijg je echt het idee dat hij in de vrije natuur is.
Was je, vooral de eerste keer, niet bang dat hij weg zou vliegen.
Mijn Pichi is 1 keer weg gevlogen en ik had het idee dat ik haar nooit meer terug zou zien. Maar na een kwartier over de daken en bomen te hebben gevlogen is ze toch weer op mijn schouder komen zitten. Maar ik zou het niet durven om er op te vertrouwen dat ze de volgende keer terug komt.

Walker;354056 wrote: Wat super leuk om hem zo buiten te zien. Vooral die foto's in de boom, dan krijg je echt het idee dat hij in de vrije natuur is.
Was je, vooral de eerste keer, niet bang dat hij weg zou vliegen.
Mijn Pichi is 1 keer weg gevlogen en ik had het idee dat ik haar nooit meer terug zou zien. Maar na een kwartier over de daken en bomen te hebben gevlogen is ze toch weer op mijn schouder komen zitten. Maar ik zou het niet durven om er op te vertrouwen dat ze de volgende keer terug komt.

We zijn nooit echt bang geweest.
Het is ook niet zo dat we de allereerste keer gewoon de volièredeur wagenwijd openzette hoor, het was een echt stappenproces.
Het is begonnen met dat Aggy echt ontsnapte uit haar volière als ik die opendeed.
Toen was ze nogal schrikkerig, maar dat was ook een nieuwe wereld voor haar.
Omdat ze toen echt ontsnapt was, hebben we haar ook meteen gevangen.

Ze heeft ook een nachthok, en toen ik dat aan het schoonmaken was, vond ik dat ze heel rustig en stil op mijn arm bleef zitten.
Ik wilde haar ook niet weg jagen, maar ik moest haar poepjes nog op de mesthoop gooien.
Toen is ze een minuutje in de tuin geweest (los) en ze was mooi op mijn arm blijven zitten terwijl ik haar poepjes op de mesthoop gooide.
Dat heb ik dan verschillende keren herhaald.

Daarna haalde ik haar ook uit de volière, als ik in de tuin aan het werken was.
Toen had ze de tuin al meermaals gezien, en was ze die al een beetje gewend.
Dus toen ging ze al is in een boom zitten.
Vervolgens vloog ze van boom naar boom bij ons in de tuin.
Om haar te vinden riep ik haar naam, en ze antwoordde me dan (als ze me kon horen tenminste).

Daarna vloog ze ook wel eens in de boom van onze naaste buren, dit werd later door zichzelf uitgebreid naar de andere buren ( ze is al tot een straal wel 100m weg geweest van haar volière.
Om over die afstand te roepen, dat is ook geen pretje.
Gelukkig heb ik mijn kweekkoppel en mijn iPod met Agapornisgeluiden met grote luidsprekers.;)

Wanneer ben je bang, als ze niet binnen de twee minuten antwoord.
Dit is al eens gebeurd.
Aggy was aan het los vliegen in de tuin, ik verloor haar (zoals gewoonlijk :p) uit het zicht, en ik begon te roepen.
Aan haar geroep te horen, wist je dat ze dichterbij kwam.
Tot het plots stopte.
Ik heb daar nog lang staan roepen en Agapornisgeluiden laten afspelen, maar niets hielp.
Tot ik een uurtje later telefoon kreeg: Een paar huizen verder was er een exotisch vogeltje op iemands hoofd geland, en direct daarna die persoon gebeten heeft.

Haha, toen wist ik het dit is hét kenteken van Aggy. :p0:
Ben haar toen meteen gaan ophalen.

Wat is nu mijn geluk bij Aggy: Waarom is Aggy 1 uit de 1000? Waarom zal niemand Aggy ooit in huis nemen?

• Ze heeft een distinctieve roep ( die we haar zelf per ongeluk aan geleerd hebben): geen enkele andere vogel, zelfs geen Agapornis maakt dit (toch wel lelijke) geluid.
• Ik denk ik ook de enige van mijn dorp ben die Agaporniden heeft, en iedereen weet dat.
• Haar karakter: een beetje zoals een geelvleugel ara: 90% van de tijd lief, de andere 10% enorm gevaarlijk, en heel onbetrouwbaar bij vreemden.

Aan iedereen die dit wil proberen, kan ik het volgende zeggen:

• Laat je vogel aan de omgeving wennen, maar laat hem ook de omgeving kennen: Als je vogel de omgeving kent als zijn broekzak (:p), dan gaat die ook makkelijker de weg vinden.
• Bouw patronen op: Vliegpatronen, geluidspatronen, dit maakt ze minder onzeker.
• Maar bovenal: Ken je vogel! Weet hoe hij denkt, wat hij doet in bepaalde situaties. Als jij weet van je vogel: dit kan hij niet. Doe het dan niet!