Werkt je wachtwoord niet meer? Druk dan op wachtwoord vergeten.
Ervaar je technische problemen? help@papegaaienforum.nl
Er gaat echt een nieuwe wereld voor mij open.
Nu ik op mijzelf woon en eindelijk na enkele jaren echt een eigen plek heb waar ik mij veilig voel besloten om een huisdier aan te schaffen.
Eerst heb ik over na zitten denken op een kitten te nemen, maar aangezien ik in een appartement woon vond ik dat weer een beetje zielig.
Toen ben ik over na gaan denken om een parkiet te nemen, alle informatie opgezocht en naar de dierenwinkel gegaan om een parkiet uit te zoeken.
Hier hadden ze die niet meer, wel nog dwergpapegaaien. Ik had er nog nooit over gehoord, laat staan een gezien!
Voor ik een keus zou maken heb ik veel informatie opgezocht over deze lovebirds.
Na informatie en filmpjes kon ik niet meer wachten om er een aan te schaffen en weer terug gegaan naar de dierenwinkel.
Hier zou ik een kunnen bestellen van 8 weken. Moest er alleen 2 weken op wachten.
Daar zit je dan te wachten, die 2 weken leken wel een jaar voor mijn gevoel.
Op de dag dat ik de vogel zou kunnen halen, nog extra gebeld. Dikke teleurstelling!
Ze hadden helemaal geen jonge. Ze waren afhankelijk van een bepaalde leverancier.
Dus het hele verhaal wat ze mij vertelde klopte voor geen meter.
Je kunt je voorstellen dat ik echt was aan het balen.
Mijn moeder opgebeld en die kwam meteen met het idee: Dan gaan we morgen naar een andere dierenwinkel waar ze die wel hebben.
En ja hoor! Ik was meteen stapel verliefd.
Soms kan ik echt zoooo ongeduldig zijn. Dus voor mij nu echt een hele opgave niet te snel te willen gaan voor dit beestje.
Gister was ze me uit de kooi ontsnapt, heb haar maar laten lopen en laten onderzoeken.
Gegeven moment moest ze echt weer in de kooi..probeerde vanalles maar niets hielp.
Heb haar dus met een handdoek proberen te vangen..op spelenderwijs. Dit lukte, toen maar zacht tegen me aan gehouden tot ze rustig was en weer op haar favo stok gezet.
Nu weet ik niet precies wanneer je het beste een vogel uit kooitje kan laten, heb haar nu 4 dagen.
Merk dat ze steeds minder bang voor me is. Zelfs na de ontsnapping kan ik mijn vinger op haar stokje zetten.
Nu wil ik haar niet te veel pushen, dus probeer nu alleen nog mijn vinger op de stok te laten en dit wat langer te doen.
Maar ik vraag mij alleen af of ik haar nu al uit de kooi kan laten en miss de kooi op de grond te zetten, zodat als ze weer trg de kooi in kan..zonder dit stress oplevert.
Of met een stokje.
En of ik überhaupt al met mijn handen in de kooi kan gaan of eerst nog even wachten ermee.
Als iemand tips heeft, is dat welkom 🙂
Liefs
Hoi!
Leuk verhaaltje om te lezen! 😉
Dwergpapegaaitjes zijn ook gewoon onwijs leuk. Super nieuwsgierig en verschrikkelijk bijdehand.
Maar dat maakt ze juist zo leuk!
Veel plezier met je vogeltje!
Ik zou overigens nog even wachten met het uit de kooi laten tot ze in ieder geval aan jou gewend is. De eerste keer los vliegen zonder dat ze ook maar iets uit de omgeving kennen lijkt me heel eng voor zo'n beestje. Als hij dan in ieder geval aan jou gewend is, lijkt het me voor hem iets fijner.
Groetjes :p0:
Liefs Charlotte, Kyra, Citroen, Chicka en Melbourne :grijze-roodstaart:
Volg de blog over mijn dieren: http://kyracitroen.blogspot.nl/
Dankje 🙂
Ik heb inderdaad besloten om hem eerst maar eens naast de kooi te benaderen.
Dat ze maar eens kan wennen aan haar nieuwe omgeving, aan mij en alle verdere geluiden.
Ze zit nog vaak op haar favoriete stok, dus denk dat ze nog steeds alles in zich aan het opnemen is.
Ik laat haar nu gewoon lekker rustig bijkomen en probeer erbij na te denken hoe het allemaal voor haar is en hoe ik het allemaal zou vinden.
Zelf ben ik ook iemand die nieuwe gebeurtenissen nogal eng vind en dat heeft bij mij ook altijd tijd nodig.
Stiekem moet ik ook wennen aan Luca, want heb nog nooit een vogel gehad.
Wel een tijdje een kanarie, maar was vrij klein en kan er amper wat van herinneren.
Die was toen van mij oma, en die is vreemd genoeg op dezelfde dag als mijn oma overleden.
Hoop dat ik Luca een gezond levendje kan geven en dat ze mooi oud wordt.
hoi:hallo: wat een leuk verhaaltje
moest gelijk aan mijzelf denken toen ik op kamers ging wonen
een vriendin van mij die had een nestje agapornissen superleuk hij mocht al weg toen ik hem kreeg was hij nog zo klein had nog een kaal plekje op zijn rug,en het was best wel koud dus hup agapornis mee het bed in tegen mij aan hihihihihi
het beestje is zo tam geworden hij ging overal mee naartoe en naar buiten en onder de douche echt superleuk
je zal nog heel veel plezier gaan beleven aan jou kleine luka
en het tam maken tja even geduld stapje voor stapje dan komt het vanzelf goed
Hoi!
Lees al behoorlijk wat verhalen hier op het forum.
Denk dat het allemaal wel goedkomt met tam maken enzo.
Belangrijkste vind ik dat ze gelukkig en gezond is.
Ben benieuwd wat voor avonturen ik allemaal nog ga beleven met Luca.
Zal allemaal wel los lopen en dan heb ik er alleen maar meer plezier mee.
Genoeg liefde krijgt ie in ieder geval zeker 🙂
En ik heb dus 2 van die dingen..
Haha
Leuk om te lezen. Ze kunnen zo eigenwijs zijn!
Omdat je er een hebt denk ik dat Luca snel aan je zal wennen.
Zijn Luca's vleugeltjes geknipt?
Ukkie :roseicoll-Wildkl:, Pluk :agapornis-Lutino en Wampie t :roseicoll-Wildkl:
Ik hoop ook dat Luca snel zal wennen 🙂
Heb er nu eerst maar eens 1, wil miss over een tijdje een tweede nemen.
Ben nu werkeloos en dat zal nu wel even blijven.
Mocht ik weer moeten gaan werken, wil ik er een tweede bij nemen zodat Luca een vriendje heeft.
Maargoed dat is allemaal voor later, moet zelf ook behoorlijk nog wennen en informatie in mij opnemen.
Is voor mijzelf ook al een heel avontuur.
Ow en ja gekortwiekt.
Luca is op avontuur gegaan in de woonkamer.
Had gewoon eens zijn kooitje opengezet omdat ik merkte dat ze iedere dag meer wilder werd.
Op een gegeven moment vloog ze er dan ook uit.
Meteen een rieten mandje als favoriete plek bemachtigd.
Zit vooral lekker bij de verwarming tot dat ze er genoeg van heeft, trippelt ze nog wat rond en zoekt ze zelf haar kooitje op die ik op de vloer zet.
Het is opzicht echt een rustig vogeltje. Af en toe hoor je haar, maar verder zit er geen vorderingen in.
Het tam maken van haar, wordt denk ik nog een hele opgave.
Al hoop ik dat ze snel, wat minder achtig wordt voor mij en mijn handen.
Ze vertrouwd me nog niet helemaal.
Dus daar ben ik echt mee bezig, soms interesse wekken door met handen te klappen en te fluiten, boekjes voorlezen, tegen der praten.
Hoop dat ook dit gebeurd.
Heb haar nog niet kunnen lokken met wat lekkers, trosgierst komt ze nog niet op af en daarbij echt een moeilijke eter.
Morgen beginnen met groente en fruit te mengen met voer.
In de hoop ik haar interesse in smaken kan verbreden.
Maargoed we gaan zo maar even door, en zodra ze wat meer levendig wordt ga ik maar eens proberen met mijn hand te werken.
Het op en af stappen leren.
Tot nu toe maar eerst maar eens aan mij wennen, en vertrouwen winnen.
Moet maar eens snacks gaan zoeken, miss kan ik haar daarmee lokken.
Hoe dan ook geef ik de moed niet op en alles op haar tiijd.
Denk dat ik daar meer aan heb, dan dat ik ga zitten pushen.
En zo is het ook al sweet om naar te kijken.
Zolang ze iedere dag lekker is aan het knarsen, komt dat allemaal wel goed 🙂