verdrietig

abidjana · 2008-11-08T20:45:48Z

hallo allemaal. ik heb mij zojuist aangemeld op dit forum. ik heb zelf geen papegaai (wel 3 grasparkietjes) maar mijn ouders hebben een grijze roodstaart. Zo'n 6 jaar geleden is hij bij mn ouders gekomen als jonge papegaai. Er wordt niet goed voor hem gezorgd en ik zit daar erg mee. De gaai is wel gek op mn broertje (die nog thuiswoont) en mn broertje ook op hem. Mn broertje werkt overdag, is tijdens eten even thuis en 's avonds ook weer weg. Mn vader idem. Mijn moeder is geestelijk labiel en dat is al een probleem op zich. Het punt is dat ik vind dat ze niet goed voor de beesten zorgt, niet voor de papegaai en niet voor de hond. (hond wordt niet eens uitgelaten, poept en plast in de tuin en verder wordt er alleen maar tegen hem geschreeuwt, vriendelijk woord zit er niet bij) Vaak zie ik dat de papegaai vies water heeft en poep is zn voerbak. Hij krijgt misschien om de dag voer en water. Fruit geeft ze hem nooit meer, ook het sproeien/douchen is teveel werk. Ze haalt hem nooit uit zn kooi, hij staat in een verdomhoekje in de keuken weggedrukt. s'avonds komt hij nog weleens uit zn kooi als mn broertje hem eruit haalt. Nieuwe speeltjes krijgt hij nooit, er zit 1 stok in zn kooi waar hij op kan zitten en er hangen 2 speeltjes in die ik notabene ooit nog eens voor hem heb gekocht. De papegaai schreeuwt veel (niet zo gek) en het enige wat zij doet is schreeuwen tegen hem (hou je kop, kutvogel etc etc) of ze geeft hem een koekje De papegaai komt meerdere malen per jaar bij ons logeren. Ik probeer naar alle kunnen goed voor hem te zijn. Geef hem dagelijks fruit, een stukje groente, 2 keer per dag schoon water en natuurlijk voer(pitten etc) hij is vrijwel de hele dag uit zn kooi ( s middags doet hij meestal in zn kooi een dutje) en kletst/lacht/zingt/danst volop. Ook sproei ik hem iedere dag. Hij loopt door de woonkamer bij ons, zit op tafel of bij het aanrecht etc etc. Je ziet gewoon aan alle kanten dat hij gelukkig is. Ik mag hem ook aaien en kroelen, over zn kopje, over zn rug etc. Ook wil hij steeds op mn hand zitten of op mn been. Met pijn in mn hart breng ik hem die keren dan weer terug.. Vandaag zag ik hem ook weer. Stilletjes zat hij weer op zn stok en hij reageerde nergens op. Toen ik bij zijn kooi kwam staan en zachtjes een bekend liedje begon te zingen, kwam hij uiteindelijk voorzichtig naar me toe en later begon hij geluidjes te maken. Wat moet ik hier mee? Ik vind dit zo moeilijk. Het helpt helemaal niks als je wat tegen dr zegt erover want volgens haar is het toch nooit zo. Net zoals die hond, die is daar ook doodongelukkig.. Dit gaat me zo aan het hart. Soms zeggen mijn man en ik weleens tegen elkaar; voor hem (papegaai) zou het beter zijn als hij dood zou zijn. En ja, dat klinkt hard, tuurlijk wil je dat niet, maar ik heb zo met dat beestje te doen, hij kwijnt gewoon weg. Terwijl ik dit schrijf branden de tranen in mn ogen.. Wanhopige groet..