Mikki is ontsnapt ...

Misstinguette;231319 wrote: Ik ben er totaal kapot van.
Hoe kon ik zo dom zijn.

Vleugels netjes geknipt aan beide kanten, enkele 'proefvluchtjes' laten maken in de woonkamer waarbij hij fladderend neerdaalde en op de duur ook geen aanstalten meer maakte om te vliegen.

Eergisteren zat hij 5u aan een stuk (los) bij ons in de grote tuin die omheind is met grote heesters en bomen.
Trippelde op de tuintafel, schikte z'n veertjes, knarsenbekkend van geluk.
Geen enkele poging ondernam hij om weg te vliegen.
Tot vandaag...

Vanop de rand van de tuinstoel fladderde hij 1m boven het gras om vervolgens de hoogte in te gaan en in een hele hoge wilgenboom te belanden (10m hoog)
Ik heb van 19u tot 22u onder aan de boom gestaan met m'n armen gespreid, met een bakje water, met een appel.
Hij reageert op m'n stem, maar zit gezellig aan twijgen te knabbelen en z'n veren te schikken.

Morgenvroeg, vóor de zon opkomt, probeer ik weer.
Hij moét toch wel 'ns dalen om te drinken, toch ?

En dan kom je de woonkamer in en zie je die lege kooi, de donsjes aan de tralies, de pelletjes van z'n zaadjes en dan breken de tranen los hoor.

Hoe kon ik zo naief zijn.
Ik wilde hem zo graag 'vrijheid', frisse lucht en wat gezelligheid gunnen door hem als een volwaardig individu deelgenoot te maken van alle facetten van het dagelijkse leven van een gezin.
Ik weiger nochtans te denken : "ach, het is 'maar' een vogel;
hij is enkel nog te jong denk ik om zich al genoeg aan mij gebonden te hebben.

Ik hoop dat ik deze horror morgen kan afsluiten met 'eind goed, al goed'.

traan

Hallo Misstinguette,

Wat verschrikkelijk om dit mee te maken.
Denk je alle voorzorgen getroffen te hebben en dan gaat het toch fout.

Kortwieken is een tijdelijke veiligheidsmaatregel en je dient minstens 1 keer per week de vleugels te controleren of de oude veren niet verder gegroeid zijn of dat er geen nieuwe veren bijgekomen zijn.
Is dat het geval dan zullen die veren wat korter gemaakt moeten worden.
Daarnaast is het natuurlijk ook van belang dat de vleugels echt kort genoeg gewiekt zijn.

Onder volgende link:

http://www.koppiekrauw.com/Papa-kennis/pape-wetenswaardigheden/pape-weten-weggevlogen.htm

vind je een aantal nuttige tips!

Ik wens jou en de vogel heel veel geluk en dat ie snel weer terug op zijn plaatsje bij jou thuis in de kooi is.

Succes, Frans

Hallo

Even zonder water kan geen kwaad , als hij aan de takken of bladeren knabbeld dan krijgt die wel een beetje vocht binnen. Maar dat moet bij deze hitte niet te lang duren. Ook met zijn/haar mooie rose kleur kan het een prooi zijn voor eksters of roofvogels. Dus alles proberen om hem/haar vandaag binnen te halen. Een paar tips.

- laag in de boom bekend speelgoed of voer hangen wat die leuk vindt (trosgiest)

- bij de dierenambulances hebben ze vaak uitschuifbangnetten van een behoorlijk aantal meters lang

- je kunt een poging wagen de brandweer te bellen, in sommige gemeentes zijn ze gelukkig nog steeds bereid voor dit soort zaken te komen

- zorg dat er niet teveel mensen onder die boom gaan staan vinden ze vaak niet prettig om naar beneden te komen

- spuit de vogel niet naar beneden. Die tip zul je nog wel krijgen. Maar daardoor wordt de vogel zo nat dat hij helemaal niet meer kan vliegen. En dan zal hij van een te grote hoogte naar beneden storten en dan is de kans groot dat er een behoorlijk beschadiging optreed.

Heel veel succes.

gr

Henk
www.mijnkaketoes.nl

Twee jaar geleden is ons Juleke er ook vandoor gegaan. Ze was pas gekortwiekt en we waren ook niet alert genoeg meer. Bij het lezen van je verhaal kwam het allemaal terug : de paniek, de zelfverwijten, de vertwijfelde zoektocht... Je zal wel een heel slechte nacht gehad hebben zeker?
Bij ons heeft het 2 dagen geduurd voor we Juleke weer veilig thuis hadden. Wat er dan door je hoofd gaat - pure horror!
Maar niet wanhopen, hoogstwaarschijnlijk komt het wel weer goed.
Als hij honger en dorst krijgt, zal je hem wel met zijn favoriet voer naar je toe kunnen lokken. Houd daarbij de tips van Henk goed in je hoofd : hoe meer mensen, hoe minder hij zal geneigd zijn te komen. Je vogel zal inmiddels ook behoorlijk bang zijn. Bij ons stond de hele straat in rep en roer, en het was pas toen ik helemaal alleen in het open veld ging staan roepen, compleet met papje en spuitje, dat ze het uiteindelijk waagde om naar beneden te fladderen.
Ik hoop echt dat het je lukt en dat we vanavond een blij bericht kunnen lezen!
Els

Vanmorgen om 05.15u gaan kijken naar de wilgenboom, maar het was nog te donker om iets te kunnen zien.
Om 6u opnieuw gaan kijken, maar ik zie Mikki niet meer...

Hoe kan hij ooit z'n weg terugvinden naar een huis/tuin dat hij eigenlijk niet kent langs de buitenkant...
Vandaag verlofdag genomen, dus vandààg moet ik hem terugvinden of hij dwaalt af.

Ik ben zo razend kwaad op mezelf, je hebt geen idee.
Om nog maar te zwijgen van de reakties van buitenstaanders.

Niemand kan immers echt de psychologie begrijpen die erachter schuilt.
Ik was een zeer ziek kind (astma) en was altijd heel kortademig.
Ik had geen lucht om buiten te spelen, te hinkelen, te ravotten of verstoppertje te spelen.
Het enige wat ik medische verantwoord kon doen : boeken lezen.
Van kleins af aan heb ik een sterke idolatrie ontwikkelt voor Flip, de papegaai van Jommeke. Flip was het lichtpunt in mijn bestaan. Ik droomde van een papegaai die dag en nacht bij me was, me graag zag, met me speelde en nooit weg vloog. Dat naieve gevoel ben ik altijd blijven behouden, ook al ben ik nu 40 jaar.
Ik ben met m'n belachelijk, infantiele, naief en kinderlijk brein vanuit gegaan dat Mikki nooit de weg van de vrijheid zou verkiezen boven mij.

Al die jaren heb ik die droom vastgehouden en hem enkele weken dan éindelijk waar gemaakt : een baby-papegaai die ik mocht bemoederen, grootbrengen, liefhebben en opvoeden tot een vriend voor het leven...

Misschien wordt het tijd dat ik groot en volwassen word en met een wat meer realistische kijk door't leven stap.
Ik voel het... ik ben hem kwijt.

Rustig, rustig! Nog niet opgeven! Je ziet hem niet, maar ik ben er zeker van dat hij echt niet ver uit de buurt is! Licht zoveel mogelijk buren in, ga aanbellen en laat je kaartje achter, of draag flyers rond. Bel naar de dierenbescherming, de politie, de boswachter, een lokale radiozender... Je zal staan te kijken hoe groot de solidariteit wordt in je buurt! Hier bij ons is het momenteel snikheet, maar ik vermoed dat hij tegen valavond hongerig aan het roepen zal slaan, en hoe meer mensen dan naar hem uitkijken, hoe beter. Focus op een straal van 1 km rond je woning, als hij gekortwiek is, heb je daar de grootste kans.
Kop op!
Els

Wat erg! Ik leef met je mee, ik kijk elk uur hier op de site of er al nieuws is. Misschien dat je hier in de buurt woont dan kom ik je vanavond helpen! Ik woon in Drenthe, misschien dat ik iets kan doen!

*Ga ook langs bij de dierenzaken in de buurt.
En geef je adresgegevens door.
Zij kunnen dan "nieuwe" klanten die voor papegaaienvoer komen even bevragen.
Of ze kunnen de vogel daar afgeven
*Houdt verder Marktplaats en andere verkoopsites in de gaten.
*Gooi flyertjes in je omgeving waar je woont en vraag daarin of ze tussen de struiken in hun tuin kijken.
* Ga de buurtscholen af en geef elk kind een briefje mee, ze verzamelen zich massaal om mee te helpen zoeken en zijn zeer begaan.
Bovendien weten hun ouders dan ook waar ze mee bezig zijn.
* Amivedi en andere instelllingen waar gevonden dieren terecht komen ook inlichten dat je een vogel mist.
*Ook buurtwinkels, bakkers, frietkotten kun je inlichten middels een folder op te hangen.
*Ook in weekbladen en dagbladen kun je een oproep plaatsen.

*** Neem ten alle tijden een schaar mee op zak.
Als je hem vind kun je meteen een stukkie van zijn veren afknippen, zodat ie niet uit angst en blijdschap tegelijk weer weg kan vliegen.

Ikzelf heb ook de ervaring mogen beleven.
Tot 2x toe.
De 1e keer heeft ie 1 week lang bij mensen in een parkietenkooitje gezeten
Een paar straten verder dan dat ik zelf woon.
De 2e keer wilde ik die ene lange nieuwe veer afknippen en vloog ie zooo de tent op de camping uit.......in de hoogste boom van de camping zat ie.
Uiteindelijk ...vlak voor het donker werd, kwam ie eindelijk, doodsbang en onzeker of ie het wel kon vliegen.....naar me toe gevlogen toen ik hem riep en mijn armen spreidde.
Dat was een heeeel moooi moment en vergeet ik nooooit meer.
Ik had toen uiteraard geeen schaar bij me, en BIJNA...... ging ie er weer vandoor, door mijn emoties die ik toonde wist ie niet wat ie er mee aanmoest......

En tenslotte.........
Geeef niet alle gegevens open en bloot, zoals ringnummer of aparte kenmerken, of woordjes die hij kent.
ANDEREN zouden daar zomaar misbruik van kunnen maken.

Ik hoop dat je snel weer een VOLLE KOOI hebt.

Toos.

Overigens, ik ben zo vrij geweest om dit bericht te copiéren en ook op andere forums waar ik actief ben, te plaatsen

Hoe meer mesnen ingelicht worden, des te beter.

Wat een narigheid. Zorg indd zoald de anderen al zeiden zorg dat er zoveel mogelijk mensen op de hoogte zijn. Je vogel is niet van de aardbodem verdwenen en zeker nog in de buurd aanwezig !!!!

Heel veel sterkte en houd ons op de hoogte (als het niet van je kostbare tijd afgaat natuurlijk)

Lieve mensen

Nog steeds geen Mikki gesignaleert.

Ik heb gisteren van 11u tot 21u 'op straat' doorgebracht.
Langsheen velden gelopen, 100 opsporingsberichten verspreid in de buurt, z'n kooi zichtbaar in de voortuin gezet, z'n naam geroepen....
Hij staat als vermist opgegeven op Kapaza, sportterreinencomplex in de buurt verwittigd en heb het woord verspreid tegen voorbijgangers.

Ik voel me zo leeg zonder m'n maatje.
Ik hunker naar m'n vingers tussen z'n zachte buikdons, de warmte van z'n lijfje, z'n bekgeknars als hij indommelde in m'n hals.

Ik tracht te blijven hopen, maar ik krijg het steeds moeilijker en moeilijker.
Er gaat immers niets boven de oprechte, pure vriendschap van een dier.

Bedankt alleszins voor jullie medeleven, de goeie tips en woorden van troost.

@ Melice : ik woon in Belgie - zuidrand van Antwerpen. Toch bedankt.

Miss Tinguette

Hoi,

Ik las het idd later op je profiel dat je ver weg woont.

Ik hoop dat je met al je inspanningen toch Mikki weer zult vinden!

Ik leef erg met je mee! En hoop dat hier binnenkort goed nieuw over Mikki komt te staan!

Veel succes

Vandaag om 18.30u ontving ik telefoon van een dame die mijn opsporingsberichtje in haar brievenbus had gevonden en me meldde dat ze gisteren omstreeks 12.30u Mikki heeft zien zitten langs een gracht onder de heesters (dus vlakbij de straatrand en welgeteld 30m van waar ik woon).
Ze is naar eigen zeggen even gestopt om te kijken, maar toen verder gewandeld.
(daar begrijp ik nu eens geen snars van he zeg!)

Ik ben onmiddellijk met mijn partner de dichtbegroeide heesters langs de (droge) gracht gaan bekijken. Geen Mikki.
Dan is met man in een ouwe jogging en met pet op de struiken gaan uitkammen (zo goed als kon).

Het feit dat Mikki niet hoog in de bomen zit kan volgens mij maar 3 dingen betekenen :
1. uitgeput en dorstig
2. gewond
3. zoekt me en wil terug contact met de mensenwereld.

Hij beantwoord mijn geroep niet, vraag me dus af of hij (er) nog wel (in leven) is.
Hoe lang houdt zo'n beestje het uit met deze temperaturen ?

Wordt vervolgd.

Slaap zacht iedereen en droom lief.
Miss Tinguette

Hallo

Het zal inderdaad niet meevallen in dit weer te overleven. Dit hangt er echter vanaf wat die zelf nog in de natuur kan vinden. In het verleden is er bij ons een naaktoog kaketoes weggevlogen die wij na 3 weken terugvonden op een camping 10 km verderop. Hij was ongeveer een week onderweg geweest.

Ik hoop dat er nog een spoor te vinden is.

Sterkte ermee

Henk
www.mijnkaketoes.nl

Ik kijk elke dag een paar keer op het forum, of je mikki al gevonden heb... leef met je mee. Ik moet er niet aan denken dat mijn ara's wegvliegen. sterkte!! Elkie.