Mijn grijsje wil écht niet.....help

Hallo Swaas,

Wat een verhaal.....
Als je zeker weet dat je geen poging meer wilt wagen om de vogel in het gareel te krijgen dan weet ik maar één goed oplossing.

Wil je het toch nog proberen laat hem dan meteen kortwieken.
Doordat de vogel gekortwiekt is zal hij zich afhankelijker voelen en gedragen naar de mens. Wees heel streng en uiterst consequent tegen de vogel zodat hij precies begrijpt wat mag en wat niet mag. Op mijn site staat een en ander over, o.a. de time-out-kooi, geschreven.

Ben je echter definitief zeker dat je de grijze roodstaart kwijt wil... dan is er één plaats waar hij het zeker naar zijn zin zal hebben.
Namelijk het NOP in Veldhoven. (bij Eindhoven)

Daar wordt de vogel opgevangen, geresocialiseerd en bij zijn soortgenoten gezet. Het NOP garandeert dat de vogel nooit meer in particuliere handen terecht komt en dat de vogel tot zijn dood met soortgenoten kan doorbrengen.

Verkoop je de papegaai, of geef je hem naar een particulier weg dan ben ik bang dat, na verloop van tijd, de gaai toch weer in het handelscircuit komt en van hand tot hand gaat.... en dat wil je toch niet???

Uitgebreide informatie over het NOP krijg je op www.papegaai.org

Heel veel succes... en als je ervoor kiest de papegaai zelf een heropvoeding te geven ben ik graag bereid met tips terzijde te staan.

Groet,

Frans

Ik WIL mijn grijsje hélemaal niet kwijt, maar weet me geen raad meer, bijna 7 jaar ben ik consequent met hem bezig, hij heeft een enorme lange weg afgelegd.
Pas na 2 jaar liet hij zich benaderen en kopje krabben, hij beet naar alles wat maar in de buurt kwam.
Feitelijk is hij een "happy bird" als je hem gerust laat, tegen hem praat terwijl je werkt, gewoon "er zijn" nu en dan een snoepje geven, zijn dagelijkse sproeibeurt, een paar uurtjes in de grote volière rondvliegen en dan terug in de veranda samen met de anderen, er staan 3 kooien en een grote speelboom, een speeltafel, en een klimladder aan een tralievenster.
Waarom hij de laatste tijd zo reageert weet ik niet, hij is ineens jaloers op alles en iedereen, zelfs tegen mij is hij "pissig" maar hij weet, uitvliegen en bijten resulteert maar in een gevolg.....kooi in en zeker een half uur negeren...
Maar ook dat heeft geen effect meer, hij gaat zitten mokken of slapen, en laat ik hem er terug uit knapt hij terug.
Meestal laat ik hem dan zijn "bokkigheid" op zijn eentje uitzweten, maar nu wreekt hij zich op de anderen, en op mijn man.
Ondertussen heeft mijn ventje(hij zag dat ik het er moeilijk mee had om hem weg te doen) gezegt om hem toch nog een kans te geven, (de zoveelste) en hulp te zoeken.(hij is ondertussen in die jaren ook op die "gekke" jongen gesteld geraakt).
Het kortwieken is echter geen optie, Thibeau is geen "mensenvogel" en dat hoeft voor mij ook niet, als hij maar niet uithaalt naar anderen en zich gedeist houd, want zelfs kortgewiekt zal hij geen toenadering zoeken, hij was geknipt toen we hem gingen halen, en hij liet zich vallen om toch maar van je af te zijn(en dit na 6 maanden intensief mee bezig geweest te zijn) als hij kuren heeft moet hij zelfs geen snoepje, geen nootje, geen fruit.....niks, je moet hem dan gerust laten.....
Ik hoop dat ik het klaar speel, om hem terug "op zijn normale plooi" te krijgen, en hoop, eens de broedperiode voorbij, hij zal kalmeren en terug wat handelbaarder worden.
Ik denk er zelfs over om er een vrouwtje bij te zetten en zien of hij misschien liever een paar wil vormen en een "gaaienleventje" wil in de grote volière buiten.??????? zou dat een optie zijn....wat denk je?

Hallo Swaas,

Tja, ik lees dat je van alles geprobeerd hebt en dat jullie Thibeau gewoon een vogel is vol onverklaarbare kuren.
Het blijkt dat de vogel niet te vertrouwen is en zijn “boosheid” op alles en iedereen in zijn omgeving probeert te uiten.

De papegaai is en blijft een wild dier, jullie papegaai is gewoon niet te vertrouwen.
Zo’n vogel dient ingetoomd te worden.
Als de vogel zich niet aan de mens wil aanpassen zal de mens toch een veilige situatie moeten creëren.

Dat betekent dat het de vogel onmogelijk (of op z’n minst moeilijk) gemaakt moet worden om de mens of een ander dier aan te vallen.
Kortwieken is daarbij een hulpmiddel, dat wordt door jou duidelijk afgewezen.
Jammer, heel jammer dat je zo reageert.
Zowel de mensen als de andere vogels zouden veel geruster en veiliger in de omgeving van Thibeau zijn wanneer deze gekortwiekt is.
Ook voor Thibeau zelf zou het kortwieken op den duur goed uit kunnen pakken, hij zal zich daardoor afhankelijker en minder sterk gaan voelen waardoor hij zich wellicht wat meer zal kunnen gaan aanpassen.

Maar goed, niet kortwieken dus.
Negeren en ter afkoeling terug in een kooi plaatsen helpt ook niet, (overigens time-out-kooi is iets anders als terugzetten in eigen kooi).

Bovendien schrijf je dat je papegaai zich er zelfs niet voor schroomt een ara aan te vallen om zijn woede kwijt te raken.

Ik kom tot de slotconclusie ….
Deze vogel is vals en het moet hem onmogelijk gemaakt worden dieren en mensen in zijn omgeving te tiranniseren!!!
Thibeau is niet geschikt omzijn verdere leven als huiskamervogel te slijten.
Deze vogel mag niet meer de gelegenheid krijgen anderen in zijn omgeving te tiranniseren of aan te vallen.

Tja… dit is wellicht niet het antwoord dat je had willen krijgen, maar in mijn ogen bestaat er uitsluitend een kans om het boosaardige gedrag van deze vogel te keren door zijn dominantie te breken. Je zult de vogel zwakker en afhankelijker moeten maken.

Was Thibeau mijn vogel en ik zou hem nog een kans willen geven dan zou ik als volgt te werk gaan:
Beginnen met de nagels vijlen, de punt van de snavel een weinig afronden, de vleugels kortwieken. (om schade bij eventuele aanvallen te beperken)
Verder zou ik een supersaaie time-out-kooi aanschaffen en deze daar plaatsen waar de papegaai niets kan horen of zien. (echt een wondermiddel)
De papegaai kijkt vanuit deze kooi uitsluitend naar een saaie blinde muur.
Bij elke poging van agressief gedrag zou ik Thibeau in deze time-out-kooi zetten voor minimaal een periode van 20 tot 40 minuten.
Als ik hem na die 20 minuten eruit zou halen en hij hapt naar me zou hij er direct weer in terug gaan. (zonder pardon, heel consequent, al moet het 5 keer achter elkaar)
Op die manier, hoe hard het ook klinkt, zou ik Thibeau duidelijk maken dat agressief gedrag niet getolereerd wordt.
Boek ik daarmee resultaten dan zou ik en mijn partner met Thibeau gaan trainen.
Binnen een periode van pakweg 2 weken zou ik toch al duidelijke resultaten moeten zien.

Lukt dat niet, dan is Thibeau niet geschikt als huiskamervogel.
Thibeau moet dan in een volière.
Aangezien Thibeau ook agressief naar andere vogels is zou ik sterk twijfelen om er een popje bij te zetten.
Zou ik toch besluiten er een popje bij te zetten zou ik het popje wel een voorsprong willen geven.
Dat betekent dat de volière groot genoeg moet zijn en dat Thibeau zeker in het begin gekortwiekt zou zijn zodat het popje voldoende de gelegenheid heeft voor het agressieve gedrag te kunnen vluchten. Blijkt na verloop van tijd dat die twee het met elkaar kunnen vinden kan men overwegen niet meer te wieken…

Uiteraard blijft de oplossing NOP ook een acceptabel alternatief dat misschien wel het meest plezierige is voor de vogel.

Je kan eventueel kontact opnemen met Drs, Hooimeijer, die zich ondermeer toegelegd heeft op het heropvoeden van papegaaienen dat met behulp van het 5 stappenplan maar ik ben bang dat ook deze als voorwaarde stelt dat de vogel gewiekt dient te worden.

Ik wens je heel veel succes met Thibeau en ben zeker benieuwd hoe het verder gaat.

Groet,

Frans

We overwegen nu om hem dan toch maar te kortwieken indien we, over 2 weken, geen beterschap zien.

Gisteren avond was hij weer een en al liefde, kroelen, eten geven, kusjes dicht komen zitten......deze morgen mocht ik hem weer niet bekijken...ssshhhiiiiittt.

Ik zit er alleen mee, als ik hem kortwiek, ziet hij de anderen wel rondvliegen, en ik denk dat dit wel eens in het verkeerde keelgat zou kunnen schieten, dus.....kortwieken zou dan ook het aller allerlaatste noodmiddel worden, maar ik geef het niet op (zeker niet na 7 jaar) om hem te dumpen (want zo voel ik het) in het NOP, waar hij waarschijnlijk ook niet zo snel bij de anderen zal mogen, gezien zijn bijtgedrag, tenzij hij wordt gekortwiekt, en ik denk niet dat dat er gedaan wordt.

Hoe dan ook, er wordt gestart met een "time-out-kooi, we gaan er eentje halen, mag die in de veranda blijven staan waar hij de anderen ziet, maar dan wel tegen een "saaie" muur en zonder speelgoed????Of moet die ergens anders staan.
het probleem is wel, Thibeau stapt niet op, ik pak hem met een handdoek, is hij gewoon, en om naar buiten te gaan stapt hij mooi in zijn curver, geen probleem, maar die wil ik houden als beloningskooiom naar buiten te gaan,of om binnen te komen naar een verse bak eten.

We starten alvast NU, en hopen uit de grond van ons hart dat hij terug wat handdelbaarder wordt.

In elk geval héél hartelijk bedankt voor de tips.

Hoi Swaas,
Jou verhaal is zo vreselijk herkenbaar ! 11 jaar heb ik van alles en nog wat gedaan om mijn gaai te krijgen zoals hij 3 jaar geweest was: en leuke lieve gaai die niet beet. Toen mijn gaai 3 jaar was begon ook zij met bijten. Ik kon niet langs de kooi lopen want ze haalde meteen naar mij uit. Als ze uit de kooi was vloog ze mij aan. Ik heb de lidtekens op mn rug zitten. zo'n 1,5 jaar geleden ben ik terecht gekomen bij Drs.Jan Hooimeijer voor een gedragsconsult. Met alle opvoed tips van Hooimeijer ben ik aan de gang gegaan en zowaar: met een maand of 2 vloog de gaai mij niet meer aan. Het bijten werd langzaam aan ook minder en inmiddels stapt mijn gaai zonder te bijten op mn hand en pakt heel voorzichtig zonnebloempitjes aan. Inmiddels gaan we wat soepeler om met de gedragsregels en de gaai reageert er prima op. Ze is echt weer een onderdeel van ons gezin geworden. Dus zeker de moeite waard om met jullie gaai ook een keer naar Meppel af te reizen. Ik weet dat Hooimeijer zelfs met een wildvang vogel goede resultaten boekt.
Sterkte met het nemen van een beslissing.
Hetty

swaas;40865 wrote: We overwegen nu om hem dan toch maar te kortwieken indien we, over 2 weken, geen beterschap zien.

Gisteren avond was hij weer een en al liefde, kroelen, eten geven, kusjes dicht komen zitten......deze morgen mocht ik hem weer niet bekijken...ssshhhiiiiittt.

Ik zit er alleen mee, als ik hem kortwiek, ziet hij de anderen wel rondvliegen, en ik denk dat dit wel eens in het verkeerde keelgat zou kunnen schieten, dus.....kortwieken zou dan ook het aller allerlaatste noodmiddel worden, maar ik geef het niet op (zeker niet na 7 jaar) om hem te dumpen (want zo voel ik het) in het NOP, waar hij waarschijnlijk ook niet zo snel bij de anderen zal mogen, gezien zijn bijtgedrag, tenzij hij wordt gekortwiekt, en ik denk niet dat dat er gedaan wordt.

Hoe dan ook, er wordt gestart met een "time-out-kooi, we gaan er eentje halen, mag die in de veranda blijven staan waar hij de anderen ziet, maar dan wel tegen een "saaie" muur en zonder speelgoed????Of moet die ergens anders staan.
het probleem is wel, Thibeau stapt niet op, ik pak hem met een handdoek, is hij gewoon, en om naar buiten te gaan stapt hij mooi in zijn curver, geen probleem, maar die wil ik houden als beloningskooiom naar buiten te gaan,of om binnen te komen naar een verse bak eten.

We starten alvast NU, en hopen uit de grond van ons hart dat hij terug wat handdelbaarder wordt.

In elk geval héél hartelijk bedankt voor de tips.

Hallo Swaas,

De time-out kooi plaats je het liefst op een zo saai mogelijke plek. Een plaats waar de papegaai werkelijk zoveel mogelijk buitengesloten wordt van de normale wereld om hem heen. Liefst afgesloten van zicht en contactgeluiden.

Overigens Hetty heeft een stukje geschreven over haar ervaringen met het 5 stappenplan, dat kan je op www.koppiekrauw.com vinden, kijk daar maar eens bij de trefwoorden naar "Hetty's verslag...".

Nogmaals over dat kortwieken....
kortwieken is beslist niet definitief... na verloop van tijd groeien de veren gewoon weer aan.
In mijn ogen is dat kortwieken een heel belangrijk hulpmiddel om de vogel met relatief weinig stress onder controle te krijgen. Zou men de vogel niet kortwieken is het veel stressvoller om de vogel onder controle te krijgen en dat komt beslist de vogel en het baasje niet ten goede.
Als men een vogel steeds met een theedoek moet vangen om hem te kunnen verplaatsen.... of de vogel leert vlot opstappen.
En vlot opstappen kan men de vogel nou eenmaal veel eenvoudiger leren als hij niet weg kan vliegen.

Verder begrijp is dat het gedrag van Thibeau ook naar de andere vogels nogal dominant is en dat hij jaagt.... De andere vogels hebben bij een gewiekte Thibeau minstens een goede vluchtkans waardoor ze een eventuele aanval van Thibeau goed kunnen ontwijken.

Lees in dit kader volgendestukje maar:
http://www.vogelartsen.nl/vogelarts-drs-hooimeijer/12442-vliegen-agaporniden-papegaaien-noodzaak-om-gezond-te-blijven.html

Nogmaals heel veel succes gewenst,

het moet gewoon lukken.

Groet,

Frans

Hallo Swaas,

We zijn inmiddels een maand verder.

Ik ben me eigenlijk zeer benieuwd op je al een en ander ondernomenhebt met Thibeau.

Zoja... wat heb je geprobeert en heb je al resultaten geboekt?

We horen graag het vervolg..

Groet,

He wat fijn dat je interesse hebt.
Ja inderdaad een maand verder en een paar banken vooruit, ha ha
Ik ben dus van benedenaf herbegonnen met de "opvoeding" van Thibeau.
Overdag kan ik er niet mee werken maar s'avonds gaat het prima.
Ik begon met hem minder los te laten vliegen, hij MOEST eerst "verdienen" voor ik hem eruit liet en na een paar keer had hij het door.
Daarna ben ik gestart met het "vastpakken", daarvoor zette ik hem op de grond, het was ongelooflijk hoe lief en speels hij daar werd, uren heb ik s'avonds met hem, balletjes, dekseltjes en steentjes gegooid, hij amuseerde zich kostelijk en babbelde honderduit, het contact werd optimaal, ik mocht hem daarna oppakken en in zijn kooi zetten, iets waar ik in mijn wildste dromen niet aan zou hebben kunnen denken een jaar geleden.
Gisteren is er dan iets "dramatisch" gebeurt (voor hem toch), hij is uitgevallen naar de kaketoe, vloog er achteraan en zat er bovenop, de kaketoe lag op zijn rug, en hij hakte erop in, ik heb hem eraf geduwd (eerder gemept) en direct in zijn kooi gezet, flinke uitbrander gegeven met lage stem.
half uur later terug eruit, zelfde scenario, weer eraf, uitbrander en in de kooi, negeren......
3e kans, zelfde scenario, eraf, uitbrander.....schaar en vleugel geknipt................
Ik vind dit triestig, maar het is niet blijvend, de rest van de zomer moet hij nu zijn "boodschappen te poot doen" hopelijk is hij tgen de winter verdraagzamer, dan mag de vleugel terug aangroeien en kan hij weer vliegen.
Voor de rest wordt er nu getraind op de "opstap" misschien nu met geknipte vleugel doet hij het wel, we zullen zien, in elk geval ik ben al héél blij dat het zo vooruit gegaan is.
Hopelijk leert hij terug omgaan met de ara en kaketoe, want deze winter MOETEN ze noodgedwongen samenzitten in de veranda, en dan zal hij zelf moeten bewijzen dat het kan, anders moet ik alsnog het nop inschakelen, maar dit zou dan wel het aller allerlaatste zijn wat ik zou doen, ondertussen trainen we dagelijks, en gezien ik "op rust" ben, heb ik volop tijd en aandacht voor mijn dieren.
Het is niet de bedoeling om er een "mensenvogel" van te maken, maar ik hou ervan dat mijn dieren, verdraagzaam zijn tegenover elkaar en ik op zijn minst rustig tussen hen kan zitten of wandelen zonder dat ik aangevallen wordt, of telkens moet uitkijken waar hij zit als ik de kooi ververs of eten geef, om geen risico te lopen op een knauw van zijn snavel.
Voor de rest mogen ze allemaal "vogel" zijn en hun leventje leiden .Ik hoef niet persee hun afgod en toeverlaat te zijn, ik ben alleen maar hun verzorger en liefdevolle oppas........................

Hallo Swaas,
Dankje voor je uitgebreide antwoord, ik ben blij dat je toch al een hele boel opgeschoten bent in die ene maand.
Je zult zien nu die gewiekt is zal het nog een stuk beter gaan.
Vriendschap tussen gaaien kan je helaas niet afdwingen.... ik hoop wel dat ie wat tolleranter wordt.

Succes... en als je weer iets te vertellen hebt... een vervolg hoor ik graag.

Groet,

frans

Hallo Swaas,

Inmiddels zijn we alweer ruim 3 maanden verder.

Zojuist kwam ik je verhaal weer tegen, heb het met belangstelling opnieuw doorgelezen en ben uiteraard benieuwd hoe het er nu voor staat.

Het mooiste zou zijn als je hier een succesverhaal neer zou kunnen schrijven en ik hoop ook dat je weer flinke vorderingen met je papegaai gemaakt hebt.

Laat het ons even weten, wie weet geeft jouw verhaal (met vervolg) andere mensen weer nieuwe spirit om toch wat actiever te zijn met hun papegaai.

Groetjes, Frans

Ja inderdaad het is een héle tijd geleden dat ik hier nog heb gepost:rolleyes:
Maar....grijsje is nog altijd hier, MET kuren en zijn NO WILL TOO PLEASE, maar we boeken nog altijd vooruitgang, ik ken hem nu wel zoooo goed dat ik aan zijn ogen en houding zie als hij een slechte "mood" heeft en dan negeer ik hem .....
Het draait anders gegarandeerd uit op berispen en de apparte kooi, en dat hoeft voor mij niet.
Ik weet als ik hem wat tijd geef dat het overwaait:cool:
Ondertussen groeit de geknipte vleugel terug aan, en nu hij terug een beetje kan vliegen, komen de "kuren" ook terug, dus.....zal hij terug worden geknipt, tot mijn grote spijt, en tot frustratie van Thibeau, want die ziet de witte vliegen en kan er niet aan, hij zou hem zooooo graaaaag "killen":(
Ik ben ook minder terughoudend om hem te pakken, en nu pak ik hem overdag op zonder protest, opstappen wil hij NIET, hij laat zich vallen, maar....als ik mijn hand op zijn rug leg en "blijven zitten " zeg, kan ik hem van de ene kooi naar de andere doen, zonder dat hij bijt of schrikreacties doet.
Eigenlijk mag ik zeggen dat ik er vooruitgang mee boek, maar met mijn man blijft het een reuzegroot probleem, hij valt hem aan zodra hij in de buurt komt, vorige week een hele hap uit zijn scheenbeen, serieus diep, tot nu toe werd het met de mantel der liefde bedekt, omdat mijn ventje ziet hoeveel ik om Thibeau geef, wat ik al bereikt heb met hem, en omdat hij het verschrikkelijk vind als de vogel nu NOG eens zou moeten verhuizen, hij vertrouwt me, voor zover hij nog KAN vertrouwen, en dat is een héél pak meer dan jaaaaren geleden, toen hij hier als een verschoppeling aankwam.
Maar hoelang het geduld zal blijven bij mijn ventje....:confused: ik heb zijn gezicht gezien na die beet, en vooral zijn been...Jeeeezes hij bleef ERAANHANGEN wou niet lossen, hij heeft hem eraf moeten "meppen "met de krant.
Ik heb er toen een handdoek over gegooid en zonder iets te zeggen in de kooi gezet appart om een uur af te koelen.
Daarna was hij kalm, maar hij blies zich op als een bal toen hij mijn man in het oog kreeg.
Gelukkig is hij nu terug kalm, maar mijn man moet een krant meenemen, als hij naar buiten gaat en door de veranda moet.
Thibeau heeft ondertussen serieus "respect" voor een krant, en ik hoop dat dit zo zal blijven, maar ik bezef dat ik verplicht zal zijn om hem terug te knippen, anders gaat hij terug aanvallen, ik zie het aan zijn houding, hij begint de kracht uit te testen hoever hij al kan vliegen.....en of hij bovenop mijn man zijn hoofd zal geraken....ik ZIE het hem bijna denken, ken hem daar al te goed voor.
In elk geval we gaan door, hopen op nog een paar banken vooruit en wachten nu af hoe hij de winter "binnen" gaat doorbrengen, want nu zitten ze met 3 los in de veranda, en met Thibeau erbij is het oppassen geblazen voor Quincy de goffini, en ach hij is er zoooooo bang van, ik hoop voor hem dat hij het snel zal beggrijpen dat dat "grijze monster" niet kan vliegen en hij gerust weg kan als hij wil.
Tot hier dan de laatste vorderingen van ons grijsje, we zijn niet ter plaatse blijven trappelen, maar kunnen ook niet spreken over spectaculaire vorderingen, maar ja ...geduld, geduld en nog eens geduld, en vooral véééééél liefde en begrip.......

mensen kinderen wat een geduld hebben jullie !!!!!!!!! wat een verhaal zeg en wat heb thibeau een zwaar leven achter de rug . het is zoals je zeg heeeeeeel veel geduld en liefde en begrip dat verdienen jullie allemaal
groetjes van ballou shaggy en binkey

jeetje mijn complimenten voor jullie geduld.
Geweldig gewoon.
Ik zou willen dat iedereen de helft van jullie geduld zou hebben. Dan zouden er heel wat minder gaaien herplaatst worden.
top hoor

Hallo Swaas,

Dank je voor de snelle reactie, en een prachtig verhaal heb je weer geschreven.

Ik blijf het wel heel jammer vinden dat je man alleen met een krant in de hand in de buurt van de vogel kan komen. Die krant zal beslist niet positief bijdragen in de relatie tussen beiden, integendeel zelfs..... jammer!

Een oud gezegde is: "liefde gaat door de maag"

Daarom adviseer ik de vogel maar eens geen ontbijt en middageten te geven en dat je man dan in de namiddag jullie papegaai gaat proberen met de hand te voeren. (eventueel door de tralies van de kooi)
Gewoon lekkere dingen, bijvoorbeeld zonnebloempitjes, geven en op die manier de vogel leren dat je man geen "boeman" is met een wapperende krant.
Lukt dat dan lijkt het mij verstandig om dat regelmatig te herhalen en dan kan hij wellicht steeds een stapje verder gaan.

Voor de rest... petje af voor jullie geduld en fijn dat je toch vorderingen hebt gemaakt en nu ook de lichaamstaal van de vogel beter weet te interpreteren.

Succes en ik hoop na een tijdje weer een vervolg hier op het forum te mogen lezen.

Groet,
Frans