Groot verdriet...

Ach Els dan toch... heb met tranen in mn ogen je bericht gelezen, je verdriet is tastbaar en dan alle vragen nog die je hebt...
Toch voel ik dat je gedaan hebt wat je kon voor Juleke, niemand weet van tevoren hoe de vogelarts waar je naar toe gaat z'n werk zal doen, daar moeten we allemaal op vetrouwen...
Het enige dat we daar nog aan kunnen doen, is naar vogelartsen te gaan die (bv op dit forum) door mensen aanbevolen worden.
Wat fijn dat je al veel steun en medeleven van Christel en Hermann hebt gekregen, ook ik leef met je mee,
Sterkte in de komende tijd Els,
Groetjes,

Juleke

Bedankt Myriam, ik merk meer en meer dat alleen andere papegaaienvrienden begrijpen wat je doormaakt... En een blijk van medeleven is echt wel een waardevolle steun!

wat een verhaal, ik wens jullie veel sterkte met jullie verdriet.

en dat je troost mag vinden in jullie ander papegaaien.

Els, wat een verschrikkelijk naar verhaal 🙁
Nog erger is dat je jezelf de schuld geeft, ik denk dat ik het zelfde zou doen, maar we moeten indd in dit geval ons vertrouwen in de handen van een arts leggen waarvan we van verwachten dat hij de juiste beslissingen neemt. Dat heeft hij helaas in dit geval niet gedaan. Ik hoop dat de uitslag van de test je een beter gevoel kan geven over de situatie, maar dat maakt het verlies helaas niet meer goed 🙁
Heel veel sterkte ermee

Hallo Els,

Wat ontzettend jammer dat jullie Juleke het niet gered heeft.
Het is altijd verschrikkelijk om een geliefd huisdier te verliezen en bij papegaaien blijkt dat het heel snel kan gaan.
Men blijft dan zitten met vragen van: wat als ik dit of dat gedaan had.
Els, jij hebt gehandeld naar kunnen…. zodra je vastgesteld hebt dat de vogel ziek was heb je gelijk actie ondernomen!
Je bent ook gelijk naar een dierenarts gegaan waarvan je toch aan kan nemen dat deze een goede diagnose kan stellen.
Een kundig dierenarts zal altijd bij twijfel elders informatie halen en de zaak niet op zijn beloop laten.

Aspergillosis is een aandoening die helaas relatief vaak voor komt bij papegaaien.
Ook de typische verschijnselen die gepaard gaan bij deze ziekte zijn voor een dierenarts die zijn literatuur bijhoudt nauwelijks te overzien.

Met andere woorden, de dierenarts waar je naar toe gegaan bent is een absolute KLUNGEL.
Het is een schande dat deze mensen op kosten en ten koste van hun patiënten nieuwe kennis vergaren, kennis die ze ook kunnen vergaren door regelmatig de literatuur te lezen.
Wanneer een dierenarts geen kennis en geen ervaring op een bepaald gebied heeft dan behoort deze zich alleen maar beperken tot het verlenen van eerste hulp en de patiënt meteen door te verwijzen naar een specialist.
Soms vraag ik me af of het niet mogelijk is dergelijke “incapabele” klungelaars voor de rechter te dagen.
Deze mensen kunnen en mogen toch niet zulke blunders maken en vaak laten ze zich ook nog betalen voor hun wanprestatie!

Els, je kunt me een groot plezier doen door even op mijn site te kijken of betreffende dierenarts op de daar weergegeven lijst staat. Mocht dat het geval zijn meld het me even en ik zal de naam terstond verwijderen!

Je verdriet van het verlies kan je daardoor niet verminderen maar het is een troost dat je toch alles gedaan hebt wat je kon doen.
Je kan er niet vanuit gaan dat de ingeschakelde “expert” je niet doorverwijst wanneer hij niet een juiste diagnose kan stellen.

Ik dank je dat je jouw verhaal hier op het forum hebt willen schrijven.
Jouw neergeschreven ervaring zal mogelijk andere papegaaien het leven redden.
Gewichtsverlies ondanks eten, zwaar ademen, niet meer praten…. denk dan ook eens aan Aspergillosis.

Els verder hoop ik dat de doodsoorzaak van Juleke werkelijk alleen maar de aspergillosis is geweest en dat er totaal niets van KDS vastgesteld wordt want dat kan je natuurlijk helemaal niet gebruiken.
Heel, héél veel sterke gewenst met de verwerking van het verlies en ik hoop op een goede uitslag eind van de week.

Groet, Frans

Juleke

Gerrit, Erika en Frans, jullie reacties hebben me heel erg ontroerd - en ook weer volop de kranen open gezet... Mijn dank voor jullie troostende woorden!
Frans, het doet deugd dat je onze verontwaardiging over de dierenarts deelt. Die arrogante aap mag voor mijn part levenslang geschorst worden, ik zou hem met genoegen de nek kunnen omwringen. Weet je, al bij mijn eerste bezoek zat het me niet lekker, dat denigrerende toontje :"Ja meisje, nu zal je haar toch wel een beetje moeten helpen, hoor!"... Het voelde aan als een regelrechte beschuldiging, zo van : kijk, dat komt er nu van als je je vogel niet genoeg te eten geeft, domme gans. Daar sta je dan met je rode kop en je doodzieke vogel. Hier, geef haar wat antibiotica, en laat haar vooral voldoende eten, 't is nodig... 150€, en kom maar terug als het niet betert... De tweede keer had ik recht op een wat vriendelijker ontvangst, wellicht was het telefoontje van mijn man daar niet vreemd aan, die had hem laten verstaan dat hij zelf huisarts is en au sérieux genomen wou worden. Maar blijkbaar heeft dat alleen zijn goede manieren en niet zijn hersenen geactiveerd... Nu we met de diergeneeskundige faculteit van Gent te maken krijgen, zijn we diep onder de indruk over hun ernst, professionaliteit en communicatie, en ik heb heel veel spijt dat ik ons Juleke niet tijdig aan die mensen toevertrouwd heb. Ik zou het heel erg appreciëren als je die incompetente hufter van de lijst op je site zou schrappen, ik laat je straks even weten over wie het gaat. Wij wachten nog op de laatste resultaten van de patholoog, en zullen op die basis zeker met Gent overleggen of we geen verdere stappen tegen hem kunnen ondernemen.
Intussen blijft het inderdaad bang afwachten, zolang we niet het bevrijdend bericht gekregen hebben dat er geen virus in het spel is, durf ik amper mijn ogen van onze 8 andere gaaien te houden en vreet ik bij het minste geringste mijn nagels op...
Ik houd jullie zeker op de hoogte.
Nogmaals dank voor jullie warm medeleven!
Els

Els daar schrik je toch van als je zo'n verhaal zit te lezen. Wat een kl..tz.k toch zo'n dierenarts. Denken dat ze het altijd beter weten. Het is alleen vervelend dat je nog met zoveel vragen zit. Ik hoop dat je binnenkort het antwoord krijgt op je vragen.
Succes en sterkte de komende tijd.

Juleke

Bedankt Wim en Lidy! Ik hoop echt dat niemand dit ooit hoeft mee te maken... Zoals ik al zei, alleen andere papegaaienvrienden kunnen zich inbeelden hoe zo'n verlies je ontreddert. Ik kan zo kwaad worden als men mij dan vraagt hoeveel Juleke gekost heeft! Alsof het om een financiële tegenvaller ging! Alsof het minder erg is omdat het net de minst dure van onze gaaien was... Ze zijn allemaal even bijzonder, allemaal verschillend, allemaal razend intelligent - en allemaal even onvervangbaar!
Gelukkig dat de andere allemaal nog gezond zijn , die laten zich de extra aandacht maar al te graag welgevallen...

Hallo Els ,

Nogmaals veel sterkte toegewenst , ben blij dat je het op het forum gezet hebt
groetjes
christel (schoten)

Juleke

Bedankt Christel, je bent een schat en het is een voorrecht je te kennen!
Ik zal nooit vergeten hoe je ons zo spontaan met raad en daad bijgestaan hebt!

Els bedank voor het schrijven.
Erg, we denken meer aan wie zal voor ons ara's zorgen als wij er niet meer zijn, en er gebeurt zoiets.
Wij zijn maar liefhebbers en wij houden erg veel van ons dieren. Zij geven zo veel terug, en daarom is het zo moelijk.
Wij vertrouwen dat dierenartsen ook dieren liefhebbers zijn en dat ze beter weten.
Je zou denken wat kan je anders doen.
Wij zijn elke dag bezig om meer kennes op te brengen. Sommegen tussen ons die al meerdere jaren bezeg zijn, zijn al zo ver dat ze boeken over kromsnavels kunnen schrijven.
Maar ervaring neemt tijd.
En dan nog kan het mis gaan.
Je doet je best, en niemand kan meer als dat van je verwachten.
We worden elke dag een dagje slimmer.
Dit zal ons allen op paraat stellen.

Mvg,

Hamed.

Juleke

Hamed, dank je voor je vriendelijk berichtje.
Het blijft me verbazen hoeveel warm medeleven we op dit forum aantreffen, het is echt ontroerend als volslagen onbekenden toch de moeite doen om je een bemoedigend woord te sturen... Liever had ik jullie allemaal in andere omstandigheden ontmoet, maar ik waardeer de steunbetuigingen meer dan ik kan zeggen. Ik ben nooit erg actief geweest op dit forum, en wil me graag langs deze weg verontschuldigen bij iedereen die iets vergelijkbaars heeft meegemaakt, ik schaam me nu dat hun verdriet mij ontgaan is. Nu we zo verwoed op zoek zijn naar informatie, moet ik tevens ook met een schok vaststellen dat de ziekteverschijnselen van onze Jules, de diagnose en de behandeling hier al meermaals onder de aandacht gebracht werden. Alle kennis die nodig was om haar te redden, lag hier verdomme gewoon voor het grijpen... Een simpele noodkreet hier had wellicht kunnen volstaan om dit te voorkomen... Om je de haren uit je hoofd te trekken!
Haar afwezigheid knijpt me nog permanent de keel dicht. Ook al heeft ze maar 2 jaar bij ons gewoond, in elk hoekje van het huis is er wel iets dat ons aan haar herinnert. God, wat zou ik haar graag die tafels en stoelen verder aan flarden zien bijten!
Intussen is het vandaag 2 weken geleden dat ik haar naar Merelbeke bracht, we mogen morgen bellen voor de laatste resultaten...

Het is verschrikkelijk om op zo´n manier je dier kwijt te raken. Ik begrijp je onmacht volkomen, je kunt jezelf dan zo verschrikkelijk de schuld geven en je wel 110.000 keer voor je kop slaan. Helaas helpt dit niet 🙁
Ik wil je nogmaals heel veel sterkte wensen en ik hoop dat het langzaam wat beter met je gaat !
Ben erg benieuwd naar de uitslagen!

Els, volgens mij zie je het helemaal verkeert. Dit is een nalatigheid van een dierenarts, en je kan jezelf niet kwalijk nemen als hij het niet naar behoren doet.
Wij overwegen, en we doen wat naar ons mening de beste beslissing is.
Zo gaat het in het leven, zolang je Jules de nodige aandacht en liefde heb gegeven en waar nodig hem naar een dierenarts heb gebracht.
Heb je gedaan wat 90% van ons ook zou doen.
Ik zou ook tussen de 10% die beter weten willen zitten maar ik ben nog lang niet.
Er zijn zeker een antal basis dingen die wij als liefgebber hoor te weten maar diagnose van een ziekte vaststellen zit er niet tussen.
Hoe dan ook blijft het moeilijk, en vergeten zal je nooit, en ik hoop voor de dag dat je, je ogen kan sleuten en hem in de woonkamer ziet en dat je om kan lachen net als vroeger.
Vermijd je zelf niks, neem me niet kwalijk voor de vrijheid.

Ik hoop dat de resultaten je kunnen helpen tot rust te komen.

Mvg, Hamed.