Luka is er niet meer

Hallo vrienden ,

met heel veel pijn in m'n hart heb ik afscheid moeten nemen van onze Luka .
EEn viertal maanden geleden ben ik met hem naar de vogelarts gegaan ,daar hij een ontsteking had onder z'n vleugels , na een antibiotica kuur en dagelijks onder de vleugels te ontsmetten en een zalf aan te brengen leek het na een tweetal weken beter te gaan maar vast nog niet genezen , dus deden we voort waar we mee bezig waren . Toen hij blijkbaar wat ziek werd van de antibiotica , een paar dagen gerust en een een andere kuur opgestart, weer hielp het eventjes maar na een week begon hij zich te plukken , dus een kraag aan zodat hij niet meer bij de wonde kon .Dit hebben we dus een tijdje volgehouden , dagelijks z'n medicijn + ontsmetten en zalf 2x per dag. Dit was niet altijd even gemakkelijk , we moesten met 2 zijn om dit te kunnen doen , maar we hielden vol want het was voor zijn gezondheid . Elke week even naar vogelarts om te kijken of er vooruitgang was .De laatste 2 dagen wou hij niet meer eten en heb ik suikerwater toegediend om hem toch wat op krachten te houden . Maar donderdagavond kwam ik thuis en het beestje was zo hard achteruit gegaan op een halve dag tijd , kon niet meer op z'n stok zitten , had een verlamd pootje , één oog was dicht . Toen heb ik naar de vogelarts gebeld om hem aub uit z'n lijden te verlossen . De man is naar ons thuis gekomen en is op ons verzoek ingegaan , we hebben hem vredig laten inslapen . De vogelarts heeft samen met m'n dochter ( die ook dierenarts is ) een autopsie uitgevoerd en wat bleek , z'n lever was helemaal opezwollen , z'n longen hadden schimmel en dan nog natuurlijk die ontsteking onder de vleugels die maar niet genezen wou .
Is het allemaal te danken aan die antibiotica ? ik weet het niet , maar ja we moesten die onsteking weg krijgen wat ons niet lukte .
Ik schrijf dit nu na enkele dagen pas hier neer ,omdat ik te emontieel was .
Ik hoop dat mijn kleine groene schat in de vogelhemel een fijn plaatsje heeft gekregen want dat verdient hij . Hij is 4jaar mogen worden veel te vroeg is hij ons moeten verlaten
en nooit zal ik hem nog horen zeggen " plopperdeplop, mmmm lekker" en nooit zal hij me nog zeggen" daaag , tot straks " als ik s'morgen ga werken .
Altijd zal hij een plaatsje in m'n hart hebben , dag m'n kleine vriend , het ga je goed .