Werkt je wachtwoord niet meer? Druk dan op wachtwoord vergeten.
Ervaar je technische problemen? help@papegaaienforum.nl
Hallo allemaal!!
Ik ben al een half jaar aan het rond neuzen op dit forum, en nu toch maar besloten om mijn eigen dagboek te starten 🙂
Ik ben Cheyenne, 20 jaar, en heb een aga van ongeveer 2 jaar. Sparky heb ik gevonden op Marktplaats, ik was op slag verliefd!
Ik mocht hem komen op halen en nu woont hij al bijna een jaar bij mij in huis. Vanaf dag één was hij niet bij mij weg te slaan.
Lekker mee onder douche, helpen met mijn huiswerk (daaraan knagen waar hij niet aan mag knagen), helpen met afwassen (bemoeien) en lekker rondvliegen. Eerst beet Sparky mij nog veel, maar na hem flink waarschuwen doet hij dat niet meer. Ik mag alleen niet aan hem zitten. Wat best lastig is. Als hij op mijn schouder zit, geeft ie me wel altijd kusjes, en kan ik wel 'kopjes' geven met mijn wang. Dat vind ie prima. Ik wil toch proberen om hem zo ver te krijgen dat ik hem mag aanraken zonder dat hij in de verdediging schiet.
Ook heeft Sparky een ringetje om, helaas heb ik nooit de papieren gekregen van de vorige eigenaar. Ik weet ook niet of Sparky een mannetje of popje is. Voorheen vond ik dat niet erg, maar ik zit er nu serieus over te denken om een maatje voor Sparky te zoeken. Een keer langs de vogelarts dus om te kijken tot welke sekse hij nou hoort. Zit nog in dubio hoe ik een vriendje voor Sparky moet vinden. Wil wel zeker weten wat voor geslacht het is. Sparky zit nu in een kooi van ongeveer 50 x 40 x 30. Ik wil in de toekomst een mooie volière voor hem maken/kopen als ik samen met mijn vriend een groter huis heb gevonden. Het liefst met een doorgang naar binnen, waar hij met koud weer, weer naar binnen kan. Oooh, de fantasieën!
Ook heb ik nog een paar foto's van mijn dondersteen 🙂
Aaien!
Vandaag heb ik eindelijk Sparky kunnen aaien! Heerlijk om zijn zachte veertjes te kunnen voelen!
Na er veel over gelezen te hebben, heb ik de handdoekmethode geprobeerd. Hem eerst laten wennen aan de handdoek, en er hem dan langzaam in wikkelen. Het kostte wat moeite, maar uiteindelijk heeft mijn vriend hen kunnen 'vangen'.
Het viel me reuze mee! Ik was bang dat hij verschrikkelijk zou gaan schreeuwen en bijten, maar hij was heel braaf. Een beetje tegenstribbelen deed Sparky wel, maar that's it. Een beetje over zn bolletje gekroeld en toen weer vrij gelaten. En nu klimt hij weer als van ouds over me heen, alsof er niks gebeurd is!
Ben super blij dat hij geen angst voor me heeft ontwikkeld, en we gaan zeker vaker oefenen!! :rolleyes:
Casanova
Ja hoor, het zonnetje schijnt, de lucht is blauw, de liefde hangt in de lucht. Wat doe je? Je versiert je speeltje.
Ik moest zo hard lachen toen ik zag dat Sparks op één van zijn speeltjes klom, en lekker er tegen aan ging. Hij doet nu bijna niks anders! Soms wordt ik er wel een beetje ongemakkelijk van. Hij staat naast de tv en als ik lekker tv probeer te kijken zie ik hem in mijn ooghoek de liefde bedrijven met een stuk touw. Ach.. gun hem ook eens wat.
Dit geeft voor mij wel erg goed nieuws! In mijn vorige bericht heb ik verteld dat ik een maatje voor Sparky wou, maar niet wist of het een man of pop was. Nu heb ik hier een beetje gezocht en gelezen over de Casanova's onder de aga's. Dat je eigenlijk vrijwel met zekerheid mag zeggen dat je vogeltje een man is als hij solitair woont en tegen zijn speeltjes aan rijd in deze tijd van het jaar. Ik was altijd een beetje bang voor de verhalen die ik hoorde over twee popjes bij elkaar, dus ik ben nu erg gerustgesteld!
Nu begint de jacht naar een lief mannetje die zijn leven wilt delen met dit dondersteentje... Jippie!!
ik heb ooit een aga gehad die bewoog constant met zijn! uitgang tegen de rand van het spiegeltje aan,ik dacht dat dat een mannetje was, het was een vrouwtje, want op een gegeven moment lag er een eitje in de kooi
Ik heb uiteindelijk besloten om het speeltje waar Sparky zo verliefd op was er uit te halen. Hij begon echt heel erg vies te worden, en ik werd steeds vaker wakker van zijn getjirp als hij weer eens bezig was. Sparky blijkt er geen moeite mee te hebben! Gelukkig maar..
Hoe enthousiast ik eerst was dat ik dacht dat het een mannetje was, hoe meer ik nu begin te twijfelen. Ik heb dan ook besloten om mij dan maar wat meer tijd te geven om er over na te denken. Had namelijk ook al weer opgevangen dat als een vogeltje te lang alleen heeft gezeten, dat hij/zij dan geen maatje mee aan neemt. Ik gok dat Sparky nu ongeveer 3 jaar is. Moet nog even goed op zijn ringetje kijken om dit te kunnen vaststellen...
En als ik dan ergens een gaatje kan vinden in mijn agenda, toch maar even DNA onderzoek laten doen. Weet ik tenminste zeker!
kreef;323112 wrote: ik heb ooit een aga gehad die bewoog constant met zijn! uitgang tegen de rand van het spiegeltje aan,ik dacht dat dat een mannetje was, het was een vrouwtje, want op een gegeven moment lag er een eitje in de kooi
Ja, ik hoor ook nog wel eens dat vrouwtjes dat kunnen doen. Sparky deed het echt op een stukje touw dat uitstak van zijn speeltjes. Gek genoeg ziet het er ook een beetje uit als een popje. Hij bracht er ook eten naar toe, en braakte het over het touw heen. Vandaar dat het speeltje ook echt heel vies werd. Ga toch maar DNA onderzoek laten doen om het zeker te weten! Al heeft Sparky nog nooit een eitje laten vallen.. Twijfels, twijfels.
een aga erbij 'KAN' wel..en met 3 jaar zeker geen onmogelijke opgave..!Het geslacht weten is handig maar ook dat geeft geen zekerheid..er zijn altijd uitzonderingen..
In verleden heb ik ooit een aga-vrouwtje gehad van ronde de 4 jaar...doordat ik vaker van huis was merkte ik dat aga eenzaam werd..en heb toen besloten in overleg met vogelwinkel om een aga erbij nemen..daar 'kwam' toen een relatief jong mannetje bij...was wel even wennen voor beide kanten..maar uiteindelijk kwam er toch een nest met 1 jonkie...wellicht een uitzondering...!
Maar bedenk je goed voordat je die stap neemt.
Groetjes..
ps. zo te zien heb je een echt een leuke aga in huis...en een aga alleen hoeft geen probleem te zijn..als er maar genoeg aandacht is voor de aga..niet alleen de avond uurtjes na werktijd...........dat is voor geen enkel huisdier goed...
Owja...ik heb weleens gehoord dat spiegels in kooitjes waar slechts 1 vogel in zit..in begin wel ok is..maar uit eindelijk problemen KAN geven...
Broertjes;323651 wrote: Owja...ik heb weleens gehoord dat spiegels in kooitjes waar slechts 1 vogel in zit..in begin wel ok is..maar uit eindelijk problemen KAN geven...
Hihi, Sparky is ook echt een leukerd! Als ik mensen vertel hoe hij is, raken ze helemaal enthousiast. En ik heb geen spiegeltje in zijn kooi, dus dat scheelt. Ik ben nu op zoek naar een mannetje voor hem. Doordeweeks ben ik aan het werk en in het weekend probeer ik hem zo veel mogelijk aandacht te geven. Toch heb ik het gevoel dat ik hem te kort doe. En dat vind ik echt zielig!
Probeer Marktplaats wat af te struinen, maar door de babyboom is het lastig zoeken naar een lief maatje 🙂
Epilepsie?
Om toch even terug te komen op het leven van Sparky, ik ben mij doodgeschrokken!
Toen ik als vrijwilliger mee ging naar een afgelegen plaatsje in Frankrijk om daar een kerk te restaureren en te decoreren, logeerde Sparky bij mijn vriend. Mijn vriend woont onder mij, dus een grote verhuizing was er niet. Terwijl ik mijn ding aan het doen was op de steigers in Frankrijk, wist mijn vriend zich geen raad meer..
Hij kwam thuis van de buurman, en zag dat Sparky op de grond van zijn kooi lag te spartelen. Mijn vriend dacht dat hij zijn vleugeltje misschien had gebroken en probeerde hem er uit te halen. Hij bleef spartelen en nadat hij hem in zijn handen had werd hij rustig. Wat heel vreemd is, Sparky moet nog steeds niets van aanraking hebben, maar deze keer deed hij er niets aan. Versuft als ie was, probeerde hij bij mijn vriend op zijn schouder te klimmen, waar hij weer een aanval kreeg. Spartelen en schokken, met zijn pootje in mijn vriend zijn ketting blijven hangen. Weer bij bedaren gekomen, heeft mijn vriend hem wat trosgierst gegeven en op een handdoek gelegd. Hij werd helemaal wild van dit trosgierst, dit is immers zijn favoriete hapje. Toen Sparky dacht dat het weer goed zat, wou hij een vlucht maken door het huis en viel toen prompt uit de lucht, en kreeg wéér een aanval! Mijn vriend heeft hem weer op de handdoek gelegd en warm proberen te houden. Ondertussen de Dierenambulance gebeld, die zeiden dat hij het maar moest laten omdat Sparky gewoon aan het einde van zijn latijn zou zijn, en dood zou gaan. Lekker advies dus!
Dit vond mijn vriend ook, en belde de dierenarts. Die zij dat het epilepsie zou kunnen zijn en adviseerde om hem rust te geven. Zo gezegd zo gedaan..
Toen ik thuis kwam hoorde ik dit allemaal, mijn vriend wou het me niet vertellen toen ik in Frankrijk zat. Maar beter ook.. Ik besloot om het aan te kijken en misschien een warmtelamp te halen omdat Sparky met zijn veertjes opgeploft in zijn kooitje zat te niksen. Maar het ging snel beter! Hij knapte opeens super op, en nu heeft hij nergens last meer van. Is weer lekker aan het kwetteren en de beest aan het uithangen. Gelukkig maar 🙂 En nu hopen dat het niet meer gebeurd...
Cheyenne Wakeling;325861 wrote: Om toch even terug te komen op het leven van Sparky, ik ben mij doodgeschrokken!
Toen ik als vrijwilliger mee ging naar een afgelegen plaatsje in Frankrijk om daar een kerk te restaureren en te decoreren, logeerde Sparky bij mijn vriend. Mijn vriend woont onder mij, dus een grote verhuizing was er niet. Terwijl ik mijn ding aan het doen was op de steigers in Frankrijk, wist mijn vriend zich geen raad meer..
Hij kwam thuis van de buurman, en zag dat Sparky op de grond van zijn kooi lag te spartelen. Mijn vriend dacht dat hij zijn vleugeltje misschien had gebroken en probeerde hem er uit te halen. Hij bleef spartelen en nadat hij hem in zijn handen had werd hij rustig. Wat heel vreemd is, Sparky moet nog steeds niets van aanraking hebben, maar deze keer deed hij er niets aan. Versuft als ie was, probeerde hij bij mijn vriend op zijn schouder te klimmen, waar hij weer een aanval kreeg. Spartelen en schokken, met zijn pootje in mijn vriend zijn ketting blijven hangen. Weer bij bedaren gekomen, heeft mijn vriend hem wat trosgierst gegeven en op een handdoek gelegd. Hij werd helemaal wild van dit trosgierst, dit is immers zijn favoriete hapje. Toen Sparky dacht dat het weer goed zat, wou hij een vlucht maken door het huis en viel toen prompt uit de lucht, en kreeg wéér een aanval! Mijn vriend heeft hem weer op de handdoek gelegd en warm proberen te houden. Ondertussen de Dierenambulance gebeld, die zeiden dat hij het maar moest laten omdat Sparky gewoon aan het einde van zijn latijn zou zijn, en dood zou gaan. Lekker advies dus!
Dit vond mijn vriend ook, en belde de dierenarts. Die zij dat het epilepsie zou kunnen zijn en adviseerde om hem rust te geven. Zo gezegd zo gedaan..Toen ik thuis kwam hoorde ik dit allemaal, mijn vriend wou het me niet vertellen toen ik in Frankrijk zat. Maar beter ook.. Ik besloot om het aan te kijken en misschien een warmtelamp te halen omdat Sparky met zijn veertjes opgeploft in zijn kooitje zat te niksen. Maar het ging snel beter! Hij knapte opeens super op, en nu heeft hij nergens last meer van. Is weer lekker aan het kwetteren en de beest aan het uithangen. Gelukkig maar 🙂 En nu hopen dat het niet meer gebeurd...
Nou dat is even schrikken zeg.
Lijkt wel of die jou heel erg gemist heeft, omdat hij ineens opknapt toen jij terug was ?
ik heb trouwens nog een geslachtsgebonden man in het nest liggen, is wel gewoon groen, maar dan weet je zeker dat je een mannetje hebt.
EJM;325863 wrote: Nou dat is even schrikken zeg.
Lijkt wel of die jou heel erg gemist heeft, omdat hij ineens opknapt toen jij terug was ?ik heb trouwens nog een geslachtsgebonden man in het nest liggen, is wel gewoon groen, maar dan weet je zeker dat je een mannetje hebt.
Ja, wist me er ook even geen raad mee! Maar nu is het weer goed 🙂 Een mannetje in nest zeg jij? Wat leuk! Ik heb niet perse een voorkeur aan kleur dus dat scheelt, het liefst eentje die al gewend is aan handen. Dus misschien met de hand opgevoed. Sparky is ook met de hand opgevoed maar die is denk ik bang geworden van de kleine kindjes waar hij eerst bij zat. Die zaten continu met hun vingers in de kooi en wouden hem aaien. Misschien iets te hardhandig geweest.
Ik zie dat je in Limburg woont, dat is wel een eindje weg voor mij aangezien ik vlakbij Amsterdam woon. Maar als je een foto zou kunnen maken vind ik dat al heel erg leuk! Ben nu wel benieuwd :rolleyes:
EJM;325863 wrote: Nou dat is even schrikken zeg.
Lijkt wel of die jou heel erg gemist heeft, omdat hij ineens opknapt toen jij terug was ?
Ooh, en het gekke is, hij is wel eens vaker weg geweest. Hij is ook een week bij mijn zus geweest, nergens last van gehad, alleen nogal luidruchtig (volgens mijn zus, ik hoor het niet meer :P). En ook toen ik hem overnam van de vorige eigenaar voelde hij zich al gelijk op zijn plek. Het zal mij een raadsel blijven. Is ook lastig omdat ik er zelf niet over kan oordelen, heb het zelf niet gezien natuurlijk.
Dit zijn de laatste foto's die ik van hem gemaakt heb, hij zit nu al iets meer in de veren.
Als je hem nog tam wild, gaat nu nog net, maar dan moet je wel snel beslissen.
Het is wel de jongste uit het nest, dus dat is in dit geval een voordeel.
Die is nu 4 weken en 5 dagen oud.
Als je hem wil, neem ik hem morgen mee naar huis, en ga ik pap voeren.
Cheyenne Wakeling;325872 wrote: Ooh, en het gekke is, hij is wel eens vaker weg geweest. Hij is ook een week bij mijn zus geweest, nergens last van gehad, alleen nogal luidruchtig (volgens mijn zus, ik hoor het niet meer :P). En ook toen ik hem overnam van de vorige eigenaar voelde hij zich al gelijk op zijn plek. Het zal mij een raadsel blijven. Is ook lastig omdat ik er zelf niet over kan oordelen, heb het zelf niet gezien natuurlijk.
Misschien heeft hij bij je vriend iets verkeerds te eten, te pakken gekregen, een plant of zo.
Als hij bij je vriend ook uit de kooi kwam, dan weet je het nooit he, je hoeft maar even met je ogen te knipperen, en ze doen iets wat niet mag of niet goed voor ze is.