Ara soorten encyclopedie

Nederlandse naam: Spix ara
Wetenschappelijke naam: Cyanopsittaspxii
Engelse naam: Spix’s Macaw



Uiterlijk
De ara heeft verschillende kleuren blauw. De kop is vaag blauw, een donkerblauwe staart en vleugels. De binnenkant van de vleugels en staart zijn zwart. Ze hebben een naakt gedeelte op hun kop rond de ogen, deze is zwart/grijs tot wit van kleur, bij jonge vogels is dit wit. De snavel is zwart, jonge vogels hebben een lichte streep over het midden van de snavel naar beneden. Deze verdwijnt na 1 a 2 jaar. De poten zijn ligt grijs bij de jongen en worden donkerder naarmate de vogel ouder word. De ogen zijn donker bij jonge vogels, maar worden wit als ze volwassen worden. Het gewicht van deze ara ligt rond de 360 gram. De vogel is gemiddeld 55 cm lang en heeft een spanwijdte van 1.20m

Levensverwachting
De vogels in de natuur hadden een levensverwachting van 20 tot 30 jaar. In gevangenschap is dit 20 tot 40 jaar. De laatste ara die nog in het wild leefde was ook minimaal 20 jaar voordat hij verdween.

Leefgebied
De spix ara is in het wild uitgestorven. Over het leefgebied waar ze hebben geleefd is weinig bekend, er is namelijk pas onderzoek gedaan toen er nog maar 3 vogels in de natuur leefde. De spix ara leefde in het noordoosten van Brazilië in de staat Bahia. Daar leefden ze in een uitgestrekt leefgebied wat de Caatinga genoemd word. In de caatinga zijn kleine leefgebieden. Hiervan was de Caraibeira Riparian Woodland het leefgebied van de Spix. Dit gebied ligt dicht bij het plaatsje Curaca, wat ligt aan de San Francisco rivier. Een van de zijrivieren van deze rivier heet de Melancia Creek en langs deze waterweg is het leefgebied van de Spix te vinden. De Caraibeira is een boom soort wat veel in dit gebied voorkomt. Dit is de belangrijkste boom voor de Spix voor nestgelegenheid en voedsel.

Gedrag
De spix ara is heel erg routine gericht. Zo vliegen ze telkens weer langs dezelfde weg en eten en badderen bijvoorbeeld op hetzelfde tijdstip van de dag. Ook in de interactie met andere vogels word er een routine gevolgd. Zo is er bijvoorbeeld gezien dat de man elke avond zijn vrouwtje naar haar rustplaats bracht en zocht daarna pas zijn eigen rustplaats op. De spix ara reist vaak in een paar of groep langs de rivier op zoek naar eten of rusten samen in de boomtoppen. Tijdens het vliegen maakt de spix vaak een kra-ark geluid.

Voedsel
In gevangenschap krijgen de spix een dieet van fruit, zaden en noten. Dit word aangevuld met vitamines en mineralen.
In het wild is er gezien dat de spix zaden at van de favela (cnidoscolus phyllacanthus) en pinhao-brabo boom (jatropha pohliana). Ook aten ze fruit van de fachiero cacti (cereus squamosus), zizyphus joazeiro cacti , pau de colher cacti (maytenus rigida) en de licuri palm (syagrus coronata).

Kweekinformatie
De spix ara broed normaal gesproken 1 keer per jaar in november tot maart. Deze ara´s zijn broedrijp vanaf hun 7e levensjaar. In het wild nestelen de spix zich in boomholtes. Het paren duurt ongeveer 2 tot 3 minuten waarbij de vogels naast elkaar zitten waarbij de man (meestal met de rechter) poot op de rug van de pop staat. In het wild legden de spix ongeveer 3 eieren, maar in gevangenschap kan dit tot 7 oplopen. een ei is ongeveer 40 x 30 mm en weegt 20 gram als het is gelegd. De pop broed de eieren uit in 25 tot 28 dagen. De man voert de pop zowel in als buiten het nest. De pop voert de jongen. De krop van de spix ara is kleiner dan bij andere ara soorten van het zelfde formaat, hierdoor moet het jong vaker per dag worden gevoerd. De jongen vliegen uit na ongeveer 70 dagen en zijn zelfstandig tussen de 100 en 130 dagen. Zowel de man als de pop hebben een actieve rol om het jong belangrijke dingen te leren, zoals welke noten goed zijn en het leren vliegen.
Tijdens het broedsijzoen zijn de ara´s heel agressief naar andere dieren en vogels toe. Er is zelfs waargenomen dat de spix (als een dood dier) op de grond ging liggen om zo de aandacht van het nest weg te houden.

Hoeveel spix ara´s zijn er nog?
In de natuur is deze ara dus uitgestorven. Op dit moment zijn er 120 Spix ara's in gevangenschap. 78 hiervan zitten in een broedprogramma.
In 2007 hadden deze 78 vogels de volgende locaties.
Al Wabra Wildlife Preservation heeft 21 mannetjes en 29 vrouwtjes. Totaal 50 vogels
Association for the conservation of Threatened Parrots, Berlin Germany heeft 7 mannetjes, 5 vrouwtjes en 2 vogels waarvan het geslacht niet bekend is. Totaal 14 vogels
Het loro parc in spanje heeft 1 mannetje en 5 vrouwtjes totaal 6 vogels
Lymington Foundation heeft 3 mannetjes en 2 vrouwtjes totaal 5 vogels
Sao Paulo zoo Brazil heeft 2 mannetjes en 1 vrouwtje totaal 3 vogels
Er zitten dus 34 mannetjes, 42 vrouwtjes en 2 vogels waarvan het geslacht niet van bekend is in het broedprogramma.

De geschiedenis
De naam spixara is afkomstig van de Duitse natuurwetenschapper Baptist Ritter von Spix. Deze wetenschapper heeft de spixara in 1819 ontdekt. Hij nam de ara mee vanuit zijn leefgebied en dacht dat het een hyacintara was. Toentertijd waren er nog geen duidelijke omschrijvingen en foto’s van de soorten, dus een fout was snel gemaakt. Pas jaren later kwam men erachter dat het niet om een hyacintara ging, maar om een geheel nieuwe soort.

In 1987 op kerstavond werd het laatste spixara vrouwtje gevangen. Het mannetje wist te ontsnappen. Het spix mannetje was vanaf dat moment alleen en sloot zich aan bij een groep maracana’s waar hij een nieuw vrouwtje vond.
In maart 1995 werd er een vrouwtjes spix vrijgelaten als vrouw voor het mannetje. Dit was het vrouwtje wat in 1987 werd gevangen en dus zijn vroegere partner was.
Men was erg onzeker of dit een succes verhaal zou worden. Zou de spix zijn vrouwtje herkennen? En zou hij zijn maracana partner ervoor verlaten?
Een paar dagen na de vrijlating van het vrouwtje vonden de 2 spixen elkaar en ook leefden ze samen. Toch bleef ook het maracana vrouwtje erbij dus vlogen ze vaak met zijn 3en rond.
Dit werd alleen helaas geen succes verhaal. Op een dag (mei 1995) was het spix vrouwtje verdwenen. Niemand wist wat er wat gebeurd of wist waar ze was. Pas in 1999 kwam het verhaal dat een burger de dode vogel heeft gevonden onder een electriciteitskabel. Hij heeft nooit verteld dat hij haar heeft gevonden omdat de spixara’s een symbool voor hoop waren geworden, wat hij niet verloren wilde laten gaan. Ook was hij bang dat de mensen nu het vrouwtje weg was het op zouden geven om de spixara’s vrij te laten.
Het laatste spix mannetje leefde dus weer verder met zijn maracana vrouwtje. Ook deden zij broedpogingen. De eerste eieren die zijn gelegd zijn weggehaald en vervangen voor maracana eieren. Van de hybride eieren was er 1 bevrucht. Helaas is het jong in het ei gestorven. De maracana-eieren die het koppel had gekregen werden opgegeten door roofdieren. 2 Jaar later wist het koppel jonge maracana’s op eigen kracht groot te brengen en wist men dat de ouders goed in staat waren tot het grootbrengen van jongen. Er werd besloten om de vogels voortaan hun eigen eieren te laten uitbroeden.
Het kweken van deze hybride ara is erg belangrijk. Dit omdat als er nieuwe spixara’s zouden worden vrijgelaten ze niets weten van de omgeving en de natuur. De hybride ara’s zouden deze spixsara’s kunnen leren waar ze voedsel en water kunnen vinden en hoe ze moeten reageren op roofdieren.
In oktober 2000 keerde het tij. De laatste spix ara was weg. De laatste dag dat hij was gezien was op 5 oktober. Veel mensen uit de buurt kwamen bij elkaar en zetten zoekacties op. Veel mensen werden gevraagd en er werden posters opgehangen. Na weken werd hij echter nog niet gevonden. Wel was zijn maracana partner nog steeds in de buurt, maar het zou kunnen zijn dat hij bijvoorbeeld een ander vrouwtje had gevonden. Op 1 december werd door de Braziliaanse overheid de uitspraak gedaan dat de spix ara was uitgestorven in de natuur.
In 1999 werd besloten om weer te proberen om spixara’s vrij te laten in de natuur. Dit keer zouden dit 6 jonge vogels zijn, 3 mannetjes en 3 vrouwtjes. Dit was echter helemaal van de baan toen bekend werd dat de laatste spix weg was.


De spix in NederlandRotterdam zoo is in het bezit geweest van waarschijnlijk 3 spix ara´s. 2 daarvan zijn overleden en de huiden van deze ara´s zijn nu in het bezit van het Nationaal Natuurhistorisch Museum. Deze hebben in totaal 3 huiden de derde komt uit de voormalige privé dierentuin van de Hagenaar Franz Ernst Blaauw.
De 3e spix ara van de Rotterdam Zoo is verkocht in 1895. De ara is verkocht aan een Londense vogelhandelaar voor 5 pond (60 gulden).
Op de lijst van gefokte dieren van de Rotterdam Zoo komt beslist geen Spix-ara voor en van fokprogramma's had toen nog niemand gehoord:
het was toen heel normaal dat je nieuwe dieren haalde uit het wild of kocht bij een handelaar!

Wat word er nu gedaan
Onder leiding van de IBAMA een milieu organisatie uit Brazilie wordt nu geprobeerd te kweken met de spix ara om ze later in de vrije natuur weer vrij te kunnen laten. Dit wordt gedaan samen met het Loro parc in Tenerife, de Duitse kweker Martin Guth en het kweekcentrum Al Hambra Qatar.
Hiervoor zijn van alle spixara’s die nog in leven zijn stambomen gemaakt om inteelt zo veel mogelijk te voorkomen. Er wordt dus nauw samen gewerkt binnen deze projecten om met de spix ara te kweken. Ook wordt er gebruik gemaakt van de modernste technieken om nakomelingen van deze ara te krijgen. Zo zijn ze aan het onderzoeken of het mogelijk is om hormoontherapieën te geven en er wordt 1 mannetjes ara waarvan zeker is dat die nog van het wild afstamt “gemolken”. Zijn sperma kan bij een vrouwtje worden ingebracht maximaal 4 uur nadat ze haar eerste ei heeft gelegd. Op deze manier wordt het 2e ei bevrucht.

In Brazilië zelf is er met landeigenaren onderhandeld voor een plek om de spixara te kunnen vrijlaten in de toekomst. De landeigenaren zijn erg enthousiast en zoals het er nu uitziet is er 400 hectare grond voor de spixara beschikbaar. Ook krijgen de kinderen die in dat gebied wonen les over de ara en er wordt hen geleerd om de ara’s met rust te laten.
In dit deel van Brazilië is al een volière gebouwd. Dit is het laatste station voordat de ara in de natuur weer kan worden vrij gelaten. Hier moet de spix leren om voor zichzelf te zorgen.

Tussen 2013 en 2030 wil men gaan proberen de spix weer los te laten in de natuur. Dit is echter afhankelijk van de broedresultaten in gevangenschap.

(Dit artikel is eigendom van arasevera. Niks van dit artikel mag worden gekopieerd of anders worden gebruikt zonder toestemming)

__________________
Chester en Samba
Yoda en Navy

AL WABRA WILDLIFE PRESERVATION
Sheikh Saoud Bin Mohd. Bin Ali Al-Thani

De Al wabra boerderij is een oase van groene gebieden, palm bomen en zeldzame dieren vanuit de hele wereld. De Al wabra boerderij is gestart door Sheikh Saoud Bin Mohammed Bin Ali Al Thani, hij heeft een grote passie voor de natuur. Op de Al wabra boerderij werkt een groot team van dierenartsen, biologen en houders om te zorgen voor de meest zeldzame dieren die er leven.

Geschiedenis
De boerderij is gestart als hobby boerderij door zijn vader, Sheikh Saoud heeft de boerderij getransformeerd in een broed en onderzoeks centrum voor bedreigde diersoorten. Er is begonnen met het houden van antilopen en gazelles, maar nu wonen er ook katsoorten, papegaaien en birds of paradise. Er leven 2500 dieren in meer dan 100 soorten.

Locatie
De boerderij is 2,5 vierkante kilometer groot en ligt vlak bij de stad Al Shahaniyah in centraal Qatar.

De spix op Al Wabra
Er leven totaal 50 spix ara´s op de boerderij. De jongen worden met de hand opgevoed. Dit om te zorgen dat er zoveel mogelijk jongen groot worden. Als de populatie van de Spix meer aantrekt willen ze ook de ouders de jongen laten groot brengen.
De jonge Spix worden voorzien van een vaste voetring en micro-chip

Naast de spix kweekt het station ook met de blauwkop ara en de hyacint ara.

(Dit artikel is eigendom van arasevera. Niks van dit artikel mag gekopieerd of gebruikt worden zonder toestemming!)

__________________
Chester en Samba
Yoda en Navy

Sao Paulo Zoo

Deze dierentuin is geopend in juni 1985. De eerste dieren die de dierentuin in het bezit had waren dieren van een klein circus (leeuwen, beren, olifanten en giraffen). Dit werd later uitgebreid met o.a. de jaguar.
Ook begon de dierentuin zich te richten op het behoud van bepaalde diersoorten. Zo werd de dierentuin het eerste instituut dat zich richt op het behoud van de in Brazilie bedrijgde soorten zoals de Lear's en Spix ara.
In 1994 kreeg de dierentuin een Award van The Brazilian Institute for the Environment (IBAMA). Ook staat de Sao Paulo Zoo in het Guiness Book als de beste dierentuin in Brazilie.
Op dit moment heeft de dierentuin 3200 dieren waarvan 200 vogels, hier vallen o.a. de spix en lear's ara onder.

Algemene gegevens:
Adres: Avenida Miguel Stéfano, 4241 - Água Funda - São Paulo - SP - CEP: 04301-905
Telefoonnummer: (11) 5073-0811 / Fax: (11) 5058-0564
Openingstijden op dinsdag tot zondag van 9 tot 5

(Dit artikel is eigendom van arasevera. Niks van dit artikel mag worden gekopieerd of anders gebruikt worden zonder toestemming)

__________________
Chester en Samba
Yoda en Navy

Verzorger zijn van de grootste groep Spix ara´s !
Een presentatie van Ryan Watson op de 33e meeting van de American Federation of Aviculture in LA July 2007 (bron www.bluemacaws.org)

De AWWP is nu een thuis voor 50 vogels van de meest zeldzame papegaai de spix ara. Dit is 67% van de vogels die staat beschreven in het internationale stamboomboek voor het officiele broedprogramma. Een gevolg van het houden van een grote groep die van verschillende plekken komen is een ziekte in het bestand van het AWWP. Daarom heeft het AWWP geinvesteerd in een programma dat bezig is met het onderzoeken hiervan.
Doordat er weinig spix ara´s nog in leven zijn is ook indeelt een probleem. Het gebrek aan genetische diversiteit heeft zich al geuit in onvruchtbaarheid, late rijping, embryo sterfte en kuiken misvorming. Ondanks al deze tegenslagen vordert het fokprogramma wel.

Introductie van de Spix ara in het AWWP
Het AWWP is een privé wildlife collectie van His Excellency Sheick Saoud Bin Mohd. Bin Ali Al-Thani. Het AWWP richt zich op diersoorten die met uitsterven zijn bedreigt, hier hoord dus de spix ara bij. De spix word vaak de meest zeldzaamste vogel soort op deze aarde genoemd en is voor het laatst in het wild gezien in Oktober van 2000. Nu zijn er nog 78 vogels die in het officiele fokprogramma meedoen wat is opgericht en word gesupport door IBAMA.

In hetzelfde jaar dat de laatste spix ara in het wild is verdwenen begint er een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van de Spix bij het AWWP. Het AWWP krijgt namelijk zijn eerste 2 koppels van deze vogel van Birds International Incorporated (BII) in de Philepijnen. In 2002 krijgt het AWWP 1 man en 3 poppen van Roland Messer.
1999 was voor het BII een succesvol jaar. Namelijk 10 nakomelingen werden geboren. Echter de 4 jaar die daarop volgden werden er maar 3 vogels geboren. Daarnaast kreeg het BII een ziekte in zijn bestand. Dit was de reden voor hun om de vogels over te dragen naar het AWWP.
Daarna kreeg het AWWP het hele spix ara bestand van BII dit waren 25 ara's. Deze werden in 4 transporten tussen eind 2003 en 2004 gebracht. Het AWWP kwam al snel tot de conclusie dat veel van deze vogels gezondheidsproblemen hadden. Veel van deze vogels zou zich daarom nooit gaan voortplanten.
Rond deze tijd nam het AWWP ook het beheer over van het bestand van Roland Messer. Dit nadat Messer was beschuldigt de vogels niet goed te verzorgen. Kort daarna werden 11 van de 13 vogels van Messer overgebracht naar het AWWP. Na ongeveer 2 maanden bleken dat veel van de vogels hadden geleden onder de barre omstandigheden. Ook bleek 1 vogel PDD (KDS) te hebben.
In het belang van de veiligheid van de eigen vogels van het AWWP werden de vogels van Messer appart gehouden. Dit veranderde echter in 2005 er was namelijk een poging gedaan tot het stelen van de vogels. Met een snel naderende winter was een snelle actie nodig. De enige optie was toen om de vogels over te brengen naar Qatar. Op het AWWP werden dus quarantaine voorzieningen getroffen. Er werden 6 volières gebouwd waar de vogels 6 tot 12 maanden zouden blijven. Daarna zouden ze geleidelijk in het fokprogramma worden opgenomen.

Spix's Macaw Health Management
Bij de vogels werden door dierenartsen Dr Marcellus Burckle en Dr Susan Club gecontroleerd op verschillende ziektes. Dit werd oa gedaan door bloedonderzoeken, endoscopie en röntgen foto's. Zo werd er bijvoorbeeld op virale ziekten en PDD (KDS) getest.
Uit deze testen bleek dat zowel de vogels van het BII en van Messer waren blootgesteld aan PDD, Polyoma, Chlamidia en herpes. Ook bleken de vogels extreem gevoelig voor de Pseadomonas aeruginosa bacterie. Ook bleken de spix ara's ongewone luchtzakken te hebben.

De voormalige vogels van het BII leken in veel betere conditie als dan van Messer. Vooral de luchtzakken van de vogels van het BII waren niet goed. Dit zou een gevolg kunnen zijn van de erge luchtverontreiniging van Manila waar BII ligt. Wel is er in het algemeen door endoscopische onderzoeken gezien dat de conditie van de luchtzakken langzaam verbeterd.

Een ander interessant verschil tussen de twee vogelgroepen is de kleur van de ogen. De BII bevolking hebben allemaal zeer donkere irissen, terwijl de Messer vogels volledig witte irissen hebben. We vermoeden dat de donkere iris worden veroorzaakt door ophoping van zware metalen. Ook dit zou terug te herleiden zijn naar de zware luchtverontreiniging van Manila. De oogkleur veranderd heel erg geleidelijk, en niet alle vogels lijken de donkere irissen te hebben. Wel zullen de donkere irissen van de BII vogels nooit meer zo wit worden als dat van de Messer vogels.

De spix ara's van het AWWP
Van de 8 vogels die zijn gestorven sinds er in 2003 1 vogels was gestorven leek in 5 gevallen PDD de oorzaak te zijn. 3 van deze gevallen wisten we dat ze niet gezond waren en waarschijnlijk PDD hadden. Er is nog steeds veel te leren over PDD. Deze dode vogels zijn dan ook erg belangrijk om deze ziekte te begrijpen zodat er een medicijn kan worden gevonden voor deze ziekte. Om zo andere vogels in de toekomst te beschermen.

Er is gebleken dat de dode spix ara's het duidelijkste kenmerk van PDD niet hadden. Namelijk de onverteerde zaden in de ontlasting. Wel hadden deze vogels ernstige schade aan het zenuwstelsel. Terwijl normaal juist de ziekte vooral in de bijnieren, het hart en de spijsverteringsorganen te vinden zijn. Ook word er gekeken of PDD een conectie heeft met het Aviaire paramyxo Virus. (APMV-1)

Sinds 2004 zijn er 73 crop biopsie uitgevoerd bij 46 spix ara's van het AWWP. Bij deze biopsie kunnen ze kijken of de zenuwcellen zijn veranderd. Een krop heeft een gevoeligheid van 60 tot 70 % voor het opsporen van deze veranderde cellen. Een positieve test houd hierbij altijd in dat de vogel PDD heeft, alleen een negatieve test hoeft dus niet te betekenen dat de vogel geen PDD heeft. Het moeilijkste is nog als de vogel wel de kenmerken heeft van een met PDD besmette vogel. Omdat de spix zo'n zeldzaam soort is moet een vogel met de kenmerken worden behandeld als positief omdat hij de andere gezonde vogels zou kunnen besmetten.
Van de 5 vogels die zijn overleden waren er 2 vogels positief getest en 3 vogels werden verdacht van de ziekte. Deze 5 dode vogels hadden ook antilichamen bij zich van het APMV-1 virus.

Een andere spix van AWWP is in 2004 positief getest door middel van een biopsie. Toch werd hij daarna in 2006 en 2007 negatief getest. Door middel van Radiografieën is wel geconstateerd dat de vogel een vergrote kliermaag had vergeleken de andere spixara´s. Toch heeft deze vogel nooit verdere kenmerken van de ziekte heeft gehad, zoals onverteerd zaad in de ontlasting. Het wijst er sterk op dat deze vogel de infectie misschien heeft overwonnen. Interessant om te weten is dat bij deze vogel ook antilichamen voor het APMP-1 virus had in 2006 maar in 2007 was ook dit negatief.
Van de 9 levende vogels die een verdachte KDS test hadden, toonden 7 geen duidelijke laesies in daarop volgende biopsie, 1 vogel testte sindsdien 2 keer verdacht en 1 vogel was verdacht in de recentelijke biopsie en zal eind 2007 weer getest worden.
Berichten van andere ziektes binnen het AWWP
Het polyoma virus lijkt geen groot probleem te zijn voor de spix ara's in het Al Wabra station. Er zijn antilichamen voor Polyoma gevonden in 26 van de 50 spix die zijn getest op het virus. Ook zijn er bij 2 van de 46 geteste vogels antigeen gevonden tegen polyoma. 1 van deze vogels was een jonge vogel die wel antigeen in het bloed had, maar geen antilichamen. Bij latere testen werd er niks meer in het bloed gevonden van de vogel. Het lijkt mogelijk dat bij de eerdere test het monster was verontreinigd. De andere vogel die het antigeen van polyoma bij zich had is een aantal maanden later aan PDD overleden.

Een patroon dat ontstond in de loop der jaren van het testen op APV-antilichamen is dat sommige Spix's ara's zijn consequent positief voor de antilichamen waren, terwijl anderen zijn consistent negatief waren. Er is geen aanleiding om te denken dat er spix ara's zijn overleden aan polyoma. Wel is bekend bij deze ziekte dat vooral jonge vogels er aan dood gaan en oudere vogels de ziekte kunnen overwinnen.

PDD
Resultaat uit biopsie
PDD
Nog in leven
Positief
3
2
1
Verdacht
14
3
9
Negatief
56
0
31
Totaal
73
5
41


Sinds 2004 zijn er 57 van de 61 spix ara's in AWWP getest op het herpes virus, incl 47 vogels van de vaste groep van Al Wabra. Totaal 146 testen zijn er gedaan waarvan 13 positief zijn getest. 10 van deze vogels zijn daarna negatief getest.
1 jong van Al Wabra is later positief getest voor dit virus wat wel interessant was omdat het jong vanaf het ei met de hand was opgevoed. Hij was alleen in aanraking gekomen met 2 andere jonge spix die negatief bleken te zijn. Bij een volgende test bleek dat het jong negatief werd getest en 1 van de andere 2 jongen positief. Gelukkig is dit virus bij deze jongen en ook bij de andere vogels niet doorgebroken.
Er zijn binnen het AWWP 56 spix ara's getest op chlamydia. Geen van de vogels was positief. Bij 48 vogels is gekeken of ze antilichamen van chlamydia bij zich hadden. 20 hiervan waren positief. Bij latere testen is geen vogel positief getest op chlamydia.
Als laatste zijn er ook testen gedaan voor Tuberculose. Geen van de 45 vogels die zijn getest waren positief.

Ontlastingonderzoeken bij de spix
Om een totaal plaatje te krijgen van de gezondheid van de spix werd ook de ontlasting onderzocht voor bacteriën en parasieten. Dit omdat als er bepaalde bacteriën worden gevonden dat dit een vroege indicatie kan zijn van ziekte.
Hoewel veel van de spix ara´s die van het BII komen geïnfecteerd waren met ringwormen heeft een wormenkuur hier goed bij geholpen.
Wat er ook is ontdekt in het begin van 2004 na de onderzoeken dat het lijkt of er een patroon is bij de bacteriologisch onderzoek. Volgens een onderzoek van Rictchie (1994) bevat de ontlasting van een gezonde papegaai ongeveer 100 tot 200 gram-positieve bacteriën en geen gram-negatieve bacteriën. Van deze 100 tot 200 positieve bacteriën zou 60 tot 80% staafjes moeten zijn en 30 tot 40 % cocci.
Onze resultaten geven aan, naast detectie van gram- negatieve bacterie, wat een duidelijk pathogeen is, dat fecale testen om een bacteriële overvloed en balans van flora vast te stellen aan teveel variabelen onderhevig is. Het is een paradox wat resultaten betreft om bacteriële onbalans in vogels waarvan men aanneemt dat ze gezond zijn aan te geven, gebaseerd op andere parameters gemeten tijdens de routine gezondheids checks (?) , en tegelijkertijd een perfecte balans in vogels die verondersteld worden gezond te zijn aan te geven op het moment van testen

De Al Wabra broed faciliteiten.
2 van de broed faciliteiten van het Al Wabra is niet alleen gemaakt als broedplaats, maar ook voor een goede gezondheid en veiligheid voor de vogels. In elk van de 20 verblijven zit maar 1 paar vogels. Elk verblijf heeft een binnen en buiten gedeelte die met elkaar zijn verbonden door 2 grote ramen waar ze met gemak door kunnen vliegen. Het binnen gedeelte heeft een grote van 4m x 4m x 2.8m met een gang aan de voorkant zodat de verzorgers bij de vogels kunnen om bijvoorbeeld te voeren zonder echt bij de vogels te komen.
De gang gaat langs het verblijf heen om zo ook bij het buiten gedeelte te kunnen komen. In deze gang is ook toegang tot de nestkasten voor controle. Ook is er hier een deur waarmee je toegang krijgt tot het vogel gedeelte en er is een transparante plaat waarachter beveiligingscamera's staan.
Elk binnen verblijf heeft een eigen airco waarbij wel is gezorgd dat deze niet direct in de verblijven blaast.
Het licht word geregeld door automatische timers in overeenkomst met de lengte van de dag. Ook hebben de binnenverblijven glazen ramen in het dak zodat ze ook daglicht hebben. Op de grond licht 5 cm zand met daaronder beton. Om de dag word het zand gezeefd zodat het schoon blijft. Bij elk verblijf word apart gereedschap gebruikt zodat er geen bacteriën kunnen worden meegenomen naar andere verblijven.

De buitenverblijven zijn 5.6mX5.6mX2.8m. Het verblijf heeft 2 lagen gaas waar 25 cm tussen zit. Daartussen is een automatisch regen systeem gebouwd. Omdat het in Qatar in de zomer erg heet is is het hele verblijf overdekt zodat er voldoende schaduw is. Ook word het verblijf zo beschermt tegen ontlasting van wilde vogels.
De eerste 10 verblijven hebben een betonnen vloer met planten in potten om het verblijf mooier te maken en voor bezigheid van de vogels. De andere 10 verblijven hebben een natuurlijke bodem. Deze verblijven hebben een varieteit van grassoorten en plantensoorten met daarin fruit en zaden wat kan worden gegeten door de vogels. Een betonnen wand schijt de verblijven van elkaar zodat de vogels elkaar niet kunnen zien.

De voeding
We vinden dat een goed dieet voor de spix ara's erg belangrijk is. Anders dan bij andere vogels is dat deze vogels meer vet in hun dieet hebben, maar wanneer je ze constant zaden en noten tot beschikking geeft dan zullen ze hier te veel van binnen krijgen. Vooral zonnepitten lijken te zorgen voor overgewicht. Als voorbeeld: We hadden 1 spix dat uit Zwitserland kwam en 546 gram woog. Hij was zo dik dat hij niet kon vliegen. Een gemiddeld gewicht gemeten bij 20 mannen is 318gram. Nadat de vogel op een strikt dieet was gezet is hij afgevallen en nu weegt hij 346 gram en kan perfect vliegen.
We hebben heel hard gewerkt om een zo goed mogelijk dieet voor de vogels samen te stellen. Het was voor ons belangrijk dat we niet alleen een goed dieet konden samenstellen wat goed is voor de vogels, maar ook een dieet wat de vogels goed accepteren en genoeg afleiding geeft. Ook word er bij het avond eten gezorgd dat ze het niet in 5 minuten op hebben, maar het word zo gegeven dat ze er ongeveer een half uur mee bezig zijn.
We kunnen vaststellen dat door de diëten de algemene gezondheid van de vogels is vooruit gegaan en ook dat de conditie van de veren vooruit is gegaan en dat ook de vogels veel actiever zijn als voorheen. Op de tijd van het schrijven van dit artikel is er sinds 2005 geen spix meer is overleden. Ook lijken sinds dien de eieren groter van stuk en ook het gewicht van de jonge vogels is hoger.


Soort voer
Normaal dieet ochtend
Normaal dieet avond
Broed dieet ochtend
Broed dieet avond
Parrot soft food mix
30 gram
-
45 gram
-
Fruit salade
30 gram
-
30 gram
-
Zeigler pellet
5 gram
10 gram
–
-
Zeigler broed pellets
–
–
5 gram
10 gram
Melk distel zaden
1 gram
1 gram
1 gram
1 gram
Droge voedsel mix

15 gram

15 gram
Amandelen Ma/Wo/Vr/Zo

2 stuks
2 stuks
2 stuks
Di/Do/Za walnoten




Di/Do/Za
hard gekookt ei

10 gram


Mineralenblok (verpoeierd)
1 gram

1 gram





Beschrijving van de voermixen

Parrot soft foodmix
Gemixte bevroren groente (5 delen)
Gekookte bonen (3 delen)
Peulvruchten (3 delen)
Gekiemde zaden (2 delen)
100% bessensap (2ml per beker)

Lear´s macaw dry food mix
Harrison (5 delen)

Pellet
Nutribird p15 pellet (2 delen)
Prestige parrot premium (2 delen)
Prestige tropical Finch mix (1 deel)

Fruitsalade
appel mango
banaan peer
pepers sinaasappel
broccoli paprika
andijvie bleekselderij
PawPaw wortel

Hoe worden alle gegevens bewaard.
Het bewaren van alle gegevens is een belangrijk deel voor het houden van de grootste groep spix ara´s. Het AWWP heeft zijn eigen record-keeping programma en ook een Stocklist programma. Dit is ongeveer het zelfde als ook word gebruikt bij andere dierentuinen, maar dit is uitgebreider, gebruikersvriendelijker en meer toegespitst aan het soort. Alle dieren die leven in het AWWP vanaf 2000 hebben een eigen Stocklist nummer. Het programma is zo ontwikkeld dat het hele leven van het dier kan worden beschreven, vanaf de dag dat hij is geboren totdat het dood gaat. Zo word er bijvoorbeeld opgeschreven of het dier is verhuist, zich heeft voortgeplant, wat voor gedrag het vertoond en al het medische. Ook kan er data worden toegevoegd als bijvoorbeeld röntgen foto's.

Wij houden ook hard copy-records voor alle dieren bij, die we verwijzen naar een individuele dossiers (IR). Elke IR heeft een medische grafiek waarin de bijzonderheden van eventuele ziekte symptomen, klinische bevindingen of daaropvolgende behandelingen zijn opgenomen
Zo hebben dierenartsen een directe toegang tot alle gegevens uit de geschiedenis van de vogel. De IR is ook een plek waar alle individuele papieren worden bewaard, bijvoorbeeld geslachtsbepalingen en labaratorische rapporten
De AWWP ara coördinator heeft ook de verantwoordelijkheid voor het internationale stamboek voor de soorten. Hiervoor word het ISIS stamboek programma wat ook bekend staat als SPARKS gebruikt. Het stamboek wat in 2006 is overgenomen had maar schaarse informatie en was in sommige gevallen tegenstrijdig. Nu word er 1 keer per jaar een netjes verslag geschreven over de pupulatie, de geschiedenis en aanbevelingen voor het volgende jaar. Als dit klaar is moet het IBAMA hun goedkeuring geven.

Voortplantings successen
Het is duidelijk dat er bij het kweken van de spixara´s veel indeelt voorkomt. Dit zorgt voor een serieuze uitdaging als het gaat over het beheren van de soorten. Onvruchtbaarheid, het dood gaan van de embryo en misvormingen zijn dingen die we tegen komen, maar wel het redden van de soort hinderen.
De voorplantings statistieken van de spix in het AWWP zijn 121 gelegde eieren, maar 15 jonge vogels zijn maar toegevoegd aan de groep.
Het onderstaande schema laat een goed overzicht hiervan zien vanaf 2003 tot mei 2007. Het goede nieuws is dat Dr. Christina Miyaki en haar leerlingen van de universiteit in Sao Paulo een spix ara DNA onderzoek zijn begonnen om zo de genen van de vogels te bekijken. Op basis van deze informatie is het mogelijk om te kijken in hoeverre de vogels verwant van elkaar zijn.

Percentage van onvruchtbaarheid
28.4% (33 van de 116)
Het vroeg dood gaan van een embryo
12.1 % (4 van de 33)
Het dood gaan van een embryo op ongeveer de helft van de broedtijd
18.2% (6 van de 33)
Het dood gaan van de embryo op het eind van de broedtijd
24.2 % (8 van de 33)
Percentage van misvormde embryo´s
18.2% (6 van de 33)
Percentage hatchability
45.5% (15 van de 33)
Percentage kuikens dat succesvol word grootgebracht
100% (15 van de 15)



Statistieken
Aantal leg vrouwtjes
10
Aantal gelegde eieren
121
Aantal gebroken eieren
5
Aantal levensvatbare eieren
116


De technologie van het DNA is nu zo goed dat er kan worden gekeken welke vogels het beste gekoppeld kunnen worden. Er is van alle spixaras´s binnen het AWWP bloed afgenomen en tot nu toe is er een resultaat van 23 vogels, dat van de andere vogels zou in het midden van 2007 beschikbaar moeten zijn. In de toekomst word er dus ook zeker ook naar deze bevindingen gekeken en niet alleen naar of er een klik is tussen de vogels. Er zijn 4 factoren waar rekening mee word gehouden bij het koppelen.
1. Elke vogel krijgt een score, daarvoor word er gekeken naar de uitslagen van het endoscopische onderzoek en het broedverleden. Het selecteren van paren begint bij het zoeken naar een geschikt vrouwtje wat de hoogste score heeft totdat alle mannen een partner hebben. Dit omdat er meer vrouwtjes als mannen zijn. De vrouwtjes worden geselecteerd volgens de volgende 3 factoren.
De uitslag van het genetische onderzoek.
De gezondheid. Er word altijd gekeken naar het risico van de overdracht van eventuele ziekte. Aan elke vogel binnen het AWWP word een kleur gegeven wat weergeeft in welke gezondheid de vogel is (zie onderstaande tabel)
De leeftijd van de vogel. Het liefst worden vogels gekoppeld met een ongeveer gelijke leertijd zodat de vogels een maximale tijd samen kan blijven.

Het kleuren systeem:
Groen
Geen risico
Geel
Evt risico bij samenstellen
Rood
Groot risico, deze vogel heeft een virus bij zich. Deze vogel word nooit met een groene vogel samen gezet.


Als de koppels eenmaal zijn samengesteld word er gestreefd naar het maximale voortplantingsresultaat, maar niet ten koste van de ouder vogels zelf. De vogels mogen in het voorjaar 2 nesten eieren leggen. Een normale grote per nest is 4 eieren. Als de vogels in het najaar nog een nest willen starten dan mag dit, maar het word niet aangemoedigd.

Om ziektes als PDD te kunnen beheersen kunnen een aantal zeer nuttige strategieën niet worden gebruikt voor het verbeteren van de fok resultaten. Veel van de koppels die er nu zijn waren gedwongen keuzes omdat we niet over konden gaan op het de vogels zelf laten kiezen van een partner omdat het bestrijden van PDD belangrijker is.
Wat dit laatste ook moeilijk maakt is dat het lijkt alsof alle spix ara's succesvol bij elkaar kunnen worden gezet. Zo zullen 2 mannen samen zich ook als koppel gaan gedragen.

Tot op heden hebben we niet toegestaan dat elke ouder kan gaan fokken omdat het risico van met de hand groot brengen kleiner is. Aangezien er nog te weinig spix zijn willen we hierin geen risico lopen. Een andere reden hiervan is het overbrengen van ziekte.

Incubatie en handopfok.
Door redenen die nog niet bekend zijn is het moeilijk om de eieren van de spix kunstmatig te laten uitkomen. De problemen liggen bij het bloedvatennetwerk. Gelukkig zijn de spix ara's over het algemeen goede broeders dus en is haast nooit een reden om over te gaan tot het kunstmatig uitbroeden van de eieren. De eieren blijven bij de ouders totdat het tijd is voor ze om uit te komen. Dan worden ze over gebracht naar een broedmachine waar alles heel nauwkeurig word bijgehouden, zoals het gewicht van het ei en embryo. Alle gegevens hiervan worden opgeslagen.

Direct na het uitkomen word het jong gewogen en word de navelstreng ingesmeerd met betadine. Dan krijgt het jong 2 tot 3 uur met rust gelaten waarna het de eerste voeding krijgt. De voeding PT12 word gegeven voor de eerste 14 weken. Elke keer na een voeding worden de volgende gegevens opgeschreven: datum, tijd, hoeveel voedsel is er gegeven, de temperatuur, het gewicht voor en na de voeding en lichamelijke dingen zoals de kropstatus, veren die doorkomen, ogen die open gaan enz. Elke vogel word geringd met een aluminium ring. Dit word gedaan als de vogel ongeveer 120 gram weegt, dis is zo rond de 15 dagen.

Net als bij de ouder vogels is ook een goed dieet voor de jonge vogels erg belangrijk. Zo word de voeding aangepast op de vogel zelf. Uit onderzoeken is ook gebleken dat de hoeveelheid voedsel dat word gegeven in direct verband staat en de gezondheid van de vogel. Dit word dan ook nauwkeurig in de gaten gehouden.

Om te voorkomen dat er ziektes worden verspreid zijn er duidelijke afspraken over het handopvoeden. Zo mag de vogel niet worden gevoed als de persoon die wil gaan voeden net bij andere vogels weg komt zonder van kleding te wisselen en de haren te wassen. Waar we het meeste bang voor zijn is het overbrengen van APV omdat dit een ziekte is wat makkelijk word overgebracht. Omdat er nog nooit een jonge vogel besmet is met het APV virus lijk ons beleid goed.

Andere problemen en oplossingen.
Ondanks het groot aantal spix ara's binnen het AWWP is het broedsucces nog maar klein gebleven. We hopen dat dit de komende jaren beter gaat worden. Alle broedruimtes zijn nu klaar en ook hebben we een veel duidelijker beeld van de gezondheid van alle vogels. De gezondheidstatus van de vogels is 1 van de redenen waarom er nog niet veel is gekweekt met de spix. Een ander groot probleem is dat veel vogels niet meer goed vruchtbaar zijn. Daarom worden er nu ook bij 10 vogels hormoontherapie toegepast. De jongste ara dat geschikt is voor de kweek is 8 jaar oud en de jongste wat eieren heeft gelegd is nu 10 jaar oud, maar de gemiddelde leeftijd van dat een pop vruchtbare eieren legt is vaak 12 jaar oud.

Het is moeilijk om te zeggen waarom dat bij deze ara's zo laat is. Zo is er nl ook een voorbeeld van een spix ara waar door middel van endoscopie gekeken is hoe vruchtbaar ze al was op 20 maanden. Het bleek dat deze vogel veel vruchtbaarder was als veel popjes die al veel ouder waren.
Het zou kunnen doordat de vogels een hele andere achtergrond heeft gehad. Zo komen ze uit verschillende grotes van verblijven.

Conclusie.
Het beheren van de spix ara's in Al Wabra is uitdagend, frustrerend en een uitermate dankbare ervaring voor de mensen die er mee bezig zijn. We hopen dat al onze inzet uiteindelijk gaat leiden tot het terug brengen van deze ara in zijn eigen omgeving.

(Dit artikel is naar het nederlands vertaald door arasevera. Niks van dit artikel mag worden gekopieerd of anders worden gebruikt zonder toestemming)

__________________
Chester en Samba
Yoda en Navy

Spix´s en Lear´s macaw recovery meeting

Sao Paulo 2006 - Door Ryan Watson - Blue Macaw Coordinator - Al Wabra Wildlife Preservation. Vertaald door SpecialParrots.nl

Introductie
In november 2006 ben ik naar Brazilie gereisd om 3 officiële IBAMA meetings en een veld trip naar de Noord­-West Bahia bij te wonen. In eerste instantie was ik daar vanuit het Al wabra Wildlife Preservarion (AWWP) in de positie van Blauwe ara coördinator, maar ik was er ook als manager van het stamboek van de spix ara en helpende manager van het stamboek van de Lear's ara.

Het AWWP is op dit moment het thuis van 50 spix ara's en 12 Lear's ara's. De 50 spix ara's zijn van de Sheik Saoud Bin Mohd. Ali Al Thani zijn onderdeel van het kweekprogramma van IBAMA. De 12 lear's ara's zijn van de Braziliaanse Staat maar worden gehuisvest bij het AWWP. Ook de Lear's ara's zijn onderdeel van het IBAMA kweekprogramma

Sao Paulo.
De 3 meetings werden gehouden in de dierentuin van Sao Paulo. De eerste meeting was een Work-shop, de tweede meeting was een ontmoeting tussen de leden van de werkgroep voor de spix ara en de laatste was een meeting van het Internationale Commitee voor de Lear's ara.
Het Perfectionisme van het personeel en de proffecionals tijdens de meetings was prima te noemen. De eerste meeting, was bedoeld voor alle keepers, managers, artsen die over hun werk wouden nadenken. Het idee was om een open discussie te houden over ieders ervaringen van de 2 ara soorten. Helaas konden we lang niet alles bespreken door tijdgebrek.

Een belangrijke Discussie
Er zaten 2 dagen tussen de eerste en tweede meeting. De meesten hadden het plan om de Lymington Faudation te bezoeken. De Amerikaansen Bill en Linda Wittkoff hebben hier hele goede resultaten behaald met het broeden van de blauwgele ara, de Hyacint ara en Gouden parkieten. Doordat dit zo'n succes was heeft De Braziliaanse regering besloten om ook hier Spix en Lear's ara's te plaatsen. De Facilities en zorg bij de Lymington is uitstekend.
Op de morgen dat we Lymington bezochten heeft dr Lorenzo Crosta (officieel arts voor de spix en lear's ara) wat medische onderzoeken verricht waaruit kwam dat de vogels in prima gezondheid verkeren. Maar het belangrijkste vond plaats in het huis van de Wittkoffs. Hier was ook Onildo Marini Filho ( Coördinator van IBAMA ). We hebben het gehad over het stamboek en hoe we dingen het beste konden aanpakken. We waren het er over eens dat er snel wat moest gebeuren met 1 van de Lymigton spix vrouwtjes, die zou snel moeten worden samen gezet met een vruchtbaar mannetje.

Op dit punt had Lymington de zorg over 2 koppels spix ara's met 1 van de 2 vrouwtjes die in 2000 zijn geboren. Beide vogels waren gekoppeld met mannen die nog nooit een jong hadden groot gebracht en waar ook niet zeker van was of ze dat uberhoupt konden. Op dat moment hebben we veel aandacht gegeven aan het samen zetten van vader en dochter. Vader is een goede broed vogel en dochter heeft maar liefst al 13 eieren gelegd in 2 rondes in 2006.
Het popje waar het mannetje nu mee samen zit heeft 3 weken lang een hormonenbehandeling gehad om de ovulatie te stimuleren. Endoscopie heeft laten zien dat dat de follikels inderdaad werden verbeterd en ze begon te ovuleren !. Dus het uit elkaar halen van dat koppel was op dit moment nog geen optie.

Samen zaten we nog steeds in de woonkamer te bedenken wat we met het goed eieren leggende pop zouden gaan doen. We wouden haar eieren niet langer verspelen en haar samen laten zitten met een man die niet in staat was de eieren te bevruchten. De volgende die erbij kwam zitten was Martin Guth een spix ara houden uit Duitsland en Dr. Marcellus Burkle (arts).
We hebben ze gevraagd erbij te komen en het gehad over het uit elkaar halen van een broedpaar om daarvan de man bij het eieren leggende popje te zetten. Een paar uit elkaar halen dat in staat is jongen te geven van het meest zeldzaamste vogel soort moet goed worden doordacht en heel voorzichtig worden gedaan. Tot onze verbazing stelde Mr Martin Guth direct voor om een van zijn paren uit elkaar te halen en zijn man naar Lymington te sturen. Het is nooit leuk om een goed broedpaar uit elkaar te halen, in dit geval was het een goede keus omdat het Duitse koppel alleen onbevruchte eieren heeft gehad. En dit een goed werkend koppel zou kunnen worden !

(Dit artikel is vertaald naar het nederlands door arasevera. Niks van dit artikel mag worden gekopieert of anders worden gebruikt zonder toestemming!)

__________________
Chester en Samba
Yoda en Navy

Spix macaw school
http://www.youtube.com/watch?v=lp5MU1ApGNA

De spix ara school is origineel gebouwd in 1995 door een partnerschap van het Spix ara project die de materialen heeft gesponsord . De naam van de school is door de kinderen gekozen. De school ligt in The Fazenda Pau Colher het voormalige leefgebied van de spix. Nadat het Spix Macaw Project was geschorst van zijn activiteiten in 2002 stopte het project met het ondersteunen van de school. Hieronder heeft de school enorm geleden. De leraar die les gaf kreeg loon van het stadhuis, maar het voldeed niet aan de eisen van het basisonderwijs. Daarom overweegde men om de school te sluiten vanwege het gebrek aan fondsen.
Parrots International en zijn partners hebben daarom een donatie gedaan aan de Spix Macaw School. Het is 1 van de beste investeringen that ze konden doen in het gebied van de spix voor de toekomst plannen om de spix terug te zetten.
Parrots International en de Lymington Foundation werden in 2006 de eerste nieuwde partners om de school te steunen. Vandaar uit zijn o.a. het AWWP ACTP Hill Country volieres en NPRPS ook partner geworden voor het helpen van de school.
De partners hebben gezorgd voor de elektriciteit, schoolboeken en papier, computers en bijbehorende spullen zodat de school op de moderne wijze les kon gaan geven. Het partnerschap zend nu maandelijks geld waarmee de leraren de benodigde materialen zelf kunnen kopen.
Ook was het belangrijk om met avondklassen te gaan beginnen voor de volwassenen die nog nooit de mogelijkheid hadden gehad om naar school te gaan om te leren lezen en schrijven. Ook werd er voor deze leerlingen maaltijden verzorgt omdat ze door de school niet thuis konden eten.
In Juli 2007 heeft de Spix Macaw School via donaties van de Parrots International en Lymington Foundation 30 nieuwe tafels en stoelen, een nieuw docenten bureau en boekenkasten gekregen.
Het lange termijn doen van deze werkgroep is het herinvoeren van de spix ara in zijn eigen omgeving. Dankzij de inzet van de huidige houders van deze ara's word er aan deze droom gewerkt en word het nu misschien werkelijkheid.
Om dit doel, het terug brengen van de spix in zijn natuurlijke omgeving te verwezenlijken is de hulp van de locale bevolking nodig. De bevolking leert door de school in te zien hoe belangrijk het is voor zowel de gemeenschap als voor de ara. De Spix Macaw School is daarom een zeer belangrijk instrument en bied dus de basis van het herinvoeren van de Spix ara.

Het is dus heel erg belangrijk dat deze school blijft bestaan !

Op de website Parrotsinternational.org staat een prachtig voorbeeld waarom deze school zo belangrijk is.

In August of 2006 Mark and Marie Stafford self financed a Parrots International trip to the area south of Curaça, Brazil, the historical habitat of the Spix's Macaw, extinct in the wild since October 2000. This is their story:
We were joined in Curaça, Brazil by Dr. Yara Barros, PhD., the field coordinator for the former Spix's Macaw Project. The Spix's Macaw Project, largely funded by Loro Parque Foundation, ceased operations in Curaça in 2002, two years after the last Spix's Macaw disappeared from the wild.
Although it had been four years since the last researcher left Curaça, as we explored the former Spix's habitat were amazed at the commitment the community still has to the Spix's Macaw. Of significance is the innate respect the local people have for their wildlife and birds.
Early one morning, prior to day break, we had driven down one wisp of a dirt road to investigate an area of Spix's habitat called the Gangorra Farm. In the early dawn we passed by two small farm houses without stopping to attempt to arrive in the field early that morning to view and photograph Illiger's Macaws. We drove about 4 kilometers past the last house, drove off-road down over hills and through caatinga brush, parked, and then hiked down into the Riacho Melancia creek bed. Later in the morning, as the heat of the Caatinga grew, and as Marie and I were busy taking photos and videos of Illiger's from the dry creed bed, we noticed three distant figures lurking around our red truck still parked in the distance. The figures then tracked our footsteps down into the creek, shadowed us behind the creek bank shrubbery, and mysteriously disappeared. Very spooky and disconcerting.
Later, when we headed back toward Curaça, re-tracing our drive, as we passed first small farm house the same three figures ran out in front of our truck. They were three children! (perhaps age 16 to 10). They called their father out from inside the farm house as they blocked our path. Their father explained that the children had tracked our truck four kilometers on foot, through the heat of the caatinga, and recorded our license plate, as they thought we were trappers looking for canaries! Where would you ever expect to find that!....four years after the project left the Curaça!! We had been tracked and followed by children!!! The children from the tiny local Spix's Macaw School! Obviously someone had done a fantastic job of education and community awareness during the past. You couldn't buy that community awareness and commitment for any amount of money. This amazing enthusiastic community support is a dream for a future reintroduction program for the Spix's Macaw.



BRON:http://parrotsinternational.org/Proj...ol_Project.htm

(Dit artikel is vertaald naar het nederlands door arasevera. Niks van dit artikel mag worden gekopieert of anders worden gebruikt zonder toestemming!)

__________________
Chester en Samba
Yoda en Navy

[FONT='Arial','sans-serif']In mei 2009 bezocht Mark Szotek Al Wabra in Qater om te spreken met Dr. Sven Hamer, de directeur van de natuur en Veterinair services op de Al Wabra, Ryan Watson, coördinator van de blauwe ara en Dr. Amrita Deb, van de Al Wabra .De vragen van Mongabay:[/font]
[FONT='Arial','sans-serif']Vraag[/font][FONT='Arial','sans-serif']: Kunt u ons vertellen over de missie van de Al Wabra en hoe de faciliteit voortgekomen uit een "hobby farm" van het gezin Al Thani in een eersteklas faciliteit voor bedreigde dier soorten kweek is geworden? [/font]
[FONT='Arial','sans-serif'][/font]

[FONT='Arial','sans-serif']Dr. Hammer (directeur van natuur en Veterinair Services):Het is heel gebruikelijk dat rijke Sheikhs in de Golf regio van wilde dieren houden, meest zijn die verworven uit illegaal onstabiele delen van de wereld, zoals bvb Afrika. Zelden krijgen deze dieren de juiste zorg en worden ze alleen vervangen als en wanneer ze sterven. Vóór de 21ste eeuw heeft Sheikh Saoud het besluit genomen dat deze praktijken niet langer (persoonlijk ) aanvaardbaar zijn en dat, als hij dieren wil blijven houden (meest exotische dieren ) op de Al Wabra farm , deze aanvoorwaarden moeten voldoen. Vanaf dit punt werd de hobby een professionele zoo ,beheerspraktijken ten uitvoer door de werving van gekwalificeerde en ervaren personeel voor het beheer van de dieren bij Al Wabra. Sjeik Saoud ging van "Verzamelaar" naar "Bescherming" en Al Wabra ging van typische Arabische hobby ,naar een farm om een wilde levende dieren van de wereld in klasse te behouden.

De missie van AWWP is nu om genetisch en demografisch populaties van " duurzame soorten"te hand haven Dit wordt gedaan door verlenen van faciliteiten die bevorderlijk is voor succes door de strenge fok/ kweek beheer van doorgevoerde voeding en gezondheid eisen. De meeste van onze soorten worden momenteel met uitsterven bedreigd. Echter een ding, wat ze allemaal gemeen hebben is dat er in gevangenschap zelden van deze dieren soorten voorkomen. AWWP heeft vaak de enige groep in gevangenschap ter wereld."

Vraag De Spix ara is het parade paard van de bedreigde soorten van AWWP. Hoe heeft AWWP het voor elkaar gekregen om te werken met deze zeer bedreigde vogel?

Ryan Watson (blauw ara coördinator): De Spix ara had allang het hart gestolen van de Sheikh Saoud door haar schoonheid en unieke fysieke kenmerken. In 1999 heeft Sheikh Saoud informatie gevraagd over de instandhouding ,activiteiten voor de Spix ara, De volledige situatie van deze zeer bedreigde dier soort had hulp nodig . De bedoeling was dat voor de AWWP deze soort nuttig zou zijn. Er werd dus met man en macht informatie verzameld omtrent de ara.

Vraag Sjeik Al Thani is een inzamelaar internationale kunst; Hoe kon de Spix ara ,met zijn zeldzaamheid en schoonheid een factor spelen bij het verkiezen van deze soort?

Dr. Hammer: " Sheikh Saoud had bewondering voor de zeldzame en mooiste kunst ,van de wereld is. Maar werken met de Spix ara (en andere bedreigde dier soorten) zou een fascinerende kans bieden voor de dieren op een "beveiligde" plaats van een "inzamelaar."

Vraag Op één punt waren er minder dan 40 Spix Macaws waarvan bestaan bekend is, verspreid over de hele wereld in particuliere collecties. Al Wabra beheer werd opdracht gegeven de meest van deze vogels te verwerven uit particuliere handen - Dit besluit werd werkelijkheid? [/font]

[FONT='Arial','sans-serif']Ryan Watson:"Op dat moment waren er grote problemen binnen de groep personen die betrokken zijn bij de Spix Ara instandhouding; Bijvoorbeeld de op één na grootste houder van de Spix Macaws, Dr..Joseph Hammerli had de meeste van zijn vogels verkocht aan een andere particulier verzamelaar, Rolland Messer van Zwitserland Dat bracht de meerderheid van de vogels op één locatie. Tot die tijd was International (BII), Manilla - Filipijnen, de grootste handel faciliteit ( kweek van papegaai ) in de wereld. Al Wabra neemt contact op met de mogelijkheid om sommige van hun Spix Macaws te verzenden naar Qatar om een ander fok programma op te starten .Er word overeengekomen dat het verstandig is vogels te splitsen om redenen van de bio veiligheid en dus verzenden ze 4 vogels in 2000 naar AWWP.

In 2002 zijn er weer 4 vogels verzonden naar AWWP, dit keer van Roland Messer waarvan Van Spix Macaws ook deel gaan uitmaken van het officiële fok programma. Door dat de laatste wilde Spix ara was verdwenen en de internationale Comité voor het herstel van de soorten ,constant meningsverschillen kreeg tussen de leden. Werd er gezocht naar andere oplossingen. De toekomst voor deze soorten zag er zeer somber uit. Maar Sjeik Saoud en het team Wabra Al waren vastgelegd voor het voort bestaan van de soorten. In 2003 wanneer BII besloten had dat alle Spix Macaws het beste worden beheerd op AWWP ( de aan ernstige gezondheid problemen vogels zijn nu bedreigt) heeft Saoud niet geaarzeld om zijn ruimte beschikbaar te maken en de middelen die nodig zijn voor het opvangen aan te bieden voor 25 andere vogels. Omdat Roland Messer wegens financiële problemen niet meer naar behoren zijn kweek kan uitvoeren heeft hij ook besloten de eigendom rechten van zijn 11 vogels over te dragen aan Sheikh Saoud in 2003 Doelstelling: Het eigendom behouden van één fok combinatie, die Al Wabra gaat beheren tot 2005. Dit is hoe AWWP zijn vogels kreeg, en sinds de oprichting 2004 zijn er 21 Spix Macaws gefokt. 2009: Op dit moment zijn er 52 Spixx ara’s , die worden beheerd als onderdeel van internationale studbook voor de soorten die op dit moment in totaal 68 vogels bevat.

Vraag Bent u van plan de Spix ara terug te laten keren naar de wildernis van Brazilië. Hoe kan dat verlopen?

Ryan Watson: Het AWWP doel is idd : De Spix Macaws terug te laten keren naar de natuur . Ten eerste moeten wij vaststellen dat wij een stabiele en duurzame in gevangenschap gehouden flock hebben. Een buiten gewoon moeilijke taak ,dat blijkt vanwege de gezondheid en de genetische kwesties (onvruchtbaarheid). In de tussentijd werkt AWWP, samen met verscheidene andere onderwijs programma's die deel nemen aan de instandhouding van de Spix ara en dit steunen in de regio Curaca van Brazilië, waar de soorten voorheen opgetreden. Twee belangrijke delen van voormalig habitat die op privé-eigendom waren zijn hiervoor verworven We werken er wel aan ,maar of we de soorten als de Spix ara opnieuw kunnen los laten in hun eigen natuur is toekomst. Een van deze eerst stappen is : een 2200 hectare perceel Concordia Farm genoemd werd gekocht door Al Wabra in 2008.

Vraag De laatste wilde Spix Macaws lijden habitat verlies ,gekoppeld door druk van de "gezelschap handel." Welke inspanningen zijn AWWP en de Braziliaanse regering aan het nemen om te herintroductie te waarborgen dat de vogels een soortgelijk lot te wachten staat ? [/font]

[FONT='Arial','sans-serif']Ryan Watson:Bewustwording van de Gemeenschap activiteiten in de regio Curaca ,overal in de jaren negentig ,tot aan vandaag in de vorm van onderwijs programma's. De Spix ara is nu heel belangrijk de plaatselijke gemeenschap en dus ook het succes van introducties is van de hoogste de prioriteit. Deel van ons onderwijs proces is waarmee lokale mensen begrijpen maar een paar mensen, waar als de bescherming van de soorten stroperij voordelen heeft het mogelijkheden om te profiteren van een gehele Gemeenschap via de werk gelegenheid, verbeterde alfabetisme en milieu toerisme.
Bovendien is de fulltime aanwezigheid van conservationisten in een gebied in het algemeen een zeer effectief afschrikmiddel voor stropers die normaal gesproken alleen werken op locaties die weinig of geen aandacht krijgen. Twee goede voorbeelden hiervan in Brazilië zijn de Hyakinthos Macaws en van Lear Macaws; beide soorten groepen zijn aanzienlijk verhoogd in getallen zodra behoud projecten werden vastgesteld in hun leefgebieden. Dit komt vrijwel geheel door lagere stroperij. De Spix Ara heeft nu een zo’n hoog aanzien dat het zeer moeilijk voor de illegale handel zou zijn aan onopgemerkt blijven.

Laatste Vraag: Welke andere bedreigde vogel dier soorten en de instandhouding agenda's zijn richt zich voor AWWP?

Dr. Amrita Deb (beschermings head): "de filosofie op AWWP is het onderzoek naar veld en gevangenschap dieren in fok /kweek inspanningen. Beide inspanningen zo in te vullen dat ze elkaar in stand houden . Een goed voorbeeld hiervan is met betrekking tot het werken met de Lear Ara. AWWP (en andere kweek faciliteiten) was mislukt in de kweek van deze soort. In en door studies over de habitat (omgeving) en de ecologie van in het wild levende groepen van deze vogels en de bevolking in Brazilië te betrekken bij deze vogels heeft veel goed gedaan. Het onthuld een ingewikkelde kweek en hoe de nest structuur met tunnels gebruikt word door de vogels in cliff wanden. Hierdoor leert men de natuur na te bootsen en wanneer deze patronen zijn gerepliceerd op AWWP Er worden nu ieder jaar kuikens geboren. Dit is de toekomst…daar doen we het voor.[/font]
[FONT='Arial','sans-serif']© Bron Al Wabra Wildlife Preservation (AWWP) is pleased to announce the following [/font]
[FONT='Arial','sans-serif']Press Release [/font][FONT='Arial','sans-serif']Regards,Marie JamesPublic Relations OfficerAl Wabra Wildlife Preservation [/font][FONT='Arial','sans-serif']Web Site: [/font][FONT='Arial','sans-serif']http://awwp.alwabra.com[/font] .

__________________
Chester en Samba
Yoda en Navy